SESSİZ EMEK 3

Uygulamada Aç → İçindekiler

Bölümler

Yuki ve Satsuki, Haruka’nın yanına gittiler. Haruka’nın yaşlı kalbi bu durumu kaldıramayacak hale gelmişti. Satsuki hemen muayene etti, “Kalp krizi geçiriyor,” deyip bıçağı eline aldı. İki parmak ucunu kesip kanamasını sağladı.
Haruka yavaş yavaş kendine gelmeye başladı, kimseyi tedirgin etmemek için “İyiyim ben,” dedi. Ortam biraz olsun rahatlasın diye, “Panik yapmaya heveslisiniz, bana hiçbir şey olmaz,” dedi. Yuki ve Satsuki çok korkmuştu ama bir şey diyemediler. Yuki istemeye istemeye işinin başına döndü, aklı Haruka’daydı. O da fark etmişti durumunun iyiye gitmediğini. Gözlerini Haruka’dan alamıyordu.
O sırada Haruka içinden, “Sanırım kavuşma vaktimiz yakın, eski dostum,” dedi. Yavaş yavaş zamanının geldiğini anlamıştı.
Vakit ilerliyordu, mağara sessizdi. Herkes bir şeyle uğraşıyordu. Rei Alfa’yla oynuyor, Asil kendini temizliyor, Satsuki ve Haruka uzanıyordu. Derin bir sessizlik hâkimdi. Dışarıdaki rüzgârın uğultusu, ateşin üstünde kaynayan suyun sesinden başka bir şey yoktu.
Yuki elindeki kazmayı tamamlamak üzereydi ama aklı Haruka’daydı. “Sonunda,” diye bir ses sessizliği bozmuştu. Yuki elindeki kazmayı göstererek, “Önce demiri çıkaralım, sonra evimizi yapalım,” dedi. Yuki’nin bu tavrı onların motivasyonunu artırmıştı. Ama gerginliği tam olarak bitirememişti.
Yuki birkaç meşale hazırlamaya başladı. Satsuki’ye dönüp, “Bana yardım eder misin?” diye sordu. Anlamadım dercesine bakıyordu. “Bu meşaleleri sırayla suyun olduğu yere kadar koyalım,” dedi gülümseyerek. Satsuki “Tamam,” deyip yattığı yerden kalktı ve meşaleleri eline aldı...