DAVETSİZ MİSAFİR

Sabah gözlerimi açtığımda telefonumun ekranı çoktan bildirimlerle dolmuştu.

Gece eve geldiğimde konserin yorgunluğuyla kendimi yatağa atmış, üzerimi bile değiştirmeden uyuyakalmıştım. Şimdi ise telefonumun titreşimi komodinin üzerinde küçük bir deprem yaratıyordu.

Elimi uzatıp telefonu aldım.

Instagram bildirimleri, etiketlemeler, mesajlar, haber bağlantıları…

Konser görüntüleri her yerdeydi.

Önce bir videoya tıkladım. Açılış performansımdan bir kesitti. Kırmızı leopar kostümümle sahnenin ortasında duruyor, Kuzey’le koreografinin ilk bölümünü gerçekleştiriyordum. Video milyonlarca izlenmeye ulaşmıştı.

Altındaki yorumlara göz gezdirdim.

“Bu kadın sahneye çıkmak için doğmuş.”

“Kuzey’in Demir gibi giyinmesi müthiş bir konsept.”

“Johnny Depp’in Vera’yı ayakta alkışladığı anı unutamıyorum.”

“Vera Karahan uluslararası sahnelerde olmayı hak ediyor.”

Bir başka videoya geçtim.

Bu kez Johnny’nin ayağa kalkıp alkışladığı an vardı. Kamera önce onu, ardından beni gösteriyordu. Gülümseyerek seyirciyi selamlıyordum.

Altında binlerce yorum vardı.

Gülümseyerek telefonu yatağa bıraktım.

Dört yıl önce İstanbul’dan ayrıldığımda bir gün yeniden böyle bir kalabalığın karşısına çıkacağımı biliyordum. Ama o zamanlar bunu hayal etmekle yetiniyordum.

Şimdi ise gerçekten olmuştu.

Yataktan kalkıp banyoya geçtim. Duşumu aldıktan sonra saçlarımı gelişigüzel topladım, beyaz bir tişört ve rahat bir pantolon giydim. Aşağı indiğimde kahvaltı masasından gelen sesleri duydum.

Kıvanç’ın sesi diğerlerinden daha yüksekti.

“Ben size söylüyorum, bu gece Kuzey’in kostümü tarihe geçecek.”

Salona girdiğimde Haldun, Leyla ve Kıvanç kahvaltı masasında oturuyordu.

Leyla beni görür görmez gülümsedi.

“Günaydın, kızım.”

“Günaydın anne.”

Haldun gazetesini masaya bıraktı.

“Günaydın.”

Yanlarına oturdum. Kıvanç önümdeki kahve fincanını kendisine doğru çekmeye çalışıyordu.

Elini fincana uzattığında bileğine vurdum.

“Onu bırak.”

“Biraz alacaktım.”

“Git kendine al.”

“İnsan bir kuzenine kahve ikram eder.”

“İnsan önce kendi kahvesini yapmayı öğrenir.”

Leyla gülerek araya girdi.

“Daha sabah sabah başladınız.”

Kıvanç arkasına yaslandı.

“Ben dün gece konseri izledim. Bugün de bu muameleyi görüyorum.”

Haldun gazeteyi katlayıp bana baktı.

“Güzel iş çıkardın.”

Gülümsedim.

“Teşekkür ederim, baba.”

“İnsanlar seni konuşuyor. Dün geceki performansın uzun süre gündemden düşmez.”

“Umarım güzel şeyler konuşuyorlardır.”

Kıvanç kahvesinden bir yudum aldı.

“Johnny Depp bile ayağa kalktı. Daha ne istiyorsun?”

Omuz silktim.

“Güzel bir konserdi.”

Kıvanç gözlerini devirdi.

“Bu kadar mı? Ben olsam bir hafta kendime gelemezdim.”

“Sen zaten kendine zor geliyorsun.”

Leyla kahkaha attı.

Haldun ise hafifçe gülümsedi.

“Johnny Depp’le tanıştın mı?”

“Hayır. Sadece uzaktan gördüm. Konserden sonra da çıkışta karşılaşmadık.”

Kıvanç hemen araya girdi.

“Bence tanışmalısın. Belki bir gün birlikte film çekersiniz.”

“Zaten aynı projedeyiz.”

Kıvanç kaşlarını kaldırdı.

“Doğru ya. Ben hâlâ o kısmı sindiremedim.”

Tam o sırada telefonum çalmaya başladı.

Ekranda Derya’nın adı belirdi.

Telefonu açtım.

“Günaydın.”

“Günaydın yıldız.”

Gülümsedim.

“Bu hitap biraz fazla olmadı mı?”

“Dün geceki görüntülerini gördün mü?”

“Gördüm.”

“Vera, sosyal medya yıkılıyor. Johnny Depp’in seni alkışladığı görüntü dünya basınına düştü.”

“Derya, daha kahvaltı yapıyorum.”

“Tamam, tamam. Ama sana önemli bir şey söyleyeceğim.”

Ses tonu değişmişti.

Daha dikkatli dinledim.

“Ne oldu?”

“Johnny’nin ekibinden sabah bir telefon geldi.”

Kaşlarımı kaldırdım.

“Evet?”

“Dün geceki performansını çok beğenmiş. Seninle tanışmak ve film projesi hakkında konuşmak istiyor.”

Masadaki Kıvanç konuşmayı duyunca başını kaldırdı.

“Ciddi misin?”

Derya telefonda devam etti.

“Üstelik toplantıyı bekletmek istemiyorlar. Bugün öğleden sonra uygun olup olmadığını sordular.”

“Bugün mü?”

“Evet. İstanbul’da olduğu süre içinde bir araya gelmek istiyor.”

Kahvemi masaya bıraktım.

“Olur. Saat kaçta?”

“Üçte. Oteldeki özel toplantı salonunu ayarlamışlar.”

“Tamam. Bana detayları gönder.”

“Gönderiyorum. Bir de Vera…”

“Efendim?”

“Bu proje gerçekten çok büyük. Sadece Türkiye’de değil, uluslararası anlamda da önemli bir iş olacak.”

Gülümsedim.

“Biliyorum. Görüşürüz.”

Telefonu kapattım.

Kıvanç’ın gözleri üzerimdeydi.

“Johnny Depp’le toplantı mı?”

“Evet.”

“Ben de geleyim.”

“Sen niye geliyorsun?”

“Merak ettim.”

“Merakını evde gider.”

Kıvanç elini göğsüne götürdü.

“İnsan bir kuzenine destek olmak ister.”

Haldun araya girdi.

“İş toplantısına karışma Kıvanç.”

Kıvanç başını salladı.

“Tamam, ben sustum.”

Haldun bana döndü.

“Serkan seninle gelecek. Güvenlik konusunda eksik istemiyorum.”

“Tamam baba.”

Leyla kahvesinden bir yudum aldı.

“Toplantıdan sonra beni ara. Nasıl geçtiğini merak edeceğim.”

“Ararım anne.”

Öğleden sonra hazırlanmak için odama çıktım.

Dün geceki kostümümden tamamen farklı bir şey giymek istiyordum. Dolabımın karşısında bir süre düşündükten sonra siyah, geniş paçalı bir pantolon, üzerine krem rengi ipek bir gömlek ve ince topuklu siyah ayakkabılar seçtim.

Saçlarımı açık bıraktım. Makyajımı sade tuttum. Küçük altın küpeler ve ince bir saatle görünümümü tamamladım.

Aşağı indiğimde Serkan kapının önünde bekliyordu.

“Hazır mıyız?”

“Hazırız.”

Serkan aracın kapısını açtı.

Karahan Yalısı’ndan çıktığımızda İstanbul’un öğleden sonraki trafiği başlamıştı. Yol boyunca telefonuma gelen mesajlara göz attım. Derya toplantının ayrıntılarını göndermişti.

Toplantıda Johnny’nin temsilcisi, yapım şirketinden birkaç kişi ve yönetmen de bulunacaktı.

Bu yalnızca bir tanışma değildi.

Projenin ilk ciddi görüşmesiydi.

Saat tam üçte otelin özel girişinden içeri girdik.

Serkan birkaç adım arkamdan geliyordu. Görevli bizi bekliyordu. Asansörle üst kata çıktık ve özel toplantı salonunun bulunduğu koridora ilerledik.

Kapının önünde Derya karşıladı.

“Hoş geldin.”

“Hoş buldum.”

Bana sarıldıktan sonra alçak sesle konuştu.

“Johnny içeride. Yönetmen de geldi.”

Başımı salladım.

Kapı açıldı.

İçeri girdiğimde önce masanın diğer ucunda oturan Johnny Depp’i gördüm.

Ayağa kalktı.

“Vera?”

Gülümsedim.

“Hello. It’s lovely to finally meet you.”

Merhaba. Sonunda sizinle tanışmak çok güzel.

Elimi sıktı.

“Likewise. I really enjoyed your performance last night.”

Benim için de öyle. Dün geceki performansınızı gerçekten çok beğendim.

“Thank you. I’m glad you enjoyed it.”

Teşekkür ederim. Beğenmenize sevindim.

Johnny gülümsedi.

“You have a remarkable stage presence.”

Sahnede gerçekten etkileyici bir enerjiniz var.

“That’s very kind of you.”

Çok naziksiniz.

Masadaki diğer kişilerle de tanıştım. Yönetmen, yapımcı ve proje ekibinden birkaç kişi daha vardı.

Herkes yerini aldıktan sonra toplantı başladı.

Yönetmen önündeki dosyayı açtı.

“Öncelikle Vera, projeye gösterdiğin ilgi için teşekkür ederiz. Seni uzun süredir takip ediyoruz. Özellikle son yıllarda uluslararası alanda yaptığın işler dikkat çekici.”

“Teşekkür ederim. Ben de projeyi ilk okuduğumda oldukça heyecanlandım.”

Johnny söze girdi.

“I watched some of your previous work. I think you have a very interesting screen presence.”

Önceki işlerinden bazılarını izledim. Kamera karşısında oldukça ilgi çekici bir duruşun olduğunu düşünüyorum.

Gülümsedim.

“Thank you. I’ve watched many of your films as well.”

Teşekkür ederim. Ben de sizin birçok filminizi izledim.

Johnny hafifçe güldü.

“Then we already have something in common.”

O hâlde şimdiden ortak bir noktamız var.

Masada küçük bir kahkaha yükseldi.

Toplantı ilerledikçe filmin hikâyesi, karakterler, çekim takvimi ve yapım süreci konuşuldu.

Film uluslararası bir yapım olacaktı. Çekimlerin önemli bir bölümü Amerika’da gerçekleştirilecek, bazı sahneler ise Avrupa’da çekilecekti.

Yönetmen karakterimin hikâyedeki yerini anlatırken dikkatle dinledim.

“Vera, senin canlandırmanı istediğimiz karakter güçlü ama geçmişinde taşıdığı bazı meseleler var. Dışarıdan bakıldığında oldukça kontrollü. Fakat hikâye ilerledikçe izleyici onun başka bir tarafını keşfedecek.”

Başımı salladım.

“Karakterin gelişimini sevdim. Özellikle ilk bölümdeki soğukluğu ile ilerleyen sahnelerdeki dönüşüm arasındaki fark çok önemli.”

Yönetmen gülümsedi.

“Tam olarak bunu duymak istiyorduk.”

Johnny de bana döndü.

“I think we’ll have some interesting scenes together.”

Birlikte oldukça ilgi çekici sahnelerimiz olacağını düşünüyorum.

Gülümsedim.

“I’m looking forward to it.”

Sabırsızlıkla bekliyorum.

Toplantı yaklaşık bir buçuk saat sürdü.

Son bölümde takvim ve sözleşme ayrıntıları konuşuldu. Henüz imza atılmamıştı ama proje için oldukça olumlu bir noktaya gelmiştik.

Toplantı sona erdiğinde Johnny ayağa kalktı.

“I’m glad we met.”

Tanıştığımıza memnun oldum.

“Me too.”

Ben de.

“Hopefully we’ll see each other again very soon.”

Umarım çok yakında yeniden görüşürüz.

“I’m sure we will.”

Eminim görüşeceğiz.

El sıkıştık.

Tam çıkmak üzereyken Johnny yeniden seslendi.

“Vera?”

Döndüm.

“Evet?”

“Keep that energy. Last night was impressive.”

O enerjini koru. Dün gece gerçekten etkileyiciydin.

Gülümsedim.

“I will. Thank you.”

Öyle yapacağım. Teşekkür ederim.

Otelin özel çıkışına yöneldiğimizde Serkan telefonuyla ilgileniyordu.

Derya yanıma yaklaştı.

“Nasıl geçti?”

“Beklediğimden daha iyi.”

“Bence bu proje olacak.”

“Önce sözleşmeyi görelim.”

Derya güldü.

“Senin bu profesyonelliğin…”

Tam o sırada dışarıdan fotoğraf makinelerinin sesleri duyuldu.

Serkan başını kaldırdı.

“Basın burada.”

Cam kapının diğer tarafında birkaç muhabir bekliyordu. Görüşmenin haberini bir şekilde almışlardı.

Kapı açılır açılmaz kameralar üzerimize döndü.

“Vera! Johnny Depp’le toplantınız nasıl geçti?”

“Film projesi kesinleşti mi?”

“İlk kez bir araya geldiniz. Aranızdaki uyum nasıldı?”

“Johnny Depp sizi çok beğendiğini söyledi. Siz ne düşünüyorsunuz?”

Gülümsedim.

“Çok güzel bir toplantı gerçekleştirdik. Projeyle ilgili detayları konuşuyoruz. Her şey netleştiğinde zaten sizlerle paylaşacağız.”

“Başrol partneriniz Johnny Depp olacak mı?”

“Şu an proje görüşmelerimiz devam ediyor. Biraz daha sabırlı olmanızı rica edeceğim.”

Bir muhabir araya girdi.

“Demir Sancaktar bu görüşmeden haberdar mı?”

Bir an durdum.

“Bu benim işimle ilgili bir toplantıydı.”

Ardından Serkan’ın eşliğinde araca bindim.

Kapı kapandığında dışarıdaki sesler kesildi.

Derya telefonuna bakıyordu.

“Fotoğraflar şimdiden düşmeye başladı.”

Başımı koltuğa yasladım.

“Bırak düşsünler.”

Akşamüstü Karahan Yalısı’na döndüğümüzde Kıvanç salondaydı.

Beni görür görmez ayağa kalktı.

“Hanımefendi! Hollywood nasıl?”

Çantamı koltuğa bıraktım.

“Gayet güzel.”

“Johnny Depp yakışıklı mı?”

Gözlerimi devirdim.

“Kıvanç!”

“Ne var? Ben de merak ediyorum.”

Leyla gülerek yanımıza geldi.

“Toplantı nasıl geçti kızım?”

“Güzeldi anne. Projeyle ilgili ayrıntıları konuştuk. Henüz sözleşme imzalanmadı ama oldukça olumlu.”

Haldun çalışma odasından çıktı.

“Güzel.”

Yanına gidip öptüm.

“Yoruldun mu?”

“Biraz.”

“Yemek yiyelim. Sonra dinlenirsin.”

Tam masaya geçeceğimiz sırada Kıvanç’ın telefonu çaldı.

Ekrana baktı.

“Demir.”

Telefonu açtı.

“Efendim?”

Karşıdan gelen sesi duyamıyordum.

Kıvanç kısa bir süre dinledi.

“Evdeyim. Karahan Yalısı’ndayım.”

Bir an durdu.

“Tamam, gel.”

Telefonu kapattı.

Ben ona baktım.

“Kim geliyor?”

Kıvanç sırıttı.

“Eski dostumuz.”

Gözlerimi devirdim.

“Kıvanç, bir gün normal cevap verecek misin?”

“Sanmıyorum.”

Akşam yemeği henüz başlamamıştı.

Salonda oturmuş, annemle konuşuyordum. Kıvanç telefonuyla ilgileniyor, Haldun ise çalışma odasından çıkmak üzereydi.

Kapının açıldığını duydum.

Serkan’ın sesi geldi.

“Hoş geldiniz, Demir Bey.”

Başımı çevirmedim.

Birkaç saniye sonra ayak seslerini duydum.

Demir salona girdi.

Üzerinde koyu renk bir gömlek ve siyah pantolon vardı. Ceketini çıkarmıştı. Saçları her zamanki gibi geriye doğru taranmıştı.

Haldun onu görünce ayağa kalktı.

“Hoş geldin oğlum.”

Demir elini uzattı.

“Hoş bulduk, Haldun amca.”

Haldun omzuna dokundu.

“Gel, otur.”

Demir salondaki koltuğa geçti.

Kıvanç hemen yanına oturdu.

“Tam zamanında geldin. Biz de Vera’nın Hollywood macerasını konuşuyorduk.”

Demir gözlerini bana çevirdi.

Ben de ona baktım.

Kısa bir sessizlik oldu.

“Yoğun bir gün geçirmişsin,” dedi.

“Oldukça.”

Demir başını hafifçe salladı.

“Johnny Depp’le tanışmak nasıl geçti?”

“Beklediğimden daha keyifli.”

“Güzel.”

Bir süre yüzüme baktı.

Sonra koltuğuna yaslandı.

Kıvanç araya girdi.

“Bence adam Vera’yı bayağı beğenmiş. Dün gece de ayakta alkışladı. Bugün de özel toplantı yaptı.”

Demir gözlerini Kıvanç’a çevirdi.

“Haberi gördüm.”

Kıvanç gülümsedi.

“Her şeyi görüyorsun zaten.”

Demir cevap vermedi.

Ben bardağımdaki sudan bir yudum aldım.

“Toplantı gayet profesyoneldi. Filmle ilgili ayrıntıları konuştuk.”

Demir’in bakışları yeniden bana döndü.

“Bundan şüphem yok.”

Sesi sakindi.

Ama konuşmanın altında başka bir şey vardı.

Haldun konuyu değiştirdi.

“Johnny’nin projeye seni istemesi güzel bir gelişme. Uluslararası kariyerin için önemli.”

“Ben de öyle düşünüyorum baba.”

“İşin netleşince birlikte kutlarız.”

Gülümsedim.

“Anlaştık.”

Yemek masasına geçildiğinde sohbet bir süre gündelik konularda devam etti.

Mira’nın Kıvanç’la ilgili anlattığı bir şey herkesi güldürdü. Kıvanç kendisini savunmaya çalışırken Mira onun sözünü kesti.

“Ben anlatayım, sen anlatınca olayın yarısı kayboluyor.”

Kıvanç elini kaldırdı.

“Buyur hayatım, sahne senin.”

Demir başını kardeşine çevirdi.

“Sen de her şeyi anlatma.”

Mira gözlerini devirdi.

“Abi, lütfen.”

Kıvanç gülmemek için başını eğdi.

Demir ona kısa bir bakış attı.

“Sen de çok eğlenme.”

“Ben masumum.”

“Senin masumiyetini sonra konuşuruz.”

Leyla gülümseyerek ikisine baktı.

“Şu masada bir gün kavga etmeden yemek yiyebilecek miyiz?”

Haldun kahkaha attı.

“Bizim ailede zor.”

Yemek boyunca Demir birkaç kez bana baktı. Ben ise annemle ve Mira’yla konuşmaya devam ettim.

Yemek sona erdiğinde salona geçtik.

Haldun ve Leyla kısa süre sonra çalışma odasına çekildi. Mira ile Kıvanç bahçeye çıkarken ben salonda kaldım.

Demir de yerinden kalkmadı.

Bir süre ikimiz de konuşmadık.

Sonra Demir bardağını masaya bıraktı.

“Bugün gazeteciler seni bekliyormuş.”

“Evet.”

“Toplantı haberini çabuk almışlar.”

“İşleri bu.”

Demir başını hafifçe yana eğdi.

“Johnny’yle iyi anlaşıyorsun gibi görünüyor.”

Ona baktım.

“Demir, bu bir iş toplantısıydı.”

“Bunu söyledin.”

“Çünkü öyleydi.”

Kısa bir sessizlik oldu.

Demir koltuğunda biraz öne eğildi.

“Konserin güzeldi.”

Gülümsedim.

“Bunu dün de söyledin.”

“Tekrar söylemek istedim.”

Bir an gözlerimi ondan ayırmadım.

“Teşekkür ederim.”

Demir bakışlarını üzerimde tuttu.

“Özellikle açılış.”

“Konsepti beğenmene sevindim.”

“Beğendim.”

Sesindeki ifade değişmemişti.

“Oldukça dikkat çekiciydi.”

Gülümsedim.

“Zaten amacı buydu.”

Demir birkaç saniye daha sustu.

Sonra ayağa kalktı.

“Ben gidiyorum.”

“İyi akşamlar.”

Bana baktı.

“İyi akşamlar, Vera.”

Kapıya doğru yürüdü.

Tam çıkarken Kıvanç bahçeden içeri girdi.

“Gidiyor musun?”

“Evet.”

Kıvanç ona baktı.

“Yarın görüşürüz.”

Demir başını salladı.

Ardından kapıdan çıktı.

Ben koltuğuma yeniden yaslandım.

Kıvanç yanıma geldi.

“Ne konuştunuz?”

“Hiçbir şey.”

“Hiçbir şey dediğin konuşmalarınızın en tehlikelisi oluyor.”

Gözlerimi devirdim.

“Sen de her şeye karışma.”

Kıvanç güldü.

“Peki, hanımefendi.”

Gece odama çıktığımda telefonumda yeni bildirimler vardı.

Johnny Depp’le yaptığım toplantının fotoğrafları yayımlanmıştı.

Haber başlıkları birbirini takip ediyordu.

Vera Karahan ve Johnny Depp aynı projede buluşuyor!

Hollywood’dan İstanbul’a sürpriz görüşme!

Vera Karahan’ın yeni partneri Johnny Depp mi?

Demir Sancaktar bu gelişmeye ne diyecek?

Son başlığı okuyunca istemsizce güldüm.

Telefonu komodinin üzerine bıraktım.

Tam uyumaya hazırlanırken yeni bir mesaj geldi.

Demir Sancaktar

Mesajı açtım.

Demir: Toplantı nasıl geçti, gerçekten?

Bir süre ekrana baktım.

Ben: İyiydi. Projeyi konuştuk.

Demir: Sözleşme?

Ben: Henüz imzalanmadı.

Demir: Anladım.

Ardından bir mesaj daha geldi.

Demir: Başarılı olmanı istiyorum.

Bu kez cevap yazmadan önce biraz bekledim.

Ben: Teşekkür ederim.

Telefonu bıraktım.

Birkaç saniye sonra ekran yeniden aydınlandı.

Demir: İyi geceler, Vera.

Ben: İyi geceler.

Telefonu sessize aldım.

Yatağa uzandığımda gözlerim tavana takıldı.

Johnny Depp’le yapılacak proje, uluslararası çekimler, yeni bir hayat, yeni bir başlangıç…

Bütün bunlar beni heyecanlandırıyordu.

Ama İstanbul’da geride bıraktığım hiçbir şey tamamen geride kalmamıştı.

Demir hâlâ buradaydı.

Ve ben, ne kadar uzağa gitmiş olursam olayım, onunla aynı şehirde yaşamanın ne demek olduğunu yeniden öğreniyordum.

Gözlerimi kapattım.

Yarın başka bir gündü.

Ama içimde bir his vardı.

Bu kez İstanbul bana yalnızca yeni fırsatlar sunmayacaktı.

Geçmişimi de karşıma çıkarmaya devam edecekti.