Bölüm 1

KÜLÜN İÇİNDE
Orman sessizdi.Fazla sessiz.Oğuzhan, yıkılmış mağaranın önünde duruyordu.Bileğindeki mühür artık eskisi gibi değildi.Siyah ve beyaz iki parçaya ayrılmıştı.Mehmet birkaç metre gerideydi.Halil Efe ise yere çömelmiş, taşların üzerindeki izleri inceliyordu.Gölge Pençesi ormanın karanlığında bekliyordu.Birden…Gökyüzü maviye döndü.Oğuzhan başını kaldırdı.Uzakta, dağların üzerinde devasa bir ışık yükseliyordu.Halil Efe ayağa kalktı.— O başladı.Oğuzhan:— Ne başladı?Halil Efe’nin yüzü korkuyla değişti.— Kül Ejderi.Dağların arasından korkunç bir kükreme duyuldu.ROOOOOAAARRR!Yerdeki taşlar titredi.Gölge Pençesi gölgelerin arasından çıktı.Bu kez saldırgan değildi.Sadece tek bir yere bakıyordu.Dağlara.Sonra Oğuzhan’a döndü.— Onu takip etmeliyiz.Oğuzhan şaşırdı.— Kül Ejderi’ni mi?Gölge Pençesi başını salladı.— Hayır.Bir an durdu.— Kül Ejderi’nin kaçtığı şeyi.Mehmet’in yüzü gerildi.— Yine mi?Oğuzhan ona döndü.— Ne demek yine?Mehmet cevap vermedi.Oğuzhan yaklaşarak:— Mehmet.— …— Bu sefer susmayacaksın.Mehmet gözlerini kapattı.— Kül Ejderi’nin kaçtığı yer…Derin bir nefes aldı.— senin babanın son görüldüğü yer.Oğuzhan’ın kalbi hızlandı.Tam o anda bileğindeki beyaz mühür parladı.Havada tek bir kelime belirdi:AKHİSAR.Oğuzhan dondu.Mehmet’in gözleri büyüdü.— Bu şehir…Halil Efe:— Ne olmuş?Mehmet yavaşça Oğuzhan’a baktı.— Babanın eviydi.Uzakta ikinci bir kükreme duyuldu.Bu kez çok daha yakından.Ve ormanın derinliklerinde…devasa bir gölge hareket etti.Gölge Pençesi dişlerini gösterdi.— Çok geç kaldık.Oğuzhan yumruğunu sıktı.— O zaman gidiyoruz.Yeni macera başladı.