74. bölüm · KIRILMA NOKTASI

Koridordaki Hesaplaşma ve Unutulmaz Sözler

Berfin Nayci

Bölümler
1 Gitmek mi, Kalmak mı? 2 Yeni Kapı, Yeni Koku 3 Beklenmedik Misafirler 4 Okul Yolunda Nasihatler 5 Krallığın Kapısında Çarpışma 6 Kaçınılmaz Karşılaşma 7 Sayıların Arasındaki Karanlık 8 Sayıların Dili ve Alaycı Fısıltılar 9 Bahçedeki Kurtlar Sofrası 10 Tadı Kaçan Tost ve Keskin Sözler 11 Demli Bir Meydan Okuma 12 Geçmişin Gölgesinde Bir Tehdit 13 Koridordaki Beklenmedik Kalkan 14 Sıralar Arasında Çatışma 15 Kelimelerin Gücü ve Zorunlu Ateşkes 16 Evdeki Güvenli Liman 17 Boş Sıralar ve Beklenmedik Hamle 18 Denklemler ve Gizli Yardımlar 19 Yeni Bir Dost ve Renkli Rozetler 20 Güç Dengeleri ve Gizli Mesajlar 21 Kütüphanedeki Zıt Kutuplar 22 Kütüphanede Güç Gösterisi 23 Rüzgara Karşı İlk Teslimiyet 24 Mahalle Yokuşunda İlk Veda 25 Potanın Altındaki Gerçekler 26 Çemberden Geçen İlk Umut 27 Raflar Arasında Bir Dost 28 Mahalle ve Kolej Karşı Karşıya 29 Zirvedekiler ve Diptekiler 30 Mavi Defter ve Tehlikeli Pazarlık 31 Gecenin Sessizliğinde Mavi Mucize 32 Listeler Alt Üst 33 Sarsılan Taht ve Yaklaşan Fırtına 34 Basamaklardaki İtiraf 35 Bahçedeki Büyük Sır 36 Kaptan’ın Masasında Arıza 37 Karşı Masanın Sessiz Gözlemcisi 38 Gardırop Krizi ve Acil Yardım Hattı 39 Gece Mavisinin Büyüsü 40 Gece Mavisi Dans ve Kırılan Gururlar 41 Reddedilenlerin Gölgesi ve Pistteki Işık 42 Mahalle ve Kolej’in Büyük Buluşması 43 Pistteki Yeni İttifak ve Sönmeyen Öfkeler 44 Kaptan ve Forvet Baş Başa 45 Pistteki Büyük İttifak: Herkes Oyunda! 46 Karanlık Geçmişin Gölgesi 47 Titreyen Eller ve Beyaz Yalanlar 48 Sahaya Dönüş Kararı 49 Parkede İkinci Savaş: Kaptan vs. 52 Numara 50 Paslanmış Refleksler ve Demir Emirler 51 Ter, Gözyaşı ve İnat 52 Otobüsteki Ravenclaw ve Yeni Bir Sayfa 53 Bahçedeki Kıvılcım ve Kaptan’ın Öfkesi 54 Parkede İtaatsizlik: Çatlayan Duvarlar 55 Derin Mavide İlk Dokunuş 56 Kaptan’ın Sweatshirt'ü ve Gece Yolculuğu 57 Odadaki Sessizlik ve Kalan Kokular 58 Direksiyondaki Düşünceler ve Gece Gelen Cevap 59 Ateşler İçinde Bir Sabah 60 Kafeteryadaki Dedikodu ve Nane Limon Kokusu 61 Bahçedeki Uyarı ve Kaptan’ın Nöbeti 62 Otoparktan Hastaneye: Kaptan Direksiyonda 63 Müşahede Odası ve Ezgi Hanım’ın Teşhisi 64 Başucundaki Sözler ve Sıcak Dokunuş 65 Güvenli Liman: Evin Önündeki Veda 66 Evdeki Telaş ve Anne Baba Şefkati 67 Parkeye Geri Dönüş ve Bahçedeki Karşılaşma 68 Meydan Okuma Kokan Koridorlar 69 Sessiz Sınıfta Kurulan Kumpas 70 Sınıftaki Şok ve Çantadan Çıkan İftira 71 Duvara Yaslanan Gerçek ve Kaptan’ın Yemini 72 Kaptan’ın Ultimatumu ve Aleyna’nın Çaresizliği 73 Müdürün Odasında İtiraf ve Şok 74 Koridordaki Hesaplaşma ve Unutulmaz Sözler 75 Koridorda Dört Kişilik Sarılma ve Hak Edilen Son 76 Dedektif İpek’in Sorgusu ve Kızlar Meclisi 77 Kütüphanedeki Yüksek Raf ve İki Kişilik Sessizlik 78 Kızarık Yanaklar ve İpek’in Yeni Hedefi 79 Sınıftaki Yakalama ve Defne’nin İtirafı 80 Beklenmedik Sürpriz ve Egemen Soydan Heyecanı 81 Festival Havasındaki Bahçe ve Sahne Işıkları 82 Konser Öncesi Alışveriş Planı ve Büyük Heyecan 83 Kızlar Çetesi Alışverişte ve Işıltılı Hazırlık 84 Kuaför Koltuğunda Işıltılı Değişim 85 87. Sahne: Işıklar Altında Festival Bahçesi ve Beklenen An 86 Geceyi Yaran Işıklar ve Başlayan Konser 87 Sahnedeki Şanslı Kraliçe ve Ada’nın Şoku 88 Sahnedeki Işıltılı Düet ve Unutulmaz Anlar 89 Flaşların Altında Unutulmaz Kare 90 Tenha Koridordaki Dokunuş ve Yalçın’ın İtirafı 91 Yalçın’ın Sessiz Yemini ve Rüya’nın Arkasından Bakışı 92 Okulun Diline Düşen Ship ve Sabahın Neşesi 93 İpek’in İsyanı ve Çardaktaki Kahkahalar 94 Mülakat Masası Fikri ve Kahkaha Tufanı 95 Basketbol Takımının Katılışı ve Çardaktaki Müttefikler 96 Köprüdeki Gece Yarısı Kurtarışı ve Kıvanç'ın Şoku 97 Köprüdeki İtiraf ve Kıvanç’ın Yıllık Sırrı 98 Soğuk Gecede Koruyucu Kucaklama 99 Gece Yarısı Sığınağı ve Ceketteki Sıcaklık 100 Sığınak ve Gece Yarısı Nezaketi 101 Kıvanç’ın Odası ve Aleyna’nın İç Hesaplaşması 102 Soyunma Odasındaki İtiraf ve Şok Eden İtiraflar

Ahmet Bey, elindeki kalemi masaya vurup derin bir nefes aldı. Yüzündeki ifade iyice sertleşmişti. Aleyna’ya bakarken gözlerinden adeta şimşekler çakıyordu.
Ahmet Bey: "Bu yaptığın sadece bir disiplin suçu değil Aleyna, bu resmen bir arkadaşının geleceğiyle oynamak! Bir insana hırsızlık iftirası atmak ne demek, farkında mısın sen?"
Aleyna başını öne eğmiş, gözyaşları yanaklarından süzülürken titreyen ellerini birleştirmişti. O kibirli duruşundan tek bir iz bile kalmamıştı.
Aleyna: "Çok pişmanım hocam... Bir anlık öfkeyle yaptım. Lütfen aileme haber vermeyin, ne ceza verirseniz razıyım..."
Ahmet Bey: "Buna kurul karar verecek Aleyna! Hemen velini çağırıyorsun. Rüya, kızım sen sınıfına dönebilirsin. Senden okul adına ve kurum adına özür diliyorum. Hakkındaki tüm şüpheler kalkmıştır."
Rüya (Kendi ağzından):
Ahmet Bey’in cümlesi biter bitmez derin bir nefes verdim. Omuzlarımdaki o devasa yük bir anda kalkmıştı ama içimdeki fırtına dinmemişti. Aleyna’ya son bir kez baktım; o gözlerdeki çaresizlik bana zafer hissettirmek yerine, insanoğluğunun ne kadar alçalabileceğini gösteriyordu.
Müdürün odasının kapısını açıp koridora çıktığımda, kalbim sanki göğüs kafesimi delip çıkacak gibi çarpmıyordu. Koridorun ortasında, duvara yaslanmış, kollarını göğsünde birleştirmiş beni bekleyen o silueti gördüm.
Yalçın...
Beni gördüğü an duruşunu dikleştirdi. Bakışlarında en ufak bir şüphe yoktu; sadece "Sana söylemiştim" der gibi bakan, o sarsılmaz ve güven veren Kaptan duruşu vardı. Adımlarım kendiliğinden ona doğru yöneldi. Yaklaştıkça gözlerindeki o sert ifadenin yerini yumuşak bir rahatlamaya bıraktığını gördüm.
Ben: "Gitti... Her şeyi anlatıp itiraf etti."
Yalçın: (Hafifçe gülümsedi, sesi her zamanki gibi tok ve sakindi) "Biliyorum. Başka şansı yoktu zaten."
Ben: "Ne dedin ona Yalçın? Müdürün odasına girip ağlayarak itiraf edecek kadar ne söylemiş olabilirsin ki?"
Yalçın bana doğru bir adım attı. Aradaki mesafeyi kapatıp gözlerimin tam içine baktı. Elini kaldırdı, yanağıma düşen tek tel saçı nazikçe kulağımın arkasına itti. O dokunuş, az önce odada yaşadığım tüm o stresi bir anda buharlaştırdı.
Yalçın: "Sadece gerçekleri... Ve sana zarar vermeye kalkan kim olursa olsun karşısında beni bulacağını söyledim. Kimse benim voleybolcumun, benim... Rüya’mın gururuyla oynayamaz."
Sözleri koridorda asılı kalırken, 'Rüya'm' deyişi zihnimde yankılandı. Bütün okul arkamızdan geçip gidiyordu belki ama o an benim için zaman da, mekân da durmuştu.