Bölüm 3

DUVARIN ARDINDAKİ
Duvar tamamen parçalandı.Toz bulutu bodrumu kapladı.Oğuzhan gözlerini kıstı.İki kırmızı göz karanlığın içinden ona bakıyordu.Gölge Pençesi aniden hırladı.— Geri çekil.Oğuzhan bir adım geriledi.Mehmet elini mühürlü koluna götürdü.— Bu ne?Halil Efe’nin yüzü bembeyaz oldu.Mührü titriyordu.— Bilmiyorum…Sonra duvarın arkasından bir ses geldi.— Baban biliyordu.Oğuzhan’ın kalbi hızlandı.— Babam nerede?Karanlıktan uzun bir kol çıktı.Taşlarla kaplıydı.Parmakları normalden çok uzundu.Yaratık ağır ağır duvarın arasından çıktı.Yaklaşık üç metre boyundaydı.Vücudu siyah taşla kaplıydı.Başının ortasında tek bir boynuz vardı.Ama yüzünde göz yoktu.Gözleri göğsündeydi.İki kırmızı göz.Oğuzhan’ın beyaz mührü bir anda parladı.Yaratık geri çekildi.— Hayır…Mehmet şaşkınlıkla baktı.— Senden korktu.Oğuzhan:— Benden mi?Yaratığın göğsündeki gözlerden biri kapandı.— Senden değil…Bir an sessizlik oldu.Sonra yaratık fısıldadı:— İçindeki şeyden.Oğuzhan’ın siyah mührü yanmaya başladı.Bir anda bodrumun duvarlarında çatlaklar oluştu.Halil Efe yere düştü.— Oğuzhan!Gölge Pençesi üçüncü gözünü açtı.Bütün bodrum karardı.Yaratık geri kaçmak yerine saldırdı.Gölge Pençesi üzerine atıldı.Pençeler taş bedenine çarptı.KRAAANG!Yaratık duvara savruldu ama hemen ayağa kalktı.Mehmet:— Bu bir koruyucu!Oğuzhan şaşırdı.— Neyin koruyucusu?Yaratık başını kaldırdı.— Babanın bıraktığının.Oğuzhan’ın gözleri deftere kaydı.Defter hâlâ yerdeydi.Bir sayfa kendi kendine çevrildi.Yeni bir yazı ortaya çıktı.“Oğuzhan, eğer bunu okuyorsan, bodrumdaki yaratığı öldürme.”Oğuzhan dondu.Altındaki cümle yavaş yavaş belirdi.“Çünkü o seni öldürmek için değil, beni senden saklamak için orada.”Mehmet’in yüzü değişti.— Ne demek bu?Oğuzhan sayfayı çevirdi.Ama sonraki sayfa boştu.Derken…Tık.Duvarın içinden metalik bir ses geldi.Gölge Pençesi başını duvara çevirdi.— Orada başka bir şey var.Yaratık da aynı yere baktı.İlk kez korkmuş görünüyordu.Duvarın arkasından derin bir nefes duyuldu.Huuuuh…Halil Efe’nin mührü alev gibi parladı.— Bu… canlı değil.Mehmet:— Ne?Halil Efe titreyerek cevap verdi:— Bu bir canavar da değil.Duvar çatladı.Çatlağın içinden siyah kül sızmaya başladı.Oğuzhan’ın beyaz mührü bir kelime gösterdi:“KAÇ.”Tam o anda babasının defterindeki son satır ortaya çıktı.“Eğer kül tekrar hareket ederse, Kül Ejderi’ni bul.”Ardından ikinci cümle belirdi.“Çünkü onu öldürmeye çalışan şey…”Yazı burada kesildi.Bodrumun tamamı sarsıldı.Duvarın arkasından bir kükreme yükseldi.Ve Gölge Pençesi ilk kez geri çekildi.— Oğuzhan…Üç gözü aynı anda açıldı.— Babanı bulan şey geri dönmüş.