55. bölüm · KARA NİLÜFER
BURASI BENİM YUVAM 4
Yuki şaşkınlıkla, “Ne oldu Rei?” diye sordu. Rei heyecanla dışarıyı işaret ederek, “Orman tarafında… Ellerinde meşaleler olan insanlar var!” dedi.
Mağaradakiler bir anda büyük bir telaşa kapıldı. Herkesin aklında aynı soru vardı: Ne yani, buraya kadar mıydı? Onca çabanın ve hayatta kalma mücadelesinin ardından yolun sonuna mı gelmişlerdi? Yuki derin bir nefes alarak kendini sakinleştirdi. “Siz burada durun, sakın ses çıkarmayın,” dedi ve yavaşça mağara girişine doğru ilerledi.
Rei haklıydı; gelenler yönetimin adamlarıydı. Ancak burada ne işleri vardı? Herkes onların öldüğüne inanıyordu. Eğer durum buysa, bu ziyaret ne anlama geliyordu? Yuki, dikkatli ve sessiz adımlarla onları izlemeye başladı; amaçlarını anlamaya çalışıyordu. Bir süre sonra adamların sadece oradan geçip gittiklerini, aktif bir arama yapmadıklarını fark etti.
Yuki içeri döndüğünde herkesin yüzünde bir korku vardı. “Merak etmeyin,” dedi. “Sadece buradan geçiyorlarmış. Birini arıyor gibi davranmıyorlar.” Bu sözlerle birlikte herkes derin bir nefes aldı. Yuki ekledi: “Yemekten sonra uyuyalım, sabah erkenden birkaç işim olacak.” Herkes merak içindeydi: Acaba ne yapacaktı?
Yuki yemeği hazırlarken kafasında yarın için çoktan bir plan kurmuştu. Yemek, her zamanki gibi sakin bir sohbet eşliğinde yendi. Az önce gördükleri adamları kimse dile getirmedi; aranmadıklarını bilmek herkesi rahatlatmıştı. Bir kişi hariç... Yuki, olası tehditleri tamamen ortadan kaldırmak istiyordu. Bunun tek bir yolu vardı: Onları öldürmek. Ancak bu iş dikkat çekmemeli, her şey bir kaza gibi görünmeliydi.
Planını bu gizlilik üzerine kurdu. O gece herkes uyuduktan sonra küçük bir hazırlık yaptı ve ardından o da uykuya daldı. Sabah herkesten önce uyandı. Sanki her şey rutinmiş gibi kahvaltıyı hazırladı. Kahvaltı biter bitmez atına atladı ve hızla ormanın derinliklerine doğru sürdü...
