32. bölüm · KIRILMA NOKTASI
Listeler Alt Üst
Sınav kağıdı önüme geldiğinde, normalde hissettiğim o
panik dalgası bu sefer uğramadı bile. Kalemi elime
aldığımda, zihnimde sadece Serkan Bey'in sesi değil,
Yalçın’ın o mavi defterdeki keskin ve kısa notları
yankılanıyordu. Sorulara baktım; hepsi o defterdeki
karmaşık ama bir o kadar da mantıklı yollarla
çözülebilecek türdendi.
Sınav bittiğinde sınıftan ilk kez omuzlarım dik, yüzümde
bir gülümsemeyle çıktım.
Birkaç gün sonra sonuçlar açıklandığında, panonun
önündeki kalabalığı yararak en öne geçtim. İpek
yanımda heyecanla zıplıyordu.
İpek: "Rüya! Çabuk bak, listeler güncellenmiş!"
Gözlerim listeyi taradı ve ismimin yanındaki rakamı
gördüğümde kalbim yerinden çıkacak gibi oldu.
Ben: "İnanamıyorum... İpek, bak! 95! Matematikten 95
almışım!"
İpek: (Listeyi parmağıyla takip ederek) "Ve sıralaman...
Rüya, 424. sıradan 52. sıraya fırlamışsın! Bu okulun
tarihinde böyle bir yükseliş görülmedi!"
O an arkamda birinin varlığını hissettim. O her zamanki
ağır, özgüvenli adımlar... Yalçın, elleri cebinde,
dudaklarında o meşhur yarım gülümsemesiyle panoya
bakıyordu.
Yalçın: "52 numara... Fena değil 'yeni kız'. Ama hala
zirveye giden yolda önünde elli bir engel daha var
demektir."
Ben: (Ona dönerek) "O engellerin yarısını senin defterin
sayesinde aştım Yalçın. Teşekkür etmemi bekliyorsan..."
Yalçın: "Teşekkür değil, sadakat bekliyorum. Malum, kış
partisine çok az kaldı. Elbiseni seçmeye başlasan iyi
olur, çünkü kolunda okul birincisiyle içeri gireceksin.
Rütbene uygun giyin."
Yalçın yanımızdan geçerken Aleyna’nın bize, özellikle de
benim ismimin yanındaki o yüksek puana nefretle
baktığını gördüm. Artık sadece "yeni kız" değildim; artık
bu okulun dengelerini gerçekten bozan, herkesin
dikkatini çeken bir rakiptim.
Ben: (Kendi kendime) "52. sıra... Bu sadece başlangıç.
Yalçın sayesinde yolu öğrendim, şimdi o yolda nasıl
koşulacağını herkese göstereceğim."
