Karışıklılık

Ertesi gün Lina, Kenan'ın mesajını düşünerek uyandı.
Kahvaltısını hızlıca yaptı.
Kenan'ın ne bulduğunu merak ediyordu.
Karadağların evine geldiğinde Kenan onu doğrudan odasına götürdü.
Kapıyı kapattı.
— Ne buldun?
Kenan masasının üzerinde duran eski bir kâğıdı gösterdi.
— Bunu albümün arkasında buldum.
Lina kâğıdı aldı.
Eski bir hastane formuydu.
Üzerindeki yazılar bazı yerlerde silinmişti.
Ama bir bölüm okunuyordu.
Bebek teslim formu.
Lina:
— Nereden çıktı bu?
— Albümün arasından.
— Daha önce neden görmedin?
— Çünkü albümün kapağına yapışmış.
Lina formu dikkatle inceledi.
Üzerinde üç ayrı bölüm vardı.
Bebek adı.
Anne adı.
Oda numarası.
Lina ilk satıra baktı.
Kendi adı yazıyordu.
İkinci satıra baktı.
Kenan.
Üçüncü satırda ise...
Ela.
Lina'nın nefesi kesildi.
— Üçümüzün de adı var.
Kenan başını salladı.
— Evet.
— Peki burada ne yazıyor?
Kenan parmağını bir satıra koydu.
— Oda numaraları.
Lina baktı.
Lina'nın yanında 203.
Kenan'ın yanında 204.
Ela'nın yanında ise 203 yazıyordu.
Lina'nın yüzü değişti.
— Ela da benimle aynı odada mıydı?
— Öyle görünüyor.
Lina:
— Ama nasıl?
Kenan:
— Bilmiyorum.
İkisi de forma bakmaya devam etti.
Sonra Lina bir şeyi fark etti.
— Burada bir çizgi var.
Formdaki bazı yazılar sonradan değiştirilmişti.
Lina:
— Biri numarayı değiştirmiş.
Kenan:
— Evet.
— Önce başka bir oda yazılmış.
Kenan başını salladı.
— Sonra üzeri çizilmiş.
Lina'nın kalbi hızlandı.
— Yani odalar karıştırılmış olabilir.
Kenan:
— Belki.
Lina:
— Belki değil.
Kâğıdı masaya bıraktı.
— Bence bizi birbirimizden ayıran şey tam olarak burada olmuş olabilir.
Lina ve Kenan tekrar hastaneye gitmeye karar verdi.
Bu kez yanlarında form vardı.
Arşiv görevlisi belgeyi görünce şaşırdı.
— Bunu nereden buldunuz?
Lina:
— Aile albümümüzden.
Görevli belgeyi inceledi.
— Bu eski bir teslim formu.
Kenan:
— Burada üç bebek var.
Görevli:
— Görüyorum.
Lina:
— Oda numaraları değiştirilmiş.
Görevli dikkatlice baktı.
— Evet.
Lina'nın sesi titredi.
— Neden?
Görevli:
— Bunu bilemem.
— Peki kim değiştirmiş?
Görevli formun alt kısmını gösterdi.
— Burada imza var.
Lina hemen eğildi.
İmza çok silikti.
Ama yanında küçük bir tarih vardı.
Aynı gün.
Görevli:
— Bu imza hemşireye ait.
Lina:
— Hangi hemşire?
Görevli eski personel kayıtlarını açtı.
Bir süre aradı.
Sonra:
— O gün görev yapan hemşirelerin listesi burada.
Lina ve Kenan ekrana baktı.
Bir isim dikkatlerini çekti.
Meral Yalçın.
Lina fotoğrafı çıkardı.
Fotoğraftaki kadını gösterdi.
— Bu kadın olabilir mi?
Görevli fotoğrafa baktı.
Sonra listeye.
— Yüzü tam görünmüyor ama...
Bir süre düşündü.
— Evet. Meral Hanım o dönemde burada çalışıyordu.
Lina'nın kalbi hızlandı.
— Şimdi nerede?
Görevli:
— Bilmiyorum.
— Kayıtlarında adresi yok mu?
— Eski personel dosyalarında olabilir.
Lina:
— Bulabilir misiniz?
Görevli:
— Bakmam gerekiyor.
Aynı günün ilerleyen saatlerinde görevli onlara küçük bir dosya getirdi.
— Meral Yalçın.
Lina dosyaya baktı.
Dosyanın içinde eski bilgiler vardı.
İşe giriş tarihi.
Görevi.
Çalıştığı bölüm.
Ve işten ayrılma tarihi.
Lina son satırda durdu.
— Burada ne yazıyor?
Görevli:
— Hastaneden ayrılmış.
Kenan:
— Ne zaman?
Görevli:
— Sizin doğumunuzdan birkaç ay sonra.
Lina ve Kenan birbirlerine baktılar.
Bu tesadüf fazla büyük geliyordu.
Lina:
— Neden ayrılmış?
Görevli:
— Dosyada belirtilmemiş.
Lina:
— Başka bilgi yok mu?
Görevli:
— Yok.
Lina dosyayı kapattı.
Ama artık ellerinde bir isim vardı.
Meral Yalçın.
Akşam eve döndüklerinde Lina doğrudan Nare'nin yanına gitti.
— Anne.
Nare salonda oturuyordu.
— Efendim?
Lina masanın üzerine Meral'in adını yazdığı kâğıdı bıraktı.
Nare'nin yüzü bir anda değişti.
Lina bunu gördü.
— Tanıyorsun.
Nare cevap vermedi.
— Tanıyorsun, değil mi?
Nare kâğıda baktı.
— Evet.
Lina'nın kalbi hızlandı.
— Kimdi?
Nare derin bir nefes aldı.
— O gün görev yapan hemşirelerden biriydi.
— Neden hiç bahsetmedin?
Nare sustu.
Lina'nın sesi yükselmedi.
Ama kırılmıştı.
— Anne, neden?
Nare gözlerini kaçırdı.
— Çünkü onunla ilgili hiçbir şey bilmiyordum.
— Ama tanıyordun.
— Evet.
— Peki neden hastaneden ayrıldığını bilmiyorsun?
Nare:
— Bilmiyorum.
Lina birkaç saniye sustu.
Sonra:
— Gerçekten mi?
Nare kızına baktı.
— Gerçekten.
Lina kâğıdı aldı.
— O zaman öğrenmemiz gerekiyor.
Nare başını eğdi.
— Evet.
Bu kez onu durdurmadı.
O gece Lina odasında uzun süre düşündü.
Belki de olay basit bir hataydı.
Belki gerçekten iki bebeğin kayıtları karışmıştı.
Ama o zaman neden kayıtlar değiştirilmişti?
Neden üç bebeğin isimleri aynı formda bulunuyordu?
Neden Meral Yalçın doğumdan birkaç ay sonra hastaneden ayrılmıştı?
Ve neden Nare bu ismi duyunca bir anda sessizleşmişti?
Lina artık tek bir şeyden emindi.
Bir karışıklık olmuştu.
Ama bu karışıklığın nasıl gerçekleştiğini henüz bilmiyordu.
Ertesi sabah Kenan Lina'yı aradı.
— Lina.
— Efendim?
— Sana bir şey söylemem gerekiyor.
— Ne oldu?
Kenan birkaç saniye sustu.
— Annemle konuştum.
Lina'nın içi ürperdi.
— Ne dedi?
— O gün hastanede iki bebeğin odasının değiştiğini hatırlıyor.
Lina ayağa kalktı.
— Ne?
— Ama daha fazlasını hatırlamıyor.
— Emin misin?
— Evet.
Lina pencereye doğru yürüdü.
— Demek gerçekten olmuş.
Kenan:
— Evet.
Lina gözlerini kapattı.
Artık ortada sadece bir şüphe yoktu.
Gerçekten bir değişiklik olmuştu.
Ama hâlâ bir soru vardı.
Bu sadece bir hata mıydı?