Teröristler

Ernest ve ben ancak New York'a döndükten ve aradan haftalar geçtikten sonra Dava'nın başına gelen felaketin boyutlarını tam olarak kavrayabildik. Durum acı ve kanlıydı. Ülkenin dört bir yanına dağılmış pek çok yerde köle isyanları ve katliamlar meydana gelmişti. Şehitlerin sayısı büyük ölçüde artmıştı. Her yerde sayısız infaz gerçekleşti. Dağlar ve boş bölgeler, acımasızca avlanan kanun kaçakları ve mültecilerle doluydu. Kendi sığınaklarımız başlarına ödül konmuş yoldaşlarımızla doluydu. Casuslarının verdiği bilgiler sayesinde, çok sayıda sığınağımız Demir Ökçe'nin askerleri tarafından basıldı.

Yoldaşların çoğunun cesareti kırıldı ve terör taktikleriyle misilleme yaptılar. Umutlarının suya düşmesi onları umutsuzluğa ve çaresizliğe sürükledi. Bizimle bağlantısı olmayan birçok terörist örgüt ortaya çıktı ve başımıza büyük dertler açtı.[1] Bu yanlış yönlendirilmiş insanlar kendi hayatlarını fütursuzca feda ettiler, çoğu zaman kendi planlarımızı saptırdılar ve örgütlenmemizi geciktirdiler.

[1] Bu kısa ömürlü umutsuzluk döneminin yıllıkları kanlı bir okuma yapar. İntikam en önemli güdüydü ve terör örgütlerinin üyeleri kendi hayatlarını umursamaz ve gelecekten umutsuzdu. Adlarını Mormon mitolojisindeki intikam meleklerinden alan Danitler, Büyük Batı'nın dağlarında ortaya çıktı ve Panama'dan Alaska'ya kadar Pasifik Kıyısı'na yayıldı. Valkyrieler kadındı. İçlerinde en korkunç olanlarıydı. Oligarşinin elinde yakın akrabalarını kaybetmemiş hiçbir kadın üyeliğe kabul edilmiyordu. Mahkumlarına ölümüne işkence etmekten suçluydular. Bir başka ünlü kadın örgütü de Savaş Dulları'ydı. Valkyrie'lere eşlik eden bir örgüt de Berserker'lerdi. Bu adamlar kendi hayatlarına hiçbir değer vermiyorlardı ve büyük Paralı Asker şehri Bellona'yı yüz bini aşkın nüfusuyla birlikte tamamen yok eden de onlardı. Bedlamitler ve Helldamitler ikiz köle örgütleriyken, uzun süre gelişmeyen yeni bir dini mezhebin adı Tanrı'nın Gazabı'ydı. Diğerleri arasında, ölümcül ciddiyetlerinin tuhaflığını göstermek için aşağıdakilerden bahsedilebilir: Kanayan Kalpler, Sabahın Oğulları, Sabah Yıldızları, Flamingolar, Üçlü Üçgenler, Üç Çubuklar, Rubonikler, Aklayıcılar, Komançiler ve Erebusitler.

Ve tüm bunlar boyunca Demir Ökçe, kayıtsız ve kasıtlı bir şekilde hareket ediyor, yoldaşları ararken sosyal yapının tüm dokusunu sarsıyor, Paralı Askerleri, işçi kastlarını ve tüm gizli servislerini tarıyor, merhametsiz ve kötü niyetli olmadan cezalandırıyor, kendisine yapılan tüm misillemelere sessizce katlanıyor ve savaş hattındaki boşlukları ortaya çıktıkları anda hızla dolduruyordu. Ernest ve diğer önderler de bununla el ele vererek Devrim güçlerini yeniden örgütlemek için yoğun bir şekilde çalışıyorlardı. Görevin büyüklüğü göz önünde bulundurulduğunda anlaşılabilir[2].

[Bu Everhard El Yazması'nın sonu. Bir cümlenin ortasında aniden kesiliyor. Paralı Askerlerin gelişi konusunda uyarı almış olmalı ki, kaçmadan ya da yakalanmadan önce El Yazmasını saklamak için güvenli bir zamanı olmuştu. Anlatısını tamamlayacak kadar yaşayamadığına üzülmek gerekir, çünkü o zaman, şüphesiz, Ernest Everhard'ın idamını yedi yüzyıl boyunca örten gizem ortadan kalkmış olacaktı.