109. bölüm / 121

Sahanın Ortasında Kıskançlık Krizi ve Aşkın İtirafı

Bölümler 121Şu an: Sahanın Ortasında Kıskançlık Krizi ve Aşkın İtirafı

Basketbol sahasının kenarındaki banklara doğru ilerlerken, Merve’nin birden yön değiştirip bizim takımdan Kıvanç’ın olduğu tarafa doğru yürüdüğünü gördüm. Tam o sırada Merve, sanki bilerek adımını yanlış atmış gibi dengesini kaybetti ve acıyla "Ah!" diyerek yere doğru devrildi. Ayağı burkulmuş gibi numara yaparak, dramatik bir düşüşle çimenlerin üzerine yığıldı.
Kıvanç, sahada atış yaptığı topu olduğu yerde bırakıp endişeyle Merve’nin yanına koştu. Hemen diz çöktü ve kolundan tutup onu yukarı kaldırmaya çalıştı.
Kıvanç: "İyi misin? Ne oldu, ayağını mı burktun?"
Tam o an, kampüsün diğer köşesinden gelen Aleyna durumu fark edip hızlı adımlarla sahanın kenarına ulaştı. Kıvanç’ın Merve’ye yardım ettiğini, elinin o kızın kolunda olduğunu gördüğü an yüzündeki o yumuşayan ifade bir anda buz kesti. Öfkeden parlayan gözlerini Kıvanç’a dikti.
Aleyna: (Sesi titreyerek ama zehir zemberek) "Ne oluyor burada Kıvanç?! Bu kız kim?!"
Merve, oturduğu yerden hafifçe doğrulp yüzündeki o sinir bozucu sırıtışla Aleyna’yı baştan aşağı süzdü. Alaycı bir ses tonuyla karşılık verdi.
Merve: "Aman, ne bu şiddet bu celal tatlım? Alt tarafı ayağım burkuldu, sevgilin de insanlık namına yardım ediyor. Sakin ol şampiyon, elinden alacak değiliz sevgilini... Gerçi ne kadar senin sevgilin olduğu da tartışılır ya."
Aleyna’nın sabran taşı o an tamamen çatladı. Öfkeden gözü dönen Aleyna, Merve’nin üzerine doğru bir adım attı.
Aleyna: (Dişlerinin arasından tıslayarak) "Bana bak kızım! O kızıl saçlarını yoldurma bana, elinde kalırsın! Sesini kes ve defol git buradan!"
Kıvanç, Merve’nin kolunu bırakıp ayağa kalktı ve hemen Aleyna’nın önüne geçerek onu sakinleştirmeye çalıştı.
Kıvanç: "Aleyna, saçmalama dur bir! Yemin ederim hiçbir şey yok, sadece ayağı burkuldu, yardım ediyordum..."
Aleyna: (Kıvanç’ın sözünü kesip hınçla gözlerinin içine bakarak) "Bırak yaa Kıvanç! Yalan söylüyor, rol yapıyor işte! Görmüyor musun nasıl sıritiyor?!"
Aleyna sinirden ne yapacağını bilemeyerek bir hamlede Kıvanç’ın elini sımsıkı kavradı ve parmaklarını parmaklarına kenetledi. Bütün okulun gözü önünde Merve’ye dönüp başını dikleştirdi.
Aleyna: "Benim sevgilimden uzak dur! Bir daha onun etrafında dolandığını görürsem, o saçlarını gerçekten yolarım!"
Merve, Aleyna’nın bu sert ve kararlı çıkışı karşısında bozuntuya vermemeye çalışarak ayağa kalktı. Üstünü başını silkeleyip alayla güldü.
Merve: "Aman, ne meraklılıarmış... Ne haliniz varsa görün." diyerek arkasını dönüp uzaklaştı.
Merve gözden kaybolduğunda, sahanın kenarında ikimiz baş başa kalmıştık. Aleyna hâlâ nefes nefese, ellerimiz birbirine kenetli bir şekilde bana bakıyordu. Öfkesinin altındaki o kırılganlığı ve beni sahiplenişindeki o korkuyu net bir şekilde görebiliyordum. İçimdeki bütün o fırtına bir anda dindi; ona olan sevgim ve şefkatim ağır basmıştı.
Ben:
Aleyna’nın o öfkeden kızarmış yanaklarına, hala nefes nefese inip kalkan omuzlarına baktım. İçimdeki bütün buzlar eridi. Ona doğru bir adım atıp boştaki elini yavaşça yanağına götürdüm. Gözlerindeki o güvensizliği silmek ister gibi başımı hafifçe eğdim.
Ben: "Salak..." dedim kısık ve yumuşak bir sesle. "Kimse için beni kaybetme korkusu yaşama. Benim aklım da kalbim de sadece senden yana, güzelim."
Daha fazla beklemeden öne atıldım ve dudaklarımı onun dudaklarıyla buluşturdum. Etraftakilerin bakışlarını, fısıldaşmaları tamamen unuttum. O an sadece Aleyna vardı; kalbimin tek sahibi, köprüden bu yana sığınağım olan sevgilim vardı. Aleyna kısa bir an şaşırsa da hemen gözlerini kapatıp kollarını boynuma doladı ve öpücüğüme aynı tutkuyla karşılık verdi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

36okunma 5beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.