89. bölüm · Bir Zamanlar Bendim
Son Birkaç Cümlem Var Sana...
Eğer bu satırları okuyorsan...
Belki sen de hayatın bir noktasında zorluklarla karşılaştın.
Belki kimsenin fark etmediği mücadeleler verdin ve her gün içinde ayrı bir savaş yaşadın.
Belki de çevrendeki herkes seni yalnızca "İyiyim." derken gördü.
Oysa sen, en çok sustuğun anlarda anlaşılmaya ve desteğe ihtiyaç duydun.
Sana yalnızca "Güçlü ol." demeyeceğim.
Çünkü insan, çoğu zaman karşılaştığı koşulların gerektirdiği ölçüde güçlü olmayı öğrenir.
Ama sana şunu söylemek istiyorum...
Ne yaşarsan yaşa, bir gün herkesi kaybettiğini hissetsen bile...
Kendini kaybetme.
Çünkü insanın yeniden inşa edebileceği çok şey vardır.
Yeni bir hayat...
Yeni insanlar...
Yeni hayaller...
Ancak kendine duyduğun inancı kaybettiğinde, her şeyi yeniden oluşturmak çok daha zor hale gelir.
Hiç kimsenin seni değersiz hissettirmesine izin verme.
Seni sevmeyen insanların düşünceleri, senin değerini belirlemez.
Sana geç ulaşan insanlar da...
Senden uzaklaşan insanlar da...
Senin kim olduğunu değiştiremez.
Hayat zaman zaman zorlu ve adaletsiz olabilir.
Sana hak etmediğin deneyimler yaşatabilir.
Ama lütfen...
Yaşadığın acıların seni değiştirmesine izin verme.
Kalbini katılaştırma.
Çünkü seni sen yapan şey, acı çekmiş olman değil...
Acılarına rağmen iyi kalmayı başarabilmendir.
Ve bir gün yorulduğunu hissedersen...
Dur.
Dinlen.
Ağla.
Sessiz kal.
Ama asla vazgeçme.
Çünkü bazen hayat, en güzel fırsatları tam da vazgeçmenin eşiğine geldiğin anda sunar.
Bugün bu kitabı tamamlarken, geriye dönüp kendime baktığımda en çok gurur duyduğum şey şudur:
Hiç düşmedim diyemem.
Çok kez düştüm.
Çok kez ağladım.
Çok kez kırıldım.
Ama her defasında içimde kalan küçücük umudu koruyarak yeniden ayağa kalkmayı başardım.
İşte benim gerçek başarım buydu.
Ve inan...
Senin başarın da başkalarından daha hızlı ilerlemek olmayacak.
Senin başarın, herkesin sona erdiğini düşündüğü anda bile kendi içinde yeniden başlayabilmek olacak.
Eğer bir gün hayat sana "Artık yapamazsın." derse...
Ona cevap vermek zorunda değilsin.
Cevabını attığın adımlarla göster.
Çünkü bazen insanın en güçlü ifadesi...
Vazgeçmeden attığı bir sonraki adımdır.
Ve olur da bir gün kendinden şüphe edersen...
Bu kitabın son sayfasını yeniden aç.
Çünkü ben bu kitabı güçlü olduğum için yazmadım.
Vazgeçmediğim için yazdım.
Belki de insanın hayattaki en büyük başarısı budur.
Defalarca kırıldığı halde...
İçindeki umudu hiç kimsenin elinden almasına izin vermemek.
Ve son olarak...
Kendini her zaman sev.
Ama yalnızca mutlu olduğunda değil...
Dağıldığında da...
Hata yaptığında da...
Kaybettiğinde de...
Çünkü en çok o anlarda, kendine ihtiyaç duyacaksın.
