29. bölüm / 58

Neşeli Kalabalık

MARDİNİN SESSİZ ÇIĞLIĞIYazar: Berfin Nayci

Uygulamada Aç Kitap sayfası

Bölümler 58Şu an: Neşeli Kalabalık

Kuzenlerin o neşeli kalabalığı dağılıp konak biraz olsun

sessizliğe büründüğünde, kapıda bu kez tanıdık bir

korna sesi yankılandı. Gelenler kendi ailemdi; amcam

Hakan Bey ve yengem Nermin... Onların arkasından

bahçeye doluşan Aras, Atlas, Derin, Ada ve Kağan’ı

görünce, üzerimdeki o ağır "gelin" zırhının bir anlığına

çatladığını hissettim.

Alya’nın Dilinden

Amcam ve yengem, Zümrüt Hanım’la resmi bir

selamlaşmaya girerken, kuzenlerim çoktan etrafımı

sarmıştı bile. Aras ve Atlas, ikiz olmalarına rağmen

birbirine zıt karakterleriyle hemen iki yanıma geçtiler.

Ama grubun neşe kaynağı Kağan, elinde kocaman bir

paketle en öndeydi.

Kağan: (Her zamanki patavatsız ama içten tavrıyla)

"Vay vay vay! Bizim Alya’ya bak! Mardin’in hanım ağası

olmuş da, boynundaki altınlardan kafasını kaldıramıyor.

Kız Alya, bu altınlarla tıp fakültesini satın alırsın be!"

Derin: (Kağan’ın koluna vurarak) "Sus be Kağan! Kızın

derdi kendine yetiyor zaten. Alya, canım benim, çok

özledik seni."

Kağan: "Ne vurdun ya? Yalan mı? Alya, bak sana ne

getirdim. İstanbul’dan özel, 'Ağalıkta Hayatta Kalma
.
Rehberi' ve yanında bir kutu en ağırından çikolata.

Zümrüt Hanım kızarsa bir tane ağzına atarsın, şeker

komasına girer de seni rahat bırakır!"

Kağan’ın bu esprisi üzerine hepimiz kendimizi

tutamayıp gülmeye başladık. Zümrüt Hanım’ın uzaktan

bize attığı o keskin bakışlar bile Kağan’ın enerjisini

söndüremedi.

Atlas: "Alya, okulun notlarını getirdik. Aras’la

kütüphanede ne bulduysak fotokopi çektik. Sen merak

etme, biz senin yerine de ders dinliyoruz."

Aras: (Sessizce eğilip) "Eğer bu Boran Ağa seni üzerse

söyle Alya, Atlas’la biz onu lise çıkışına bekleriz. Gerçi

adamın korumaları var ama bizim de Kağan gibi bir

silahımız var, adamı konuşarak bayıltır!"

Kağan hemen araya girdi: "Tabii oğlum! Boran Ağa'ya bir

fıkra anlatırım, adam gülmekten töreyi möreyi unutur,

'Alya git oku kızım' der. Bak Alya, buraya bak, yüzün

gülsün diye geldik. Sen bizim en zekimizsin, bu konak

senin aklına dar gelir."

Onların bu şamatası, Kağan’ın yaptığı o saçma ama

samimi şakalar kalbimdeki o ağır taşı biraz olsun

yerinden oynattı. Onlar benim çocukluğumdu, okul

yolundaki kahkahalarımdı.

Kağan: "Hadi ama Alya, bir gülümse! Bak, Zümrüt

Hanım’a karşı gizli bir silah geliştirdim; her laf

soktuğunda 'Tabii anneciğim, haklısın sultanım' de, bak

nasıl şaşırıyor. Ters psikoloji dedikleri bu işte!"

Kuzenlerimin bu desteği, Kağan’ın durmak bilmeyen

esprileriyle birleşince, mutfaktaki bulaşık kokusu ve

odadaki o soğuk sessizlik bir anlığına uçup gitti. Ailem

yanımdaydı; sadece kan bağıyla değil, hayallerime sahip

çıkarak yanımdaydılar.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

382okunma 8beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.