3.Bölüm

Düğün Günü
İso zaten eve gitmemiş otelde kalmıştı. Telefonun sesine uyandı. Telefonun ucundaki Fatih'ti. "Lan sen hala uyuyor musun? Rus ortaklar geliyor 1 saate düğün için, lobide karşıla odalarına yerleştiklerinden emin olmadan da başka işe bakma. Oruç efendinin bizi kovaladığı hastanesinde bi kriz varmış onu halledip gelirim ben de öğleye doğru." İso gözünü açamıyordu abisi konuşurken "Kurban olayım kimseye bir şey yapmadan hallet neyi hallediyosan, hadi selametle." dedi İso yatakta doğrulurken. Fatih birden "Lan sen Rusça biliyo muydun?" dedi. İso ya sabır çekerek "He abi öğrendik ya onu da öğrendik sayende. Kapattım hadi." dedi. Babaannesini aradı "Babaaaağnemm nasılsın seni ne zaman aldırayım? Bak buralara Şirun Furtuna karizması lazım ha." ...
"Tamam 1 saate aldırırım seni gelince sorarsın niye gelmedim nerde kaldım."
Telefonu kapatırken saate baktı 8'di daha. Dün çok içmemişti ama başı çatlıyordu. Telefona uzandı resepsiyonu aradı "Bana tost most yiyecek bir şeyler gönderin." dedi. Ayaklandı duşa doğru gitti.

Geçen geceyi düşündü. Fadime'ye sorduğu soruyu kafasında kaç bin kere değiştirdiğini hatırladı. En can acıtan versiyonunu düşünmüştü. Onca zamandır o üzülmesin, kırılmasın, hayatına yoluna gölge etmeyeyim mutlu olsun derken şimdi niye canını acıtmak istediğine cevap bulamıyordu. Cevap belliydi de kendine itiraf edesi yoktu. Duştan çıktığında oda servisi geldi. Bir şeyler yerken telefonuna uzandı. Bildirimlere baktı. Dans ettiği kız yazmıştı nerde olduğunu soruyordu hâlâ, babaannesi aramıştı. Yeni ve şaşırtıcı bir şey yoktu. Ne beklediğini bilmiyordu.
...
Koçari konağında düğün günü telaşı yoktu. Sakin sayılabilecek bir sabahtı şaşırtıcı şekilde. Fadime sabah erken havalimanına gitmiş Murat'ı almıştı. Kahvaltı ediyorlardı hep birlikte sohbet ederek. Fadime 2 gündür yaşadığı duygu karmaşalarını bir kenara bırakmış gibiydi. Sanki bu sükunete ihtiyacı varmış gibiydi. Adil birden ayaklandı Ömer'i kucakladı "Ben oğlumu alıp gidiyorum Gezep'le bir işimiz var. Sizi otele Çakır bırakacak hazır
olduğunuzda." dedi. Eğildi Eleni'nin saçlarını öptü. Esme'yi öperken "Çok süslenip kızımdan güzel olma bak ha hem ben kıskanç bir adamım." diye takıldı. "He biliyrum oni" dedi Esme "Ama dur ver sen Ömer'i üzerini değiştireyim öyle götür." dedi aldı bebeği.
Adil ayakkabılarını giyerken "Fadimeeee bi bak buraya" diye gürledi. "He abim söyle" diyerek geldi Fadime. "Kapıyı kapat yanıma gel sonra" dedi. Atölyeye indi Fadime de arkasından. "Abim sen ha bu yukarıdaki uşağı düğüne getirmek istediğine emin misin? Bak hayır dediğin anda niye demem ona da dedirtmem bindirir uçağa yollarım geldiği yere." Fadime ne diyeceğini bilemedi. Abisi keşke onu bu kadar tanımasaydı. Gözlerini kaçırarak "Eminim abi" dedi. "Bak ısrar etmiş olmak istemem ama bir kez daha soruyorum. Tüm Furtuna köyü o düğünde olacak. İso gelmez muhtemelen sen varsın diye ama geri kalan hepsi orda olur. Ne bakıyosun öyle gelmez, bilmiyor muyum ben nişana niye gelmedi sen varsın diye gelmedi düğüne de gelmez. Neyse diyeceğim o ki tüm hepsi ordayken ha bu yukarıdakini götürmenin dönüşü olmaz. Benlik sıkıntı yok her yerden her yoldan dönülür ama iştesini sen biliyosun dedirtme bana." Fadime yere bakıyordu terlik ucundan görünen parmaklarını
oynatıyordu kendi dikkatini dağıtmak için. Abisi yine içini kalbini görüyor gibi bakacaktı yüzüne biliyordu. "Eminim." dedi. Kısa ve net. Adil birden "ula bu nasıl emin olmak yüzüme bakamıyosun. Düşmanımızla yalandan evlenirken bile gözünü kaçırmadın Fadime sen benden 'seveyrum ula seveyrum' diye yıktın ha bu konağı. Bak Murat efendi saygılı uşak hiç lafım yok seni de sevdiği belli. Ama sanki sana fazla sakin sen sıkılmayasın bundan." dedi göz kırpıp gülümsemeye çalışarak. "Sen İso'yu sevdiğinden öyle düşünüyosun ben boşadum uşağı sen boşayamadın bi türlü. Yalandı yani yalan bir evlilikti gerek kalmayınca bitti abim artık sen de kabullen da. Murat akşam düğüne geliyor. Hadi ben de gittim bak geç kalcaz." Fadime hızla çıktı atölyeden. "İnşallah sadece ben seviyorumdur İso'yu Fadimem" dedi kendi kendine arkasından.
...
Fatih'le Şirin aynı anda geldiler otele. İso onları da kapıda karşıladı. Şirin kızgındı İso haber vermeden otelde kaldığı için. Bastonuyla vurmaya yeltendi İso çocuk gibi sağa sola kaçtı. "Babaaaağnne yav insanlar var koca adam oldum hala şamar oğlanınız
gibi davranıyosunuz ya abim bi yandan sen bi yandan." Fatih gülerken abim dediğini duyunca birden ciddileşti "Hayırdır Oruç naptı?" dedi. "Napacak aha babaannemin yaptığını yaptı." "Oruç'a hiç hak veresim yok ama kesin bi halt yedin" dedi Fatih etrafına bakınarak. "Ben yemek yemeye gidiyorum Oruç'u bul getir bana İso" dedi babaannelerinin koluna girip restorana doğru giderken. İso da onları takip ediyordu "Bugün bizimle idare edeceksin adamı düğün gününde bari rahat bırak. Hadi yemek yiyelim" diyerek hızlanıp onların önüne geçti.
Yemekler geldiğinde Fatih hala bir şeylere söyleniyordu. Şirin "Yeter susun bugün tatsızlık çıkaranla bizzat ben bozuşurum ona göre." diye kestirip attı İso'ya dönerek "Sen de yeni yeni huylar edinme eve gelmeyeceksen haber ver." İso yine çocuk gibi "30 yaşına geldim babaanne az bi salsan mı beni." "Salamam olmaz. Ne zaman evlenirsin işte o zaman salarım. Artık benden çıkar karına emanet olursun o vakte kadar böyle. Lafım sana da sen de dinle. Benim evimdeyseniz beni dinleyeceksiniz" dedi Fatih'e dönerek. Ortam buz kesti. İso önüne bakıyordu. Fatih "Ben evlenmem ama ha bu bi
düşman kızı bulursa kaçırmaz. Abi kardeş severler düşmandan kız almayı. Gerçi bu iç güveysi gitmişti. Akşam ne kadar Koçarili varsa burda olacak iyice bak abim tamam mı en düşman kim, kime iç güveysi gidebilirsin bi tart evlendirelim seni." dedi Fatih okların kendine de dönmesinden hoşnutsuz şekilde. "Diyene bak sanki sen.."diyordu ki Fadime'yi gördü masaya doğru yaklaşıyordu. Sustu.
Fadime "Şirinuuum" diyerek geldi Şirin'in sandalyesinin yanına çöktü. Fatih birden "Aha bak bu zirveydi bunu kaçırdın elinden" dedi İso'ya. Fadime ters ters baktı."Fadime sen daha iyi bilirsin senle denk bir düşmanlık mertebesinde Koçarili kız var mı İso'ya alacağız da." dedi. İso elini masaya vurdu "Abi yeteri bil!" diye. Şirin bastonunu yere vurdu "Kes ula zevzekliği" diye. İso kalktı gitti masadan Fadime Fatih'e ters ters bakarak Şirin'e döndü "Şirinum ben seni yarın görmeye gelirim olur mu?" dedi yanlarından ayrılırken.
Fatih hala gülüyordu "Siz evlilik yalandı dediniz kot kafalı Adil de buna inandı mı gerçekten? Şunlara bak kim inanır bunların zorla evlendiğine." "Sen karışma Fatih bu işe. Kaç kere diyeceğim sana, karışma. Biz bile karışamadık Fadime boşanmak isteyince."
"Keşke karışsaydınız da bir torunun daha canlı cenaze gibi yaşamasaydı hayatını babaanne." dedi ciddileşerek. Şirin sustu. "O yüzden ben karışırım hatta karışacam yakında. Sen de bana bir şey demeyeceksin Şirin Furtuna. Benden çaldığın gençliğin bedeli kabul et." "Kabul falan edemem, etmem. Fadime'ye bulaşmayacaksın. Yoksa Şerif'e ettiğimi sana da ederim." dedi kalktı gitti.
İso düğün organizasyonu şirketinin neler yaptığına bakmak için salona gitti birkaç fotoğraf çekti. Eleni ve Oruç'a gönderdi. Abisini hiç görmemişti bugün. Eleni'nin hazırlandığı odaya girdi.
"Küçük yenge hanım senin bu nişanlın düğünden kaçmış olabilir mi acaba sabahtan beri ortada yok. Kaçmışsa çok üzülme tamam mı çok bi şey kaybettin sayılmaz." diye kahkahayı basarken Esme bi tane vurdu omzuna "Ooo Esme yengem de sen de mi ya? Dün abim sabah babaannem şimdi de sen. Akşam takıda durayım yanlarında bunların vurmak isteyen varsa eksik kalmasın nası fikir? Şahane." dedi zevzek zevzek.
Fadime'ye hiç bakmıyor orda yokmuş gibi davranıyordu. Esme usulca "Naptın da dalaştın abinle?" dedi. Cevabı tahmin ediyordu. "Günün
popüler sorusu da ha bu napcam bir şey yapmadım." dedi. Eleni olan biteni duymamış gibi "Oruç babanıza gidecekti mezarlığa yani" dedi. "Bana söylemedi ama bence annene de uğrayacak." diye ekledi. İso gerilen havayı dağıtmaya bile çalışmadı. Etrafına bakınırken kendi düğün günlerini hatırladı tam burda bu odada diz çökmüş ağlayan Fadime'nin gözyaşını silmeye çalışmış dokunamamıştı. Hafifçe dönüp Fadime'ye baktı. Yüzünde sanki bir hatırlama belirtisi arıyordu ama Fadime ona bakmıyordu bile. Olan sanki sadece ona olmuştu da Fadime'ye hiçbir şey dokunmuyordu her şey onun yanından akıp gidiyordu. Akanların içinde bir boğulan kendisi miydi cidden? O kadar mı silinmişti Fadime'nin kalbinden, hayatından. Bir grip gibi geçip gitmişti belki de kalbine tutunamamıştı bile. Bilmiyordu. Darlanarak "Ben bi hazırlıklara bakayım" diye çıktı.
...
"Lan ne demek düğüne gelmicem ben kaç kişiyi tanıyorum kaç kişi beni tanıyor. Babaannem mi ilgilenecek gelen gidenle? Anamız hapiste babamız mezarda kendimi hiç saymıyorum sen de gelme Oruç bir başına kalsın aferin oğlum aferin." İso Fatih'in yüzüne baktı dikkatle ciddi mi diye. Olmayabilirdi çünkü. Ne düşündüğünü hala
kestiremiyordu abisinin. "Aha da konuştu. Sen hep gelirsin düğün bayram kaçırmazsın çünkü."dedi. "Benim durumum başka senin durumun başka." dedi. Şirin karıştı "Abin haklı, geleceksin. Ömrünün sonuna kadar kaçamazsın ya"
"Babaağğnnne" diye kesti sözünü İso. "Geleceksin." dedi Şirin. Net.
İso bu an yaşanmasın, üstüne gelmesinler diye akşama kadar koşturmuş her şeyi halletmişti ama belli ki yetmiyordu. Görev gibi görürse kolay olurdu belki. Kafasında listeledi her şeyi. Misafirler karşılanacak. Takı töreni bitince dikkat çekmeden çıkacak düğün sonuna doğru tekrar gelecekti. Misafirleri karşılamak için kapıda Esme ve Adil'in yanında yerini aldı. Gelenlerle kısa kısa konuştu. Fadime'yle Murat girdi yanyana. Hiçbir duygusu yokmuş gibi "Hoş geldin" dedi kendini tanıttı. Esme de Adil de Fadime de tepkisini merak ederek gözucuyla onu izliyorlardı, farkındaydı. Rol yapmak onun işiydi onu bilmiyorlardı. Duygusu yokmuş gibi yapmak, mutluymuş gibi yapmak, unutmuş gibi yapmak, umrunda değilmiş gibi yapmak, yaşıyor gibi yapmak hep onun işiydi.