52. bölüm · KIRILMA NOKTASI

Otobüsteki Ravenclaw ve Yeni Bir Sayfa

Berfin Nayci

Bölümler
1 Gitmek mi, Kalmak mı? 2 Yeni Kapı, Yeni Koku 3 Beklenmedik Misafirler 4 Okul Yolunda Nasihatler 5 Krallığın Kapısında Çarpışma 6 Kaçınılmaz Karşılaşma 7 Sayıların Arasındaki Karanlık 8 Sayıların Dili ve Alaycı Fısıltılar 9 Bahçedeki Kurtlar Sofrası 10 Tadı Kaçan Tost ve Keskin Sözler 11 Demli Bir Meydan Okuma 12 Geçmişin Gölgesinde Bir Tehdit 13 Koridordaki Beklenmedik Kalkan 14 Sıralar Arasında Çatışma 15 Kelimelerin Gücü ve Zorunlu Ateşkes 16 Evdeki Güvenli Liman 17 Boş Sıralar ve Beklenmedik Hamle 18 Denklemler ve Gizli Yardımlar 19 Yeni Bir Dost ve Renkli Rozetler 20 Güç Dengeleri ve Gizli Mesajlar 21 Kütüphanedeki Zıt Kutuplar 22 Kütüphanede Güç Gösterisi 23 Rüzgara Karşı İlk Teslimiyet 24 Mahalle Yokuşunda İlk Veda 25 Potanın Altındaki Gerçekler 26 Çemberden Geçen İlk Umut 27 Raflar Arasında Bir Dost 28 Mahalle ve Kolej Karşı Karşıya 29 Zirvedekiler ve Diptekiler 30 Mavi Defter ve Tehlikeli Pazarlık 31 Gecenin Sessizliğinde Mavi Mucize 32 Listeler Alt Üst 33 Sarsılan Taht ve Yaklaşan Fırtına 34 Basamaklardaki İtiraf 35 Bahçedeki Büyük Sır 36 Kaptan’ın Masasında Arıza 37 Karşı Masanın Sessiz Gözlemcisi 38 Gardırop Krizi ve Acil Yardım Hattı 39 Gece Mavisinin Büyüsü 40 Gece Mavisi Dans ve Kırılan Gururlar 41 Reddedilenlerin Gölgesi ve Pistteki Işık 42 Mahalle ve Kolej’in Büyük Buluşması 43 Pistteki Yeni İttifak ve Sönmeyen Öfkeler 44 Kaptan ve Forvet Baş Başa 45 Pistteki Büyük İttifak: Herkes Oyunda! 46 Karanlık Geçmişin Gölgesi 47 Titreyen Eller ve Beyaz Yalanlar 48 Sahaya Dönüş Kararı 49 Parkede İkinci Savaş: Kaptan vs. 52 Numara 50 Paslanmış Refleksler ve Demir Emirler 51 Ter, Gözyaşı ve İnat 52 Otobüsteki Ravenclaw ve Yeni Bir Sayfa 53 Bahçedeki Kıvılcım ve Kaptan’ın Öfkesi 54 Parkede İtaatsizlik: Çatlayan Duvarlar 55 Derin Mavide İlk Dokunuş 56 Kaptan’ın Sweatshirt'ü ve Gece Yolculuğu 57 Odadaki Sessizlik ve Kalan Kokular 58 Direksiyondaki Düşünceler ve Gece Gelen Cevap 59 Ateşler İçinde Bir Sabah 60 Kafeteryadaki Dedikodu ve Nane Limon Kokusu 61 Bahçedeki Uyarı ve Kaptan’ın Nöbeti 62 Otoparktan Hastaneye: Kaptan Direksiyonda 63 Müşahede Odası ve Ezgi Hanım’ın Teşhisi 64 Başucundaki Sözler ve Sıcak Dokunuş 65 Güvenli Liman: Evin Önündeki Veda 66 Evdeki Telaş ve Anne Baba Şefkati 67 Parkeye Geri Dönüş ve Bahçedeki Karşılaşma 68 Meydan Okuma Kokan Koridorlar 69 Sessiz Sınıfta Kurulan Kumpas 70 Sınıftaki Şok ve Çantadan Çıkan İftira 71 Duvara Yaslanan Gerçek ve Kaptan’ın Yemini 72 Kaptan’ın Ultimatumu ve Aleyna’nın Çaresizliği 73 Müdürün Odasında İtiraf ve Şok 74 Koridordaki Hesaplaşma ve Unutulmaz Sözler 75 Koridorda Dört Kişilik Sarılma ve Hak Edilen Son 76 Dedektif İpek’in Sorgusu ve Kızlar Meclisi 77 Kütüphanedeki Yüksek Raf ve İki Kişilik Sessizlik 78 Kızarık Yanaklar ve İpek’in Yeni Hedefi 79 Sınıftaki Yakalama ve Defne’nin İtirafı 80 Beklenmedik Sürpriz ve Egemen Soydan Heyecanı 81 Festival Havasındaki Bahçe ve Sahne Işıkları 82 Konser Öncesi Alışveriş Planı ve Büyük Heyecan 83 Kızlar Çetesi Alışverişte ve Işıltılı Hazırlık 84 Kuaför Koltuğunda Işıltılı Değişim 85 87. Sahne: Işıklar Altında Festival Bahçesi ve Beklenen An 86 Geceyi Yaran Işıklar ve Başlayan Konser 87 Sahnedeki Şanslı Kraliçe ve Ada’nın Şoku 88 Sahnedeki Işıltılı Düet ve Unutulmaz Anlar 89 Flaşların Altında Unutulmaz Kare 90 Tenha Koridordaki Dokunuş ve Yalçın’ın İtirafı 91 Yalçın’ın Sessiz Yemini ve Rüya’nın Arkasından Bakışı 92 Okulun Diline Düşen Ship ve Sabahın Neşesi 93 İpek’in İsyanı ve Çardaktaki Kahkahalar 94 Mülakat Masası Fikri ve Kahkaha Tufanı 95 Basketbol Takımının Katılışı ve Çardaktaki Müttefikler 96 Köprüdeki Gece Yarısı Kurtarışı ve Kıvanç'ın Şoku 97 Köprüdeki İtiraf ve Kıvanç’ın Yıllık Sırrı 98 Soğuk Gecede Koruyucu Kucaklama 99 Gece Yarısı Sığınağı ve Ceketteki Sıcaklık 100 Sığınak ve Gece Yarısı Nezaketi 101 Kıvanç’ın Odası ve Aleyna’nın İç Hesaplaşması 102 Soyunma Odasındaki İtiraf ve Şok Eden İtiraflar

Ertesi sabah yataktan kalkmak benim
için tam bir işkenceydi. Voleybol
antrenmanının acısı bütün vücuduma
yayılmıştı, her kemiğim sızlıyordu.
Yine de pes etmeye niyetim yoktu.
Formamı ve ayakkabılarımı çantama
tıkıştırıp kendimi dışarı attım. Durağa
geldiğimde şansıma okul hattındaki
otobüs hemen yanaştı. Ancak içeri
adım attığım an pişman oldum; otobüs
tıklım tıklım doluydu, adım atacak yer
yoktu. Çantamın ağırlığıyla ayakta
durmaya çalışırken, tutunacak bir
demir bulup halsizce sarsılmaya
başladım.

Tam o sırada arka taraftaki ikili
koltuklardan birinden bir hareketlilik
oldu. Başımı o tarafa çevirdiğimde,
pencere kenarında oturan bir çocuk
dikkatimi çekti. Ensesine kadar uzanan
dağınık sarı saçları ve kalabalığın
arasından bile fark edilen net, parlak mavi gözleri vardı. Elinde kalın bir
kitap tutuyordu. Dikkatli bakınca
kitabın kapağını tanıdım: Harry Potter
ve Felsefe Taşı.

Çocuk, benim ayakta yorgunluktan
sallandığımı fark etmiş olmalı ki
yanındaki boş koltuğa koyduğu
çantasını hızla kucağına aldı. Göz göze
geldiğimizde hafifçe gülümsedi ve
eliyle yanını işaret etti.

Can: "Hey, burası boş. İstersen
oturabilirsin, ayakta zor duruyorsun
gibi görünüyor."

Ben: (Rahatlamayla karışık bir şaşkınlıkla yanına doğru ilerledim) "Çok teşekkür ederim, gerçekten
kurtarıcım oldun. Bacaklarım pek beni
taşıyacak durumda değildi bugün."

Çantama sarılarak yanına oturdum. Bir
anlık sessizlikten sonra gözüm tekrar
elindeki kitaba kaydı. Yıllar önce
defalarca okuduğum o büyülü
dünyanın ilk kitabı duruyordu elinde.

Ben: "Felsefe Taşı... Harika bir seçim.
Gryffindor mu, Slytherin mi?"

Can: (Hafifçe şaşırarak güldü, mavi gözleri parladı) "Kesinlikle Ravenclaw!
Bilgi ve bilgelik her zaman kazanır. Sen
de mi seviyorsun?"

Ben: "Hem de çok. Ortaokuldayken
seriyi kaç kere bitirdim hatırlamıyoru Bu arada ben Rüya."

Can: "Ben de Can. Memnun oldum
Rüya."

Ben: "Ben de memnun oldum.
Üzerindeki hırkadan anladığım
kadarıyla bizim okula gidiyorsun ama
seni daha önce koridorlarda hiç
görmedim. Gerçi ben de bu sene nakil
geldim, belki ondandır."

Can: "Aslında çok normal görmemen.
Ben geçen sene bu okuldaydım. Ama
sonra bazı ailevi sebepler ve buranın o
boğucu havası yüzünden kaydımı
başka bir okula aldırmıştım. Bu sene
işler değişti, tekrar buraya kayıt
yaptırdım. Yani bir nevi yuvaya dönüş
oldu ama pek de isteyerek değil."

Ben: "Anlıyorum... Buranın havası
gerçekten bazen insanı boğuyor,
haklısın. Hele ki o zengin çocuklarının
bitmek bilmeyen ego savaşları... Ben
burslu geldim, alışmam epey zaman
aldı."

Can: (Anlayışla başını salladı) "Emin ol
çok iyi biliyorum o savaşları. Yalçın ve
Aleyna tayfasını kastediyorsun değil
mi? Onların kurallarıyla oynamak
zordur. Ama bakıyorum da sen o
kurallara pek boyun eğmemiş gibisin,
üstelik voleybol takımının çantası var
elinde."

Ben: "Sorma, o hikaye çok karışık. Aleyna ile daha şimdiden sahada birbirimize girdik bile."

Can: (Gülerek kitabı kapattı) "Aleyna hiç değişmemiş desenize... Bak şimdi okula gitmek için bir sebebim daha oldu. Bu sene o okulda taşlar yerinden oynayacak gibi görünüyor ve ben bu maçı en ön sıradan izlemek isterim."

Otobüs okulun önündeki durakta yavaşlarken, Can’la birlikte ayağa kalktık. Kalabalığın arasından inerken içimde garip bir rahatlama vardı. Kolejin o sahte dünyasında, elinde Harry Potter tutan, samimi ve geçmişi olan yeni bir dost bulmuştum. Aleyna ve Yalçın’ın dünyasına karşı arkamdaki cephe giderek güçleniyordu.