Bölüm 23

Fadime uyandığında İso onu izliyordu. "Günaydın" dedi miyavlar gibi. "Günaydın"
"Sen ne zaman uyandın?"
"Çok olmadı."
"Niye uyandırmadın beni?"
"Bu an gerçek mi sen gerçek misin diye anlamaya çalışıyordum daha."
"Sen beni böyle utandıracak mısın hep?"
"Hıhıı"
"Ben kalkmak istemiyorum. Burada böyle kalsak ya.."
İso Fadime'nin yüzünü avucunun içine alır gibi sevdi "Kalırız. İşin var mıydı bugün?"
"Var ama burada kalmak istiyorum. Senin işin var mı?"
"Hııhı var."
"Gideceksin yani?"
"İşim var dedim senden önemli demedim." dedi yatakta hafifçe doğrulup Fadime'yi göğsüne doğru çekti.
"Böyle daha iyi." dedi saçlarını öperken.
"Acıktın mı?"
"Iı ıh sen?"
"Yok. Kendini nasıl hissediyorsun?"
"Sen yanımdasın nasıl olabilir? Sen kendini kötü mü hissediyorsun?"
"Hayır ama sen hissediyor musun merak ettim."
"Fadimem çok şey oldu korkuyorsun anlıyorum ama gerek yok da! Valla yok. Sen beni dünyanın en mutlu adamı yapıyordun hala da öyle."
"Gerçekten mi?"
"Fadime bana bak, bak yüzüme bak. Senin yanında olduğu için inanamaması gereken benim asıl. Anladın mı?"
"Anladım he."
"Şşştt bana bak şimdi burası iyi güzel de biz dışarda napıcaz? Bence demeyelim kimseye. Sen de istemiyodun zaten herkes karışıyor diye."
"Saklayalım mı yani? Saklanması gereken bir şey mi bu?"
"Fadimem sen biraz ne deniyordu hah drama queen misin? Yav neden saklanması gereken bir şey olsun ama sen öyle istemiştin en son diye dedim. Ama abin konusunda bi karar vermemiz gerek. Abini karşına alamazsın."
"Niye öyle dedin?"
"Abin senin ailen değil mi? Ters düşemezsin benim yüzümden. Buna müsade edemem."
"Napıcaz peki?"
"Sen bi bak bize, bizden olur dersen abinle ben konuşurum. Ama önce sen emin ol."
"Eminim ben."
"Fadimem daha konuşmamız bitmedi, dün yattık uyuduk. Hem senin soruların vardı ya hani?"
"Haaa yani seni affetmemi engelleyecek bir şey var öyle mi?" Fadime kendini geri çekti. İso kolları boş baktı kaldı. "Bak bunu diyorum işte, güvenemediğin şeyler varken hala abinin karşısına çıkarmam seni."
"Gizli saklı olcaz ha?"
"Yani bir süre gerekecek gibi."
"Hoşuma gitti." dedi aklından bir şeyler geçiyor gibiydi.
"Heyecanlandın mı sen?" dedi İso gülerek.
"He ama bir kişi var söylememiz gereken şeytan gibi anlar o, ikimizi de dalga geçip zor duruma sokar."
"Fatih Furtuna?"
"Aynen. Ebedi durmuyo ebedi, sürekli imalar yapıyor."
İso kahkaha attı. "Sürekli ya laf sokuyor ya imalı konuşuyo dimi?"
"He ya niye öyle?"
"Bilsem keşke. Böyle adamın üstüne üstüne geliyor bazen."
"Dün bizi odaya kilitledi di mi o ya?"
"Senle o bile uğraşamadı he." dedi gülerek.
"Sen uğraşıyosun ama ne yapıp ediyosan ha böyle buluyorum kendimi hep."
İso keyifle gülüyordu "Nasıl buluyosun?"
"Aha böyle işte senin yanında ne desen inanmaya hazır falan."
İso derin bir nefes aldı. Fırsat bu fırsat dökecekti her şeyi.
"Fadime ben abimle birlikte amcamın kaçmasına yardım ettim."
"Ha şimdi konuşuyoruz yani, tamam." dedi yatakta doğrulup oturdu Fadime İso'dan uzaklaştı.
"Ne demek bu şimdi, benim abim az daha Fatih'i öldürüp düşmanlığı yeniden başlatacaktı kaçırdı Şerif'i diye İso. Ne demek yardım ettim?"
"Kaçak duruma düşerse daha çok ceza alırdı o yüzden yaptık. Aldı da zaten."
"Essahtan onun için mi ettiniz?"
"Kaçırmak istesek kaçırırdık Fadime ihbar etmezdik."
Fadime birden kahkaha attı "Ula bir de ihbar mı ettiniz?"
"He."
"Onun hakkı ölüm ama ailesinden ihaneti görmesi de biraz içimi soğuttu." dedi ciddiydi.
"Abimin Rusya'daki işlerinde benim de payım var. Hepsinde değil ama var."
Fadime ayağa kalktı uzaklaşarak "Sen kimsin İso ne demek payım var? Sen abinle o pis işlerinde beraber misin yani? Sen kimsin ya! En başından beri sen de mi işin içindesin yani? Ben abine dedim ki İso senin yüzünden vuruldu. Senin kendi düşmanların mı var? Ula benim abim vuruldu ölüyordu Fatih yüzünden sen onun da mı içindeydin?"
İso da kalktı yavaş yavaş yaklaşmaya çalışarak "Fadimem hayır. Sadece şirket ortağıyım. O işlerini bilmiyorum zaten ben istesem de o bulaştırmaz beni.
Abinin vurulması mevzusunda dolaylı payım olabilir Şerif'i kaçırırken oldu diye o da ama abi dediğim adama bilerek zarar verir ya da verdirir miyim? Deli misin sen?" diye usulca sarıldı.
"Bu kadar mı yani? Bunu niye gizli bir şey gibi dedin o zaman?"
"Ee açıklamadan önce bak neler düşündün başkasından duysan da böyle düşünecektin benden duy doğrusunu diye dedim."
Fadime kendini kasmayı bıraktı aniden kollarında rahatladığını fark etti İso.
"Bir şey daha var."
"Beni bi bırak İso!"
"Bırakamam. Abimin eski ortağı peşimizdeydi beni vuranlar yani. Hepimiz korumadaydık ama işler o gece pek yolunda gitmedi. Benim vurulduğum gece korumalar senin de peşine düşen birini yakalamışlar. Sonra ellerinden kaçmış. Rusya'ya da bu adamları bulmaya gittim. Beni vuranları bulduk ama senin peşine düşeni bulamadık. Dün bahsettiğim Rusya'da biri kaldı dediğim oydu. Korumanı artırdık sen fark etmeyeceksin yine ama bir süre en azından böyle."
Fadime anlayamıyordu. İso'yu bırakıp yatağa oturdu. "Ben neden Fatih ben ne alaka ben anlayamıyorum."
"Ailedensin diye. Oruç abim de Eleni de öyle. Sen de ben de."
"Abin bu ortağın ailesine bir şey mi yapmış niye aile peşine düşüyor bu adam?"
"Fadime ben abime o işlerini sormuyorum sen de bana sorma. Bilmiyorum öğrenesim de yok. Ama benden bizden uzak durmak istersen anlarım. Bizim yüzümüzden..." derin bir nefes almaya çalıştı "o gece ölebilirdin."
"Ula sanki ilk defa ölümle burun buruna geldim hemen vazgeçme yolu yapıyosun. Seni öldürürüm Ruslara falan bırakmam bak."
"Sen sıkıntılısın ha farkındasın di mi? Ula şu duruma şu cevabı verecek bir kadın daha yoktur."
Fadime cilveli cilveli "Eşsiz biriyim yani onu mu diyosun?" dedi.
"He Fadimem eşi benzeri olmayan biricik sıkıntılı sevgilim benim öyle dedim." diye sarıldı. "Sevgilim mi dedin sen?"
"Eee demezsem vurursun gibi geldi korktum. Kız bana bak sen çift tabanca günlerinde misin yoksa bıraktın mı o işleri?"
"Bıraktım."
"Bir süre bırakma bence."
"Ha bana sıkıntılı diyene bak silahla gez diyor."
"He beni de sen koruyacaksın kendimi düşünüyorum." dedi gülerek.
"Sen koru ula kendini senle mi uğraşacam!"
"Benim ne zaman silah taşıdığımı gördün? Ayrıca evet uğraşacaksın mesela kalkıp kahvaltı hazırlayacaksın."
"Rüyanda görürsün."
"He gördüm zaten. Sen kahvaltı hazırlıyordun ben de..." tamamlamadan güldü.
"Arsızlaştın yine bak gördüğün rüya bile arsız."
"Ben bir şey demedim sen kurdun kafanda. Arsız olan sensin asıl beni ilk geceden yatağa attın."
"Attım da naptık sanki uyuduk!"
"Ha senin başka planların vardı olmadı diye üzüldün anladııııım."
"Ne anladın acaba ne anladın?"
"Sen git kahvaltı hazırlamaya başla gelince anlatıcam ne anladığımı." diye kızın kalçasına vurdu. "Bak seni çok fena yaparım."
"Yaptın zaten git hadi elimi yüzümü yıkayıp gelicem."
...
İso mutfağa girdiğinde telefonla konuşuyordu. Tezgahta kahvaltılıkları tabaklara yerleştiren Fadime'ye yöneldi doğrudan. Arkadan tek koluyla sarıldı "evet abi gelmem bugün" saçını kenara çekip boynunu öpecek gibi "evi hallederim bugün" Fadime nefesini tuttu boynundan vücuduna yayılan ürpertiye şaşırdı. Nasıl bu kadar etkisi olabilirdi üzerinde.
"Yok abi akşam da sayma beni işim var" boynunu öptü dudaklarını çekmeden "hı hı" dedi Fadime çığlık atacaktı nerdeyse "görüşürüz" bir öpücük daha...
Telefonu kapattı kenara koydu iki kolunu da sardı kıza. Fadime "Napıyosun?" dedi zor bela konuşarak.
"Vahşi kedimi uysallaştırıyorum." dedi son kez öptü.
"Hadi sen otur ben hallederim." diye elindekileri bıraktırıp kendisi kahvaltı hazırlamaya koyuldu.
Fadime bu defa bu an gerçek mi bu adam cidden burada mı diye düşünüyordu ki kapı çaldı. Girişteki görevli çiçekçi geldi diyordu. Şaşırdı. Çiçekçi geldi eline küçük bir buket bırakıp gitti.

Elinde buketle mutfağa girdi not falan var mı diye bakıyordu.
"Hah geldi mi? Vazon yoktur heralde büyük bir bardağa koysana onları."
"Sen mi aldın?"
"Başka kim çiçek alacak Fadime sana hayırdır?"
"Biri alacağı için değil de ne ara aldın diye şaşırdım."
Fadime birden durgunlaştı. Çiçek sevmezdi. İso bunu bilmiyordu. Öğrenecek vakitleri fırsatları olmamıştı.
"Teşekkür ederim ama ben çiçek sevmem."
İso döndü buketi aldı kenara koydu. Elini tuttu "Biliyorum yani tahmin ediyorum. Öğrenecek vaktimiz olmadı ama tahmin ediyorum sebebini de tahmin ediyorum. Ama seni çiçeklerle barıştırcam.
Güzel olan her şeye bakacak o güzel gözlerin."
Fadime'nin gözleri doldu. Aklını okuyor, kalbini görüyor ve onu seviyordu bu adam.
"İsom"
"Hııı?"
Cevap vermedi, sarıldı onun yerine.