Bölüm 27

Akşam eve geldiklerinde "Fadimem senin neyin var? Yemekte de konuşmadın doğru düzgün bir şeye mi üzüldün sen?" dedi İso.
Fadime gergindi söylemeli mi emin olamıyordu.
"İsom bizi koruma falan takip etti mi bugün?"
"Evet etti neden sordun?"
"Bugün sanki gün boyu bir göz bizi izledi gibi geldi de bana."
"Tamam izledi zaten ama başka bir şey olmadığına emin misin?"
"Bir de restoranda otururken sanki camdan biri bizim masaya bakıyordu da ben kafamı çevirince saklandı gibi."
"Bu önemli olabilir sen gir duşa ben bi konuşayım kimmiş neymiş."
Fadime dalgın dalgın duşa girdi. İso kendi evine geçip üzerini değiştirdi güvenlik ekibinden sorumlu olan kişiyi aradı konuştu.
Geri döndüğünde Fadime duştan çıkmıştı saçında havluyla açtı kapıyı.
"Ohhhh mis kokulum." diye boynunu öptü.
"Konuştun mu adamlarla?"
"Konuştum masadakiler fark etmesin tedirgin olmasınlar diye saklanmışlar zaten amacımız uzaktan takip dedi. Bizimkilermiş yani ama tabi dikkatli olmakta fayda var."
Fadime derin bir nefes aldı "Ohh biraz rahatladım ama takip edilme fikri bile çok kötüydü."
"Geçti Fadimem ben burdayım hem sen gündüz niye söylemedin bana. Garip bir şey hissedersen haber ver hemen yanında değilsem bile."
"Tamam, artık yatalım mı?"
"Saçların ıslak hasta olacaksın."
"Çok yorgunum havluyla yatarım." dedi esneyerek.
"Olmaz öyle başın ağrıyordu ıslak kalınca hala öyle mi?"
"He ağrıyor."
"Tamam gel ben kuruturum." diye omuzlarından tutup kaldırdı koltuğa önüne oturttu. Gitti tarak ve saç kurutma makinesini buldu getirdi. Havluyu yavaşça çıkardı. Usul usul canını acıtmadan korkarak taradı saçlarını. Makineyi çalıştırdı saçlarını kuruttu. "Bi dokun olmuş mu?" dedi uykusu iyice gelen kıza. Fadime elleriyle yokladı "Hıhım olmuş sağol." dedi. İso önce omzundan sonra saçlarından öptü. "Fadimem saçlarını neden uzattın? Yani biz ayrılınca kesersin yine sanmıştım ondan sordum."
"Kabullenmek için."
"Neyi?"
"Seni bir daha göremeyeceğim sanıyodum. Seni görmemeyi kabullenmek için kesmedim. Saçım uzadıkça senin bir daha beni de saçlarımı da görmeyeceğini hatırlattım Kendime."
İso gözlerini dolu dolu "Fadimem özür dilerim ben böyle düşünmene sebep olduğum için her şey için özür dilerim." diye yeniden saçlarını öptü. Fadime'yi kucaklayıp yatağa götürdü. "Sen uyu ben bi sigara içeyim." diye kızı yatırıp balkona çıktı.
Furtuna Biraderler grubuna yazdı.
-Fadime bugün yemekte camdan birini görmüş, fark edilince saklanmış adam. Tedirgin olmasın diye bizim adamlardan biriymiş dedim ama güvenliği artırsak mı?
Fatih aradı hemen.
"Müsait misin?"
"Yok değilim abi yarın uğrarım konuşuruz."
İso tedirgindi sigara içerken aşağıya baktı birileri var mı diye. Görünürde kimse yoktu.
Daha Adil meselesini halledememişken bir de bu çıkmıştı. Her şey sanki onlar birlikte olmasın diye karşılarında duruyordu. Fadime'den yine bir şey saklıyor olmanın ağırlığıyla yatağa gitti çoktan uyumuş olan kıza sarılıp kendisi de uyudu.
Sabah Fadime'yle otele gidip bir bahaneyle fabrikaya geçti.
Oruç da Fatih de onu bekliyorlardı.
Oruç "Noldu Fadime iyi mi? Anlamadı di mi?" dedi.
"Yok anlamadı onu otele bıraktım buraya geldim. Dün gün boyu bir göz bizi izledi sanki akşam da yemekte camdan birini gördüm ben fark edince saklandı dedi. Tedirgin olmasın diye bizim adamlarmış dedim ama Cemal abiyle konuştum değilmiş. Abi napıcaz ben delirecem bakın. Fadime'ye bir şey olursa beni unutun ben olmam olamam."
Oruç Fatih'e "Senin yüzünden başımıza gelenlere bak. Eğer birine bir şey olursa özellikle kızlardan birine seni bizzat öldürürüm."
"Olursa öldür. Lan sanki ben istedim böyle olsun diye."
"Abi neden senin değil de ailenin peşinde bu adam ailesine bir şey mi ettin sen?"
"Yakaladığımız adamları konuşturmamız lazım belki İvan'ın yeriyle ilgili ipucuna ulaşırız. Ben gidiyorum Rusya'ya akşam."
Oruç öfkeyle "Sen nasıl gidecen acaba blöf yapmayı kes. Ben giderim." dedi.
İso bu defa "Olmaz ben giderim. Ama Fatih abi sen de olmaz. Ben giderim."
"Kimse bir yere gitmiyor benim meselem bu. Ama sen Adil'le konuş artık."
"Bu meseleyi mi konuşayım? Sen kafayı mı yedin?"
"Hayır lan tabi Fadime meselesini."
"İkisinin ne alakası var? Hem Fadime tamam demeden konuşmam ben. "
"İyi saklayın böyle aferin oğlum, Adil sizi öğrensin sonra bu adamları öğrensin olacağı varsa da olmaz."
"Senin yediğin haltlar yüzünden bu çocuk sevdiğinden bir kez daha ayrılırsa bak sana napıyorum!" diye bağırdı Oruç.
Sinirden gözü dönmüş Oruç'a baktı İso "Tamam abi az durun Fadime'yle bi konuşayım ben önce sonra deriz Adil'e de. Tatil mevzusu vardı ya haftasonu orda deriz işte siz de olun hem napacağı belli değil malum."
"Öldürmez de napacağı da belli olmaz hakkaten." dedi Oruç kendine yaptıklarını hatırlayıp.
...
"Esme şu kızı bi ara bakalım neredeymiş kaç gündür akşam eve gelsin söyle de."
"Nerede olacak evindedir karışmayacaksın dedim sana." diye çıkıştı Esme.
"Ula karışacak olsam arar derim ki eve gel ama sana diyorum. 3 gündür fabrikaya da gelmiyor. Dün Furtunalılar toplanıp Trabzon'a gitmişler İso yokken gelir sandım yine gelmedi. Gelsin de bi bakalım napıyor orda bir başına."
Esme üzerine düşünmemişti ama Trabzon kafasına takıldı Adil deyince Eleni'ye telefon edip ağzını aradı ama Eleni bir şey demedi. Onu da çağırdı akşam gel diye. Fadime'yi aradı ona abin soruyor bu gece burda kal dedi.
Fadime İso'yu aradı "Ben bu akşam Koçari'de kalırım abim soruyormuş." dedi.
İso adam bilmiyorken bile ayırıyor bi şekilde diye düşünüp kızdı ama Fadime'ye bir şey demedi.
Eleni ve Fadime Koçari'ye vardıklarında Esme yemek hazırlıyordu. Kızları yanına çağırdı.
Fadime Eleni'yi tutup yavaşça "Bana bak senin bu anan cinli gibi anlamıştır bir şey olduğunu kaç gündür gelmiyorum diye. Sakın ağzından kaçırma." dedi.
Esme tipli gibi "Hoş geldiniz evin yolunu unutan kızlari. Naptınız dün Trabzon'da bakim siz cümbür cemaat?"
Eleni "Bir şey yapmadık ya kardeşler birlikte işleri varmış sonra da yemek yedik döndük."
"Kardeşlerin yanında senin ne işin vardı Fadime?" dedi.
"Ula dedim sana cinli bu, sen nerden biliyosun benim de gittiğimi abim biliyor mu? Biliyorsa ne dedi? Kızdı mı?"
Esme kahkahayı patlattı "Abin bilmiyor bana da ha şimdi sen dedin."
Fadime "Her seferinde düşüyorum her seferinde ya, aptallık bende." derken Eleni "Ee sen kendini ele verdin bir de beni uyarıyosun. Kendini uyar önce bre." dedi şakayla karışık.
"Eleni iyi alıştın iha benden gizli iş çevirmeye kızım söylesene sen bana."
"Çok aceleye geldi benim de öğrenmem gitmemiz falan fırsat olmadı söylerim yoksa sana."
"Ha aferin sana deme diye boşuna dememişim bak."
"Hadi hadi didişmeyi bırakın da anlat bakim noldu da Furtunalılarla gezmelere gidiliyor."
"Anne bunlar barıştı ama babam İso'yu öldürecekmiş ondan demediler size. Babam deli mi neden öldürüyor?"
"Akıllı mı sanıyodun kızım deli tabi. Fadime sen de bakim affettin mi essahtan barıştınız mı?"
Fadime utanır gibi "He barıştık. Ama aramızda kalsın abimle İso konuşacakmış benim bile konuşmama müsade etmedi."
"Aferin onun konuşması lazım zaten. Sen keyfine bak. Abini de saklamak istediğin sürece ben idare ederim." dedi. İçten içe gülüyordu Adil'in müsade ettiğini bildiğinden içi rahattı.
Adil geldi "Ha yine başlanmış mutfakta fısır fısır konuşmalar ne saklıyorsunuz yine."
Fadime panikle "Eleni bu gece burda kalmak istemiyormuş." dedi. Adil Esme'ye baktı. Anladı yalan olduğunu bozmamak için Eleni'ye sarılıp hayırdır minnak evlenince büyüdün baba evini mi beğenmiyorsun?" dedi.
Yemekler yendi Ömer'e Eleni abla dedirtmeye Fadime hala dedirtmeye çalıştı akşam boyu. Adil "Oğlumun kafası şişti sizin çenenizden biz yatıyoruz." diye Ömer'i alıp gitti odaya.
Kızlar da biz de yatalım diye odaya geçtiler. Eleni "Nihayet yalnız kaldık. İso'yla nasıl gidiyor, eşya almak falan biraz hızlı değil mi?" derken Esme girdi.
"Açılın bakim ben de dinleyecem ne eşyasıymış bu daha dün 1 bugün 2?" dedi.
"İso'nun evine aldık ya. Yatağı beğenmemiş beraber seçelim dedi. Dün ondan gittik diğer eksiklerine beraber onları aldık."
Esme gülmemek içim zor duruyordu. "Yatak seçelim dedi sana ha?"
"He. Ne oldu?"
"Beraber yatacaksınız tabi."
Fadime dalgınlıkla "He" dedi. İso'yla yatmak yerine burada tek uyuma fikrinden hoşlanmamıştı.
Esme ile Eleni birbirlerine bakıp güldüler.
"Ula ne gülüyorsunuz ?"
"Hiiiç" dediler ikisi aynı anda.
Bir ses geldi...Tık...Bir tane daha.. Tık...
Cama taş atılıyordu Fadime elini beline atıp silahını arayarak "Ula nolıiiyii?" diye cama çıktı. Taş atan İso'ydu. Döndü Esme'yle Eleni'ye "İso aşağıda!" dedi. Eleni "Aaa çok romantik." diye camdan baktı. İso ona el sallayıp Fadime'yi gösteriyordu Fadime hala şaşkın Esme'nim yüzüne bakıyordu. Hep beraber cama döndüler nihayet. İso aşağıya gel işareti yapıyordu. "Napayım ben ineyim mi? Abim?" dedi.
"İn tabi oğlan gelmiş buraya kadar abin uyumuştur çoktan ama sessiz ol, çok da kalma. Öyle çok durulmaz sen bilmezsin." dedi Esme gülerek.
Fadime ayaklarının ucunda pıtı pıtı çıktı evden. İso camın altında bekliyordu hala. Fadime önce cama baktı girmişler mi diye. Kapatmışlar camı.
"İsom sen canına mı susadın acaba? Ne arıyosun ula burda?" dedi.
İso hiç cevap vermeden kızı tutup duvara yasladı, öptü. "Seni öpmeye geldim." dedi. Fadime ilk defa yaşadığı bir şeyin heyecanı mu biri görecek korkusu mu bilmeden kalbi ağzında "Essahtan mı?" dedi.
İso bir daha öpüp "He. Benle sevgili olmak nasıl merak ediyordun ha böyle işte." dedi. Tekrar öpecekti ki Fadime "Tamam dur şimdi biri gelecek." dedi.
"O zaman sen git atölyenin anahtarını al. Orda kalalım kimse görmez."
"Delirme ula ne demek orda kalalım?"
"Senden ayrı uyumak istemiyorum demek. Sabah olmadan ben giderim sen de eve çıkarsın olmaz mı?"
"Sence olur mu?"
"Nefis olur." dedi nefes nefese. Kızı kendine iyice çekip ellerini tişörtün içine doğru kaydıracakken Fadime kenara kaçtı.
"Esme yengem çok kalma dedi." diye güldü.
"Ula ona ne abinin yerine o mu karışıyor artık illa biri engel olacak ya illa." diye dolanmaya başladı.
Fadime geldi yanına elini oğlanın yüzüne koyup "Boşuna af kurma evlenmeden bu evde yatamazsın."
dedi.
"O zaman abine diyelim bir an önce ben bu ayrı yerlerde yatma işine fena ayar olurum yoksa patlarız bak."
"Tamam konuş o zaman abimle ama hemen evlenmek yok ona göre."
İso sevinçle "Valla mı? Abinle konuşayım artık he?"
"He nasılsa konuşacan uzatmaya gerek yok zaten saklamayı beceremedim Esme yengeme de dedim ben bizi." dedi oğlanı öptü kaçar gibi gülerek eve çıktı.
İso bir yanı sevinçten deliye dönerken bir yandan Adil'e neler diyeceğini düşünerek yolun aşağısına bıraktığı arabasına doğru yürüdü. Gülümsüyordu kendi kendine istemsizce.