Bölüm 6

SUYUN ALTINDAKİ ÇOCUK
Gölün yüzeyi tamamen sessizleşti.Suyun üzerinde duran çocuk, Oğuzhan’a bakıyordu.Aynı gözler.Aynı yüz hatları.Ama daha solgun.Ve göğsünde parlayan beşinci mühür vardı.Halil Efe fısıldadı:— Bu… Oğuzhan’a benziyor.Mehmet cevap vermedi.Çünkü çocuğun yüzünü tanıyordu.— Sen…Çocuk başını çevirdi.— Merhaba, Mehmet.Mehmet bir adım geriledi.— Sen ölmüştün.Çocuk hafifçe gülümsedi.— Hayır.Oğuzhan’ın sesi titredi.— Beni nereden tanıyorsun?Çocuk gölden çıktı.Ayakları suya değdiği anda gölün yüzeyi dondu.— Seni tanımıyorum.Oğuzhan şaşırdı.— O zaman neden bana benziyorsun?Çocuk:— Çünkü sen bana benziyorsun.Gölge Pençesi bir anda hırladı.Çocuğun arkasındaki su yükseldi.Derinlik Kralı’nın devasa başı yeniden yüzeye çıktı.— Yalan söylüyor.Çocuk başını kaldırdı.— Sen hâlâ onun kölesisin.Derinlik Kralı’nın gözü parladı.— Ben kimsenin kölesi değilim.Oğuzhan araya girdi:— Yeter!İki kadim varlık sustu.Oğuzhan çocuğa döndü.— Adın ne?Çocuk birkaç saniye düşündü.Sanki adını hatırlamaya çalışıyordu.Sonra:— Hasan.Mehmet’in yüzü bir anda değişti.— Hayır.Hasan ona baktı.— Ne?— Senin adın Hasan değil.Oğuzhan:— Nereden biliyorsun?Mehmet cevap vermeden önce Hasan’ın mührü parladı.Gölün dibinden bir görüntü yükseldi.Bir ev.Aynı ev.Oğuzhan’ın babasının evi.Fakat görüntüde evin önünde üç kişi vardı.Oğuzhan’ın babası.Mehmet.Ve küçük bir çocuk.Oğuzhan görüntüye yaklaştı.— O çocuk…Mehmet gözlerini kapattı.— Sen değilsin.Oğuzhan dondu.— Ne?Görüntüdeki çocuk başını kaldırdı.Yüzü Hasan’ın yüzüydü.Babası onun omzuna elini koydu.Sonra görüntü kayboldu.Oğuzhan:— Babam bu çocuğu tanıyordu.Mehmet:— Evet.— Kim bu?Mehmet uzun süre sustu.Sonunda:— Babanın ilk taşıyıcısı.Oğuzhan anlamadı.— İlk taşıyıcı ne demek?Hasan gülümsedi.— Çünkü sen ikinci taşıyıcısın.Oğuzhan’ın siyah ve beyaz mühürleri aynı anda yandı.ÇAT!Mührün ortasında ince bir çatlak oluştu.Gölge Pençesi:— Geri çekil!Ama artık çok geçti.Hasan elini Oğuzhan’a doğru uzattı.— Baban seni sakladı.— Neden?Hasan’ın gözleri tamamen beyaza döndü.— Çünkü sen doğduğunda beşinci mühür ikiye ayrıldı.Oğuzhan’ın nefesi kesildi.— Benim mührüm mü?Hasan:— Hayır.Bir an durdu.— Benim mühürüm.Tam o sırada gölün altından devasa bir kükreme yükseldi.Derinlik Kralı geri çekildi.— Kaçın!Mehmet şaşkınlıkla ona baktı.— Sen neden bizi uyarıyorsun?Derinlik Kralı’nın beyaz gözü karanlığa çevrildi.— Çünkü aşağıdaki şey…Gölün tamamı titredi.Derinlik Kralı’nın sesi ilk kez korkuyla çıktı:— Benden bile eski.Suyun altında devasa bir gölge hareket etti.Hasan başını göle çevirdi.— Geldi.Oğuzhan:— Kim?Hasan ona baktı.— Babanı alan şey.