BÖLÜM 47

"Hmm."

Zeke gemiden indi ve derin bir nefes aldı.

Uzun zamandır koklayamadığı Güney Kıtası'nın kokusu geçmiş anılarını canlandırdı.

'Çok kötüydü.'

Maceracı gruplarına hamallık yaparak zindanlarda dolaşırken, sahte bir sözleşmeye yakalanarak Güney bölgesinde köle olarak satıldı.

Zeke o sırada on yedi yaşındaydı.

Soma çiftliğinde köle olarak çalışırken, bir tuzak olarak bir göreve sürüklenir ve garip bir şekilde, sadece Zeke hayatta kalır.

Beş görevi başarıyla tamamladıktan sonra Zeke resmi tetikçi eğitimi aldı.

Şaşırtıcı bir şekilde tetikçilik işi Zeke'ye çok yakışıyordu.

Çünkü sakin bir şekilde göreve odaklandığında herhangi bir zorlukla karşılaşmıyordu.

Aurayı kullanabilen şövalyeler bile, hazırlıksız yakalandıklarında kolayca hayatlarını kaybedebilirlerdi.

İşte o zaman Zeke, Aura'yı kullanmanın her şey olmadığını anladı.

Ancak Aura Bıçaklarını kullanabilen Mavi Şövalyeler için durum farklıydı.

Zeke varlığını ne kadar silip yaklaşsa da Mavi Şövalyeler onu hayalet gibi hissediyorlardı.

Zehir kullansalar bile, vücutlarındaki Aura'yı kontrol ederek zehri yakabilir veya dışarı atabilirlerdi.

'Ama sonuçta onlar da insan. İnsanların zayıflıkları vardır.'

Zeke bu zayıflıkları ustalıkla nasıl kullanacağını ve Mavi Şövalyeleri nasıl öldüreceğini öğrendi ve sonunda McCain Karteli'nde isimli bir tetikçi olarak konumunu sağlamlaştırdı.

Bu kadar yetenekli bir adam olan Zeke'nin, McCain Karteli'nin patronu Don Juan tarafından tercih edilmesi doğaldı.

Zeke gemiden indikten sonra limanda etrafına bakınırken geçmişi anımsıyordu ki yanına biri yaklaştı.

"Şube Müdür Yardımcısı. Hazırız."

Bu, Reinhardt Şirketi'nin önceden hazırladığı bir rehberdi.

Zeke, rehberin hazırladığı arabaya bindi.

Araba McCain'e doğru yola çıktı.

Şu anda Güney Kıtası'ndaki en büyük kartel, Don Juan liderliğindeki McCain Karteli'ydi.

Ve Favela Karteli de onları yakından takip ediyordu.

Favela Karteli, başlangıçta Güney Denizi'nden gelen bir korsan grubuydu, bu yüzden Ölüm Denizi'ni geçebilecekleri bir deniz rotasına sahiptiler.

Çok tehlikeli olmasına rağmen Soma'dan elde edilen kâr, korsanlıktan elde edilen kârdan daha fazlaydı, bu yüzden Soma'yı kendi dağıtım ağlarını kullanarak Orta Kıta'ya getirip satıyorlardı.

Başlangıçta McCain Karteli'nin ürünlerini kaçak olarak getirip satıyorlardı ancak zamanla ölçeklerini genişlettiler ve sonunda korsan üslerinden daha büyük hale geldiler.

Favela Karteli bundan biraz olsun memnun olsaydı, hiçbir sorun çıkmayacaktı ama McCain Karteli'nin konumuna göz diktiler.

Sendikanın dağıtım ağını bloke ederlerse McCain'in mallarını taşıyacak hiçbir aracı olmayacağını ve doğal olarak pazarın lideri olacaklarını düşünüyorlardı.

'Don Juan'ı küçümsediler ve çok basit düşündüler.'

Zeke, geçmiş yaşamında McCain ve Favela Kartelleri arasındaki savaşın ortasındaydı.

Zeke, McCain Karteli'nin tetikçilerine liderlik ediyor, Favela Karteli'nin üretim kamplarını yok etmek ve kilit patronlarını ortadan kaldırmak için ormanın içine girip çıkıyordu.

Nihayetinde, savaşın başlamasından üç yıldan az bir süre sonra Favela Karteli çöktü ve güney bölgesi küçük karteller arasındaki rekabetle daha da kaotik bir hale geldi.

Favela Karteli'ne karşı savaşta kazandıkları zaferin ardından Don Juan, Zeke'yi evlat edindi ve onu resmi halefi olarak atadı.

Ama o akşam Zeke, Don Juan'ı ve McCain Karteli'nin tüm yöneticilerini öldürdü.

"Şube Müdür Yardımcısı. Geldik."

Vagonda gözleri kapalı bir şekilde geçmişi hatırlayan Zeke, rehberin sözleriyle gözlerini açtı.

Golpa limanından McCain'in eteklerinde hazırlanan güvenli bir eve taşınmış gibi görünüyorlardı.

"İyi iş çıkardılar."

Belki de Cliff ekstra çaba sarf etmişti, çünkü kamp oldukça büyüktü ve yanında bir de depo vardı.

Zeke kampa girdiğinde tanıdık bir yüz gördü.

"Tamam."

Sendikadan Kay zaten kampın içinde bekliyordu.

Kay'in yüzünde hafif bir gerginlik ifadesi vardı.

"Gergin misin?"

"Sen değil misin?"

"Şimdilik iyiyim."

Kay, bezgin bir ifadeyle başını salladı.

Zeke'ye dedi ki:

"Diğer tüm hazırlıkları yaptım. Yakında Don Juan'ın malikanesine gideceğiz."

Zeke başını salladı.

Bugün Don Juan'ın doğum gününü kutlamak için bir araya gelinecekti ve McCain Karteli'nin tüm patronları ve onların ortağı olan Sendika'nın yöneticileri de orada bulunacaktı.

Kay'in de partiye çalışan üye olarak katılması planlanıyordu.

Gelecekteki dağıtım planını doğrudan Don Juan'a açıklamak zorundaydı.

Zeke partiye asistanı olarak katılıyordu.

Kay başını tuttu.

"Vay canına... Biliyor musun? McCain Karteli'nin hainlerle başa çıkmak için timsah kullandığını söylüyorlar.

"Onları felç edip canlı canlı timsahların olduğu bir bataklığa atıyorlar."

"Aslında timsah değil, Köpekbalığı Ejderhaları. Timsahlara benziyorlar ama 6 metreden uzunlar ve akıl almaz bir ısırma gücüne sahipler. Don Juan'ın sapkın hobilerinden biri. Her zaman bir Köpekbalığı Ejderhası çiftliğine sahip olduğunu göstermek istiyor."

Kay'in yüzü daha da soldu.

"Soma'yı yaktığımızı öğrenirlerse ben de o canavarın yemi olurum."

Kay mırıldanırken Zeke başını salladı.

"Hayır Kay, sana farklı davranılacak. Çünkü sen bir büyücüsün. Güney'de, büyücülerin vücut parçalarına sahip olmanın lanetleri savuşturabileceğine dair bir batıl inanç vardır."

Kay'in yüzü bu sözler üzerine daha da beyazlaştı.

Zeke ayağa kalktı ve Kay'in omzuna vurdu.

"Hadi hazırlanalım ve gidelim."

Kay derin bir iç çekti ve ayağa kalktı.

Olan olmuştu ve artık geri dönüş yoktu.

Kay ve Zeke kıyafetlerini değiştirdikten sonra birlikte bir arabaya binip McCain bölgesindeki Don Juan'ın malikanesine doğru yola çıktılar.

Don Juan'ın neredeyse tüm kasabayı kaplayan özel mülküne doğru ilerlerken Zeke'nin içinde yeni bir duygu belirdi.

Don Juan'ın tüm bir dağı kapsayan malikanesi, girişinden itibaren kartel üyeleri tarafından sıkı bir şekilde korunuyordu.

Sadece Zeke ve Kay'i taşıyan araba değil, McCain Karteli'ne bağlı bölgedeki tüm kartel patronları, Güney Krallığı'ndan kraliyet ailesi ve yetkililer, yabancı politikacılar ve yerel nüfuzlu şahsiyetler de orada toplanıyordu.

Kay, Don Juan'ın malikanesine girdiklerinde ağzı açık kaldı.

"Aman Tanrım, burası bir malikane değil, tam bir kale. Orta Krallık'ta bile bu büyüklükte kalesi olan çok az yer var."

McCain Karteli'nin Soma üzerinden elde ettiği servet hayal gücünün ötesindeydi.

Belki de, yalnızca kıtadaki kişisel varlıkları göz önüne alındığında, Don Juan'dan daha zengin birini bulmak kolay olmayacaktır.

Zeke, bir zamanlar burada yaşamış ve güvenliğinden sorumlu olduğu için bu malikanenin her köşesini biliyordu.

'Onlarca yıl geçmesine rağmen her ayrıntıyı net bir şekilde hatırlıyorum.'

Kay ve Zeke yavaşça malikanenin içine doğru ilerlediler.

Ziyafet salonu lüksün simgesiydi.

Güney Kıtası'nda beklendiği gibi her yerde çeşitli canavar adamlar görülebiliyordu.

Orta Kıta'da nadiren görülen canavar adamların Güney Kıta'da kolaylıkla bulunabilmesi bir yabancılık duygusu yaratıyordu.

Bir koyun çobanı yaklaştı ve nazikçe Zeke ve Kay'e içki teklif etti.

Kay rahatlamak için bir kadeh şarap aldı.

Zeke bu teklifi reddetti ve ziyafet salonunda toplanan insanların yüzlerini dikkatlice inceledi.

'Çoğu tanıdık simalardı.'

Tetikçilik yaptığı dönemde ezberlemeye zorlandığı kilit isimlere dair bilgiler, zamanın ötesinde bir şekilde bir kez daha ortaya çıktı.

Geleceği bilen Zeke, kimin nasıl öleceğini de çok iyi biliyordu.

Sonra Zeke birini fark etti ve Kay'in koluna dokundu.

"O kişinin kim olduğunu biliyor musun?"

Kay, Zeke'nin işaret ettiği yöne baktı.

Başını salladı.

"Joaquin Fernandez. El Mencho olarak da bilinir. Onu McCain Karteli'nin ikinci adamı olarak tanıyorum."

"Sen iyi bilirsin. Onu iyi hatırla."

"Neden El Mencho?"

Tam o sırada ziyafet salonunun aydınlatması değişti.

Canlı müzik çalmaya başladı ve büyücülerin yarattığı fantastik renklerdeki Mana alevleri salonda uçuştu.

Sonra salonun ortasındaki zemin yükseldi ve biri belirdi. Platformda kıvırcık saçlı ve tipik Güneyli bıyıklı iri bir adam duruyordu.

'Don Juan.'

Don Juan elini kaldırdığında, bando neşeli Güney müzikleri çalıyordu.

Don Juan aniden bir ses yükselticisi aldı ve müzik eşliğinde bir Güney şarkısı söylemeye başladı.

"Ölüm Denizi'nde ölmekte olan bir canı kurtardım, korkuyla savaştım ve ilerledim. İtaatsizlik edersen canın heba olur, ah, reddetmek sadece ölümün izlerini bırakır. İşte o asil erdem!"

Ziyafetteki konuklar Don Juan'ın şarkıları ve Güney müziği eşliğinde heyecanla dans etmeye başladılar.

Neşeli müzik, lüks yemekler, lezzetli içecekler ve muhteşem performanslar.

Don Juan ziyafet için hiçbir masraftan kaçınmadı.

Birkaç hareketli şarkıdan sonra Don Juan sonunda grubun müziğini durdurdu ve ses yükselticisini tekrar eline aldı.

"Kardeşlerim! Bugün bu partiye katıldığınız için çok teşekkür ederim!"

Don Juan partinin ev sahibi olarak selamlarını verip platformdan indiğinde, grup tekrar müzik çalmaya başladı.

Kay daha sonra Zeke'ye şöyle dedi:

"Yöneticilerden bir mesaj aldım. Sonunda Don Juan'la tanışma zamanı geldi."

Zeke, Kay'i ziyafet salonunun arkasına kadar takip etti.

Konferans salonuna girdiklerinde Don Juan, McCain'in önemli isimleri ve Sendika'nın yöneticileri oturmuş, birbirleriyle konuşuyorlardı.

Zeke konferans salonunu gizlice inceledi.

Odada sadece tetikçiler değil, aynı zamanda sınır bölgesinden gelen kötü şöhretli kanun kaçakları, Orta Kıta'dan gelen şövalyeler ve Kuzey Kıta'dan gelen kaçak korucular da konuşlandırılmıştı.

'Para gerçekten iyidir.'

Eğer bir suikastçı gizlice içeri girip niyetlerini belli ederse, her taraftan oklar fırlayacak ve şövalyelerin kılıçları saplanacak ve kesinlikle anında kafalarını koparacaktır.

Tam o sırada, Kay'in içeri girdiğini fark eden Sendika başkanı, ona parlak bir gülümsemeyle el salladı.

"Don Juan. Bu Kay, bahsettiğim tarafımızdan çalışan üye."

Kay başını eğdi ve Don Juan'ı selamladı.

Don Juan purosunu tüttürdü ve Kay'in dekolteli elbisesini inceledi.

"Tanıştığıma memnun oldum. Büyücü olduğunuzu duymuştum ama kadın olduğunuzu bilmiyordum."

"Sizinle tanışmak bir onurdur, Don Juan."

Don Juan Kay'in elini öptü ve şöyle dedi:

"Güzel bir büyücü her türlü mücevherden daha değerlidir."

Don Juan, Kay'in gelmesiyle toplantıyı ciddi bir şekilde başlatmak istercesine konferans salonuna bakındı ve ağzını açtı.

"Tamam. Paylaşacağın bilgece sözleri duymayı dört gözle bekliyorum. O zaman başlayalım."

Kay gergin bir ifadeyle ağzını açtı.

"Don Juan. Birkaç ay önce yaşanan depo yangınını hatırlıyor musun?"

Kay'in sözleri üzerine sadece Don Juan'ın değil, bütün kartel patronlarının yüz ifadeleri sertleşti.

McCain Karteli için bu kadar acı verici bir olaydı.

Don Juan purosunu kül tablasında söndürdü ve şöyle dedi:

"Nasıl hatırlayamadım? Ama sen neden bunu gündeme getiriyorsun?"

Kay güçlükle yutkundu ve şöyle dedi:

"O olayın arkasında kimin olduğunu biliyorum."

Kay'in ani açıklaması sadece kartel patronlarını değil, sendika yöneticilerini de şaşırttı.

Konuşması gereken konu bu değildi.

'Tamam, ne yapıyorsun?'

Başkan Kay'a işaret etti.

Ama durmadı.

"Don Juan. O olay Favela Karteli ile ilgili. Ve... onlarla işbirliği yapan patron bu odada."

Kay'in sözlerini dinleyen müdürlerden biri yerinden fırladı.

"Bu çılgın orospu ne saçmalıyor! Sürükle onu dışarı!"

Kartel üyeleri Kay'i dışarı sürüklemek için üzerine doğru koştukları sırada Don Juan elini kaldırdı ve onları durdurdu.

"Az önce söylediklerinin sorumluluğunu alabilir misin?"

Kay yavaşça başını salladı.

Don Juan sandalyesine yaslandı ve şöyle dedi:

"Söyle bana. McCain Karteli'nin haini kim?"

Herkesin gözü Kay'in üzerindeydi.

İşte o zaman oldu.

"Öf!"

Birisi inledi.

Etraflarındaki tetikçiler, tetikçiler ve gardiyanlar anında sesin kaynağına doğru döndüler.

Şaşırtıcı bir şekilde Zeke, kartelin ikinci adamı El Mencho'nun boynuna bir hançer dayamıştı.

Don Juan'a baktı ve akıcı İspanyolcasıyla şöyle dedi:

"Tanıştığımıza memnun oldum, Don Juan. Benim adım Zeke Murray."