Bölümler 38Şu an: Xxxvı. Bölüm — Görkem ve Düş
- 1 Bölüm I. — Bayan Rachel Lynde Şaşkınlığa Uğruyor1.974 kelime
- 2 Bölüm Iı. — Matthew Cuthbert Şaşkınlığa Uğruyor3.489 kelime
- 3 Iıı. Bölüm — Marilla Cuthbert Şaşırıyor1.559 kelime
- 4 Iv. Bölüm. — Green Gables’ta Sabah1.590 kelime
- 5 V. Bölüm. — Anne’in Öyküsü1.459 kelime
- 6 Vı. Bölüm. — Marilla Kararını Veriyor1.323 kelime
- 7 Vıı. Bölüm — Anne Duasını Ediyor828 kelime
- 8 Vııı. Bölüm — Anne’in Yetiştirilmeye Başlanması1.985 kelime
- 9 Ix. Bölüm. — Bayan Rachel Lynde Tam Anlamıyla Dehşete Düşüyor1.774 kelime
- 10 Bölüm X. — Anne’in Özrü1.819 kelime
- 11 Xı. Bölüm. — Anne’in Pazar Okulu İzlenimleri1.271 kelime
- 12 Xıı. Bölüm. — Ciddi Bir Yemin ve Söz1.476 kelime
- 13 Xııı. Bölüm. — Beklemenin Tatlılığı1.270 kelime
- 14 Xıv. Bölüm. — Anne’in İtirafı2.104 kelime
- 15 BÖLÜM XV. Okul Çaydanlığında Kopan Fırtına3.778 kelime
- 16 Bölüm Xvı. — Diana Çaya Davet Ediliyor ve Bunun Acı Sonuçları2.757 kelime
- 17 Bölüm Xvıı. — Hayata Yeni Bir İlgi1.479 kelime
- 18 Xvııı. Bölüm. — Anne Yardıma Koşuyor2.373 kelime
- 19 Xıx. Bölüm. — Bir Konser, Bir Felaket ve Bir İtiraf2.880 kelime
- 20 Xx. Bölüm — Yanlış Yola Sapan Güçlü Bir Hayal Gücü1.637 kelime
- 21 Xxı. Bölüm — Aromalarda Yeni Bir Deneme2.663 kelime
- 22 Bölüm Xxıı. — Anne Çaya Davet Ediliyor1.074 kelime
- 23 Xxııı. Bölüm — Anne, Onur Meselesinde Zora Düşüyor1.698 kelime
- 24 Xxıv. Bölüm — Bayan Stacy ve Öğrencileri Bir Konser Hazırlıyor1.069 kelime
- 25 Xxv. Bölüm — Matthew Kabarık Kol Konusunda Israr Ediyor2.464 kelime
- 26 Xxvı. Bölüm. — Öykü Kulübü Kuruluyor1.852 kelime
- 27 Xxvıı. Bölüm — Kibir ve Ruh Sıkıntısı1.774 kelime
- 28 Xxvııı. Bölüm — Talihsiz Zambak Bakiresi1.967 kelime
- 29 Xxıx. Bölüm — Anne’nin Hayatında Bir Dönüm Noktası2.229 kelime
- 30 Xxx. Bölüm — Queen’s Sınıfı Kuruluyor2.957 kelime
- 31 Xxxı. Bölüm. — Dereyle Irmağın Buluştuğu Yer1.624 kelime
- 32 Xxxıı. Bölüm. — Sınavı Kazananların Listesi Açıklanıyor1.851 kelime
- 33 Xxxııı. Bölüm — Otel Konseri2.421 kelime
- 34 Xxxıv. Bölüm — Queen’s’li Bir Kız1.722 kelime
- 35 Xxxv. Bölüm — Queen’s’te Kış1.127 kelime
- 36 Xxxvı. Bölüm — Görkem ve Düş1.350 kelime · Okuduğun bölüm
- 37 Bölüm Xxxvıı. — Adı Ölüm Olan Biçer1.591 kelime
- 38 Bölüm Xxxvııı. — Yoldaki Dönemeç1.964 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
XXXVI. BÖLÜM
Görkem ve Düş
Queen’s’te bütün sınavların sonuçlarının ilan panosuna asılacağı sabah Anne’le Jane caddede yan yana yürüyordu. Jane gülümsüyor, neşeyle ilerliyordu; sınavlar bitmişti ve en azından geçer not aldığına güveni tamdı. Başka hiçbir şey Jane’i kaygılandırmıyordu; büyük hedefleri olmadığı için bunların beraberinde getirdiği huzursuzluktan da etkilenmiyordu. Çünkü bu dünyada elde ettiğimiz ya da aldığımız her şeyin bir bedelini öderiz. Hedefler edinmeye değer olsa da kolayca kazanılmaz; çalışmanın, özverinin, kaygının ve düş kırıklığının karşılığını ister. Anne’nin yüzü solgun, sesi sessizdi; on dakika içinde madalyayı ve Avery bursunu kimin kazandığını öğrenecekti. O on dakikanın ötesinde, o an için Zaman denmeye değer hiçbir şey yok gibiydi.
“Nasıl olsa ikisinden birini kazanırsın,” dedi Jane. Fakültenin başka türlü karar verecek kadar adaletsiz olabileceğini anlayamıyordu.
“Avery’yi kazanacağıma dair umudum yok,” dedi Anne. “Herkes Emily Clay’in kazanacağını söylüyor. Hem herkesin önünde şu ilan panosuna gidip bakmayacağım. Buna yetecek kadar cesaretim yok. Doğruca kızların soyunma odasına gidiyorum. Duyuruları sen oku, sonra gelip bana haber ver Jane. Eski dostluğumuz adına, bunu olabildiğince çabuk yapmanı rica ediyorum. Başaramadıysam kötü haberi yumuşatmaya çalışmadan söyle; ne yaparsan yap bana acıma. Bana söz ver Jane.”
Jane ciddi ciddi söz verdi ama neyse ki buna gerek kalmadı. Queen’s’in giriş basamaklarından çıkarken salonu, Gilbert Blythe’ı omuzlarında taşıyıp avaz avaz “Yaşa Blythe, madalya senin!” diye bağıran oğlanlarla dolu buldular.
Anne bir an için yenilgi ve düş kırıklığının içini burkan acısını hissetti. Demek kaybeden kendisi, kazanan Gilbert olmuştu! Matthew üzülecekti; Anne’nin kazanacağından o kadar emindi ki.
Derken!
Biri bağırdı:
“Avery bursunu kazanan Miss Shirley için üç kez yaşasın!”
“Ah Anne,” diye soluğu kesilerek seslendi Jane; coşkulu tezahüratlar arasında kızların soyunma odasına koşuyorlardı. “Ah Anne, seninle öyle gurur duyuyorum! Harika değil mi?”
Sonra kızlar etraflarını sardı; Anne, gülüşüp kutlayan kalabalığın ortasında kaldı. Omuzlarına vuruluyor, elleri hararetle sıkılıyordu. İtilip çekiliyor, kucaklanıyordu. Bütün bunların arasında Jane’e fısıldamayı başardı:
“Ah, Matthew’le Marilla ne kadar sevinecek! Haberi hemen eve yazmalıyım.”
Sıradaki önemli olay mezuniyet töreniydi. Tören, Akademi’nin büyük toplantı salonunda düzenlendi. Konuşmalar yapıldı, yazılar okundu, şarkılar söylendi; diplomalar, ödüller ve madalyalar herkesin önünde verildi.
Matthew’le Marilla da oradaydı; gözleri ve kulakları yalnızca platformdaki bir öğrenciye çevrilmişti: soluk yeşil giysili, yanakları hafif kızarmış, gözleri yıldız gibi parlayan uzun boylu bir kız. En iyi yazıyı o okumuştu; herkes onu Avery bursunun kazananı diye gösterip fısıldaşıyordu.
Anne yazısını bitirince, salona girdiğinden beri ilk kez konuşan Matthew fısıldadı: “Onu yanımızda tuttuğumuz için sevindin mi Marilla?”
“İlk kez seviniyor değilim,” diye karşılık verdi Marilla. “Bunu başıma kakmayı pek seviyorsun, Matthew Cuthbert.”
Arkalarında oturan Miss Barry öne eğilip şemsiyesiyle Marilla’nın sırtını dürttü.
“Şu Anne kızcağızla gurur duyuyor musun? Ben duyuyorum,” dedi.
Anne o akşam Matthew ve Marilla’yla Avonlea’ye döndü. Nisandan beri eve gitmemişti; bir gün daha bekleyemeyeceğini hissediyordu. Elma ağaçları çiçek açmış, dünya taptaze ve gençleşmişti. Diana onu karşılamak için Green Gables’a gelmişti. Marilla’nın pencere pervazına çiçek açmış bir gül koyduğu kendi beyaz odasında Anne çevresine bakındı ve mutlulukla derin bir nefes aldı.
“Ah Diana, yeniden burada olmak çok güzel. O sivri köknarların pembe gökyüzünde belirmesini, şu beyaz meyve bahçesini ve eski Karlar Kraliçesi’ni görmek ne güzel. Nane kokusunu içine çekmek ne kadar güzel, değil mi? Şu çay gülü de… Sanki bir şarkı, bir umut, bir dua; hepsi bir arada. Seni yeniden görmek de çok güzel, Diana!”
“Stella Maynard’ı benden daha çok sevdiğini sanıyordum,” dedi Diana sitemle. “Josie Pye öyle olduğunu söyledi. Stella’ya vurulmuşsun demiş.”
Anne güldü, demetindeki solmuş “Haziran zambakları”yla Diana’yı çiçek yağmuruna tuttu.
“Stella Maynard dünyadaki en sevgili kız; bir kişi hariç. O da sensin Diana,” dedi. “Seni her zamankinden çok seviyorum; anlatacak o kadar çok şeyim var ki. Ama şu an burada oturup sana bakmak bile mutluluk için yeterliymiş gibi geliyor. Galiba yoruldum; ders çalışmaktan ve hedefler peşinde koşmaktan yoruldum. Yarın en az iki saat meyve bahçesinin çimenlerine uzanıp hiçbir şey düşünmemeye kararlıyım.”
“Harika iş çıkardın Anne. Avery’yi kazandığına göre artık öğretmenlik yapmayacaksın sanırım?”
“Hayır. Eylülde Redmond’a gidiyorum. Harika değil mi? Üç muhteşem, altın gibi tatil ayının ardından yepyeni bir hedefler stoğu edinmiş olacağım. Jane’le Ruby öğretmenlik yapacak. Hepimizin, Moody Spurgeon ve Josie Pye’nin bile, sınavları geçtiğini düşünmek harika değil mi?”
“Newbridge mütevellileri okulunu şimdiden Jane’e teklif etmiş,” dedi Diana. “Gilbert Blythe da öğretmenlik yapacak. Mecbur. Babasının gelecek yıl onu üniversiteye göndermeye gücü yetmiyor; o da kendi parasını kazanıp eğitimini sürdürmeye kararlı. Miss Ames ayrılmaya karar verirse sanırım buradaki okul ona kalacak.”
Anne şaşkınlıkla karışık tuhaf bir endişe duydu. Bunu bilmiyordu; Gilbert’ın da Redmond’a gideceğini sanmıştı. Onu kamçılayan rekabet olmadan ne yapacaktı? Karma eğitim veren bir üniversitede gerçek bir diploma olasılığı varken bile, düşmanı dostu olmadan ders çalışmak tatsızlaşmayacak mıydı?
Ertesi sabah kahvaltıda Anne birden Matthew’nin iyi görünmediğini fark etti. Bir yıl öncesine göre saçları çok daha ağarmıştı.
“Marilla,” dedi Matthew dışarı çıktıktan sonra tereddütle, “Matthew’nin sağlığı iyi mi?”
“Hayır, iyi değil,” dedi Marilla kaygılı bir sesle. “Bu bahar kalbi yüzünden birkaç kez gerçekten kötüleşti, ama kendini hiç esirgemiyor. Onun için çok endişelendim. Son zamanlarda biraz daha iyi; iyi bir gündelikçi de tuttuk, umarım biraz dinlenip toparlanır. Belki şimdi sen eve döndüğüne göre toparlanır. Sen onu her zaman neşelendirirsin.”
Anne masanın üzerinden uzanıp Marilla’nın yüzünü ellerinin arasına aldı.
“Sen de benim görmek istediğim kadar iyi görünmüyorsun, Marilla. Yorgun görünüyorsun. Korkarım kendini fazla çalıştırdın. Artık evde olduğuma göre dinlenmelisin. Yalnızca şu bir günü eski, sevgili mekânları dolaşıp eski düşlerimi aramak için izin yapacağım; sonra ben çalışırken sıra sende tembellik etmekte.”
Marilla kızına sevgiyle gülümsedi.
“Sorun iş değil, başım. Artık gözlerimin arkasında sık sık ağrı oluyor. Doktor Spencer gözlüklerle uğraşıp duruyor ama hiçbir faydası yok. Haziranın sonuna doğru adaya ünlü bir göz doktoru gelecek; doktor onu görmem gerektiğini söylüyor. Sanırım gitmek zorundayım. Artık rahatça okuyup dikiş dikemiyorum. Neyse Anne, Queen’s’te gerçekten iyi iş çıkardın. Bir yılda birinci sınıf öğretmenlik belgesi almak, bir de Avery bursunu kazanmak… Rachel Lynde, kibir düşüşten önce gelir der; kadınların yükseköğrenimine hiç inanmaz, bunun onları kadının gerçek alanına uygun olmaktan çıkardığını söyler. Ben onun dediklerine hiç inanmıyorum. Rachel’dan söz açılmışken, Abbey Bank hakkında son zamanlarda bir şey duydun mu, Anne?”
“Durumunun pek sağlam olmadığını duydum,” diye cevap verdi Anne. “Neden?”
“Rachel da öyle söyledi. Geçen hafta bir gün buraya gelip bankayla ilgili bazı söylentiler dolaştığını anlattı. Matthew çok endişelendi. Biriktirdiğimiz ne varsa o bankada; her kuruşumuz. Başta Matthew’nin parayı Tasarruf Bankası’na yatırmasını istemiştim ama yaşlı Bay Abbey babamın çok yakın dostuydu, Matthew de hep parasını onun bankasına yatırmıştı. Başında o olduğu sürece her bankanın güvenilir olacağını söyledi.”
“Sanırım yıllardır yalnızca kâğıt üzerinde başında bulunuyor,” dedi Anne. “Çok yaşlı bir adam; kurumu aslında yeğenleri yönetiyor.”
“Neyse, Rachel bunu söyleyince Matthew’nin paramızı hemen çekmesini istedim; o da düşüneceğini söyledi. Ama Bay Russell dün bankanın durumunun iyi olduğunu söylemiş.”
Anne o gününü açık havada, doğayla birlikte geçirdi. O günü hiç unutmadı; öylesine aydınlık, altın gibi ve güzeldi, gölgeden uzak, çiçeklerle dolup taşıyordu. O bereketli saatlerin bir kısmını meyve bahçesinde geçirdi; Dryad’ın Pınarı’na, Willowmere’e ve Menekşe Vadisi’ne gitti; papaz evine uğrayıp Bayan Allan’la doyurucu bir sohbet etti. Sonunda akşam Matthew’yle inekleri almaya, Âşıklar Yolu’ndan geçerek arka meraya gitti. Günbatımı ormanları baştan başa ışığa boğmuştu; batıdaki tepe aralıklarından aşağı sıcak bir görkem akıyordu. Matthew başı öne eğik, yavaş yürüyordu; uzun boylu, dimdik Anne adımlarını onun ağır yürüyüşüne uydurmuştu.
“Bugün kendini fazla çalıştırdın Matthew,” dedi Anne sitemle. “Neden biraz daha ağırdan almıyorsun?”
“Eh, elimden gelmiyor gibi,” dedi Matthew, inekleri geçirmek için avlu kapısını açarken. “Yalnızca yaşlanıyorum, Anne, bunu da unutup duruyorum. Neyse, hep çok çalıştım; iş başında ölmeyi yeğlerim.”
“Gönderilmesini istediğiniz oğlan ben olsaydım,” dedi Anne özlemle, “şimdi sana çok yardım edebilir, yüzlerce yönden yükünü hafifletebilirdim. Sırf bunun için keşke oğlan olsaydım diyecek kadar içimden geliyor.”
“Eh, bir düzine oğlandansa seni yeğlerim Anne,” dedi Matthew, elini okşayarak. “Bunu aklından çıkarma: bir düzine oğlandansa seni. Avery bursunu kazanan oğlan değildi, değil mi? Bir kızdı; benim kızım. Gurur duyduğum benim kızım.”
Avluya girerken ona çekingen gülümsemesiyle gülümsedi. Anne o gece odasına çıkıp açık penceresinin önünde uzun süre otururken, bu gülümsemenin anısını da yanında götürdü; geçmişi düşünüp geleceğin düşlerini kurdu. Dışarıda Karlar Kraliçesi ay ışığında puslu bir beyazlıkla parlıyordu; Bahçe Yokuşu’nun ötesindeki bataklıkta kurbağalar şarkı söylüyordu. Anne o gecenin gümüş gibi, huzurlu güzelliğini ve mis kokulu dinginliğini hep hatırladı. Kederin hayatına dokunmasından önceki son geceydi bu; o soğuk, kutsayıcı dokunuş bir kez değdi mi hiçbir hayat artık eskisi gibi olmaz.
Bölüm etkileşimi
