Bölümler 38Şu an: Vı. Bölüm. — Marilla Kararını Veriyor
- 1 Bölüm I. — Bayan Rachel Lynde Şaşkınlığa Uğruyor1.974 kelime
- 2 Bölüm Iı. — Matthew Cuthbert Şaşkınlığa Uğruyor3.489 kelime
- 3 Iıı. Bölüm — Marilla Cuthbert Şaşırıyor1.559 kelime
- 4 Iv. Bölüm. — Green Gables’ta Sabah1.590 kelime
- 5 V. Bölüm. — Anne’in Öyküsü1.459 kelime
- 6 Vı. Bölüm. — Marilla Kararını Veriyor1.323 kelime · Okuduğun bölüm
- 7 Vıı. Bölüm — Anne Duasını Ediyor828 kelime
- 8 Vııı. Bölüm — Anne’in Yetiştirilmeye Başlanması1.985 kelime
- 9 Ix. Bölüm. — Bayan Rachel Lynde Tam Anlamıyla Dehşete Düşüyor1.774 kelime
- 10 Bölüm X. — Anne’in Özrü1.819 kelime
- 11 Xı. Bölüm. — Anne’in Pazar Okulu İzlenimleri1.271 kelime
- 12 Xıı. Bölüm. — Ciddi Bir Yemin ve Söz1.476 kelime
- 13 Xııı. Bölüm. — Beklemenin Tatlılığı1.270 kelime
- 14 Xıv. Bölüm. — Anne’in İtirafı2.104 kelime
- 15 BÖLÜM XV. Okul Çaydanlığında Kopan Fırtına3.778 kelime
- 16 Bölüm Xvı. — Diana Çaya Davet Ediliyor ve Bunun Acı Sonuçları2.757 kelime
- 17 Bölüm Xvıı. — Hayata Yeni Bir İlgi1.479 kelime
- 18 Xvııı. Bölüm. — Anne Yardıma Koşuyor2.373 kelime
- 19 Xıx. Bölüm. — Bir Konser, Bir Felaket ve Bir İtiraf2.880 kelime
- 20 Xx. Bölüm — Yanlış Yola Sapan Güçlü Bir Hayal Gücü1.637 kelime
- 21 Xxı. Bölüm — Aromalarda Yeni Bir Deneme2.663 kelime
- 22 Bölüm Xxıı. — Anne Çaya Davet Ediliyor1.074 kelime
- 23 Xxııı. Bölüm — Anne, Onur Meselesinde Zora Düşüyor1.698 kelime
- 24 Xxıv. Bölüm — Bayan Stacy ve Öğrencileri Bir Konser Hazırlıyor1.069 kelime
- 25 Xxv. Bölüm — Matthew Kabarık Kol Konusunda Israr Ediyor2.464 kelime
- 26 Xxvı. Bölüm. — Öykü Kulübü Kuruluyor1.852 kelime
- 27 Xxvıı. Bölüm — Kibir ve Ruh Sıkıntısı1.774 kelime
- 28 Xxvııı. Bölüm — Talihsiz Zambak Bakiresi1.967 kelime
- 29 Xxıx. Bölüm — Anne’nin Hayatında Bir Dönüm Noktası2.229 kelime
- 30 Xxx. Bölüm — Queen’s Sınıfı Kuruluyor2.957 kelime
- 31 Xxxı. Bölüm. — Dereyle Irmağın Buluştuğu Yer1.624 kelime
- 32 Xxxıı. Bölüm. — Sınavı Kazananların Listesi Açıklanıyor1.851 kelime
- 33 Xxxııı. Bölüm — Otel Konseri2.421 kelime
- 34 Xxxıv. Bölüm — Queen’s’li Bir Kız1.722 kelime
- 35 Xxxv. Bölüm — Queen’s’te Kış1.127 kelime
- 36 Xxxvı. Bölüm — Görkem ve Düş1.350 kelime
- 37 Bölüm Xxxvıı. — Adı Ölüm Olan Biçer1.591 kelime
- 38 Bölüm Xxxvııı. — Yoldaki Dönemeç1.964 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
VI. BÖLÜM.
Marilla Kararını Veriyor
Ne var ki, vakti gelince oraya vardılar. Bayan Spencer, White Sands Koyu’ndaki büyük sarı bir evde yaşıyordu. Kapıya çıktığında iyiliksever yüzünde şaşkınlıkla sevinç iç içeydi.
“Aman aman,” diye haykırdı. “Bugün en son beklediğim kişiler sizdiniz ama sizi gördüğüme çok sevindim. Atınızı içeri alacak mısınız? Sen nasılsın, Anne?”
“Beklenebilecek kadar iyiyim, teşekkür ederim,” dedi Anne gülümsemeden. Sanki üzerine bir keder çökmüştü.
“Kısrağın dinlenmesi için biraz otururuz herhâlde,” dedi Marilla, “ama Matthew’a erken döneceğime söz verdim. Doğrusu, Bayan Spencer, bir yerde tuhaf bir yanlışlık olmuş. Nerede olduğunu öğrenmeye geldim. Matthew’la ben size yetimhaneden bir oğlan getirmenizi haber vermiştik. Kardeşiniz Robert’a, on ya da on bir yaşlarında bir oğlan istediğimizi söylemenizi tembihlemiştik.”
“Marilla Cuthbert, olacak şey değil!” dedi Bayan Spencer kaygıyla. “Robert, kızı Nancy’yle haber yolladı; Nancy de bir kız istediğinizi söyledi. Öyle değil mi, Flora Jane?” diye, basamaklara çıkan kızına seslendi.
“Kesinlikle öyle söyledi, Bayan Cuthbert,” diye doğruladı Flora Jane içtenlikle.
“Çok üzgünüm,” dedi Bayan Spencer. “Fena olmuş ama bunun benim hatam olmadığı kesin, Bayan Cuthbert. Elimden geleni yaptım, talimatlarınıza uyduğumu sanıyordum. Nancy çok dikkatsiz, aklı havada bir şeydir. Dalgınlığı yüzünden ona kaç kez iyice çıkışmak zorunda kaldım.”
“Hata bizimdi,” dedi Marilla boyun eğmiş bir tavırla. “Önemli bir haberi böyle ağızdan ağıza iletmek yerine kendimiz gelip size söylemeliydik. Her neyse, hata yapıldı; şimdi de düzeltilmesi gerekiyor. Çocuğu yetimhaneye geri gönderebilir miyiz? Herhâlde onu geri alırlar, değil mi?”
“Herhâlde alırlar,” dedi Bayan Spencer düşünceli bir sesle. “Ama onu geri göndermek gerekmeyebilir. Bayan Peter Blewett dün buraya gelmişti. Bana, kendisine yardım etsin diye benden bir kız istemiş olmayı ne kadar arzuladığını anlatıyordu. Bayan Peter’ın büyük bir ailesi var, bilirsiniz; yardım edecek birini bulmakta zorlanıyor. Anne tam ona göre. Bence bu, gerçekten Tanrı’nın bir lütfu.”
Marilla, bu işte Tanrı’nın pek payı olduğunu düşünüyormuş gibi görünmüyordu. İstemediği bu yetimi başından savmak için beklenmedik derecede elverişli bir fırsat çıkmıştı ama buna şükredecek hâli bile yoktu.
Bayan Peter Blewett’ı yalnızca uzaktan tanıyordu: kemiklerinde bir gram fazla et olmayan, ufak tefek, asık yüzlü bir kadın. Ama hakkında duydukları vardı. Bayan Peter’ın “işçileri çok çalıştırdığı ve onlara acımasız davrandığı” söylenirdi. İşten ayrılmış hizmetçi kızlar onun öfkesini ve cimriliğini, ayrıca küstah ve kavgacı çocuklarını anlatan korkunç hikâyeler anlatırlardı. Marilla, Anne’i Bayan Blewett’ın insafına bırakma düşüncesiyle vicdan azabı duydu.
“Peki, içeri girip bu konuyu konuşalım,” dedi.
“Hem bakın, Bayan Peter da tam şu anda yoldan geliyor!” diye haykırdı Bayan Spencer. Konuklarını telaşla koridordan salona geçirdi. İçeri girenleri öldürücü bir soğuk karşıladı; sanki hava, koyu yeşil ve sımsıkı kapalı panjurların ardından öylesine uzun süre süzülmüş, içindeki bütün sıcaklığı yitirmişti. “Ne büyük şans, meseleyi hemen çözüme bağlarız. Şu koltuğa buyurun, Bayan Cuthbert. Anne, sen de buraya, mindere otur ve kıpırdanma. Şapkalarınızı alayım. Flora Jane, dışarı çıkıp su ısıt. İyi günler, Bayan Blewett. Tam da gelişinizin ne kadar iyi olduğunu konuşuyorduk. Sizi tanıştırayım: Bayan Blewett, Bayan Cuthbert. Beni bir dakika bağışlayın. Flora Jane’e çörekleri fırından çıkarmasını söylemeyi unuttum.”
Bayan Spencer panjurları açtıktan sonra hızla odadan çıktı. Minderde sessizce oturan Anne, ellerini kucağında sımsıkı kenetlemiş, Bayan Blewett’a büyülenmiş gibi bakıyordu. Bu keskin yüzlü, keskin bakışlı kadına mı teslim edilecekti? Boğazında bir yumru belirdi; gözleri acıyla yanıyordu. Gözyaşlarını tutamayacağından korkmaya başlamıştı ki Bayan Spencer geri döndü. Yanakları kızarmış, yüzü ışıl ışıldı. Bedensel, zihinsel ya da manevi her türlü güçlüğü değerlendirebilir ve hemen çözüme bağlayabilirdi.
“Bu küçük kızla ilgili bir yanlışlık olmuş, Bayan Blewett,” dedi. “Bay ve Bayan Cuthbert’ın evlat edinmek üzere küçük bir kız istediklerini sanıyordum. Bana kesinlikle böyle söylenmişti. Meğer istedikleri bir oğlanmış. Dünkü fikriniz hâlâ geçerliyse, bence bu kız tam size göre.”
Bayan Blewett gözlerini baştan aşağı Anne’in üzerinde gezdirdi.
“Kaç yaşındasın, adın ne?” diye sordu sertçe.
“Anne Shirley,” diye kekeledi çekingen çocuk; adının nasıl yazıldığı konusunda itiraz etmeye cesaret edemedi. “On bir yaşındayım.”
“Hımm! Pek bir şeye benzediğin söylenemez. Ama çelimsiz de değilsin. Belki de en iyileri böyle sağlam yapılı olanlardır. Peki, seni alırsam uslu bir kız olman gerekecek; iyi, çalışkan ve saygılı olmalısın. Emeğinle ekmeğini kazanmanı beklerim, bu konuda yanılma. Evet, galiba seni başınızdan alabilirim, Bayan Cuthbert. Bebek çok huysuz; onunla ilgilenmekten bitkin düştüm. İsterseniz onu hemen eve götürebilirim.”
Marilla, Anne’e baktı. Çocuğun solgun yüzündeki sessiz kederi görünce yumuşadı; kurtulduğunu sandığı tuzağa yeniden düşmüş, çaresiz küçük bir yaratığın kederiydi bu. Marilla, o bakıştaki yakarışı geri çevirirse bunun ölümüne dek peşini bırakmayacağına dair rahatsız edici bir kesinlik duydu. Üstelik Bayan Blewett da içine sinmemişti. Duyarlı, “sinirleri gergin” bir çocuğu böyle bir kadına teslim etmek! Hayır, böyle bir sorumluluğu üstlenemezdi!
“Doğrusu, bilemiyorum,” dedi yavaşça. “Matthew’la onu kesinlikle yanımızda tutmamaya karar verdiğimizi söylemedim. Hatta Matthew’ın onu tutmaktan yana olduğunu söyleyebilirim. Ben yalnızca yanlışlığın nasıl olduğunu öğrenmeye geldim. Bence onu eve götürüp Matthew’la konuşmalıyım. Ona danışmadan bir karar vermemem gerektiğini düşünüyorum. Onu tutmamaya karar verirsek yarın akşam onu size getirir ya da yollarız. Tutarsak da bizimle kalacağını anlarsınız. Sizin için uygun mu, Bayan Blewett?”
“Öyle olması gerekecek herhâlde,” dedi Bayan Blewett gönülsüzce.
Marilla konuşurken Anne’in yüzünde gün doğuyordu. Önce umutsuzluk silindi, sonra hafif bir umut kızıllığı belirdi; gözleri sabah yıldızları gibi derinleşip ışıldadı. Çocuk bambaşka birine dönüşmüştü. Biraz sonra Bayan Spencer’la Bayan Blewett, sonuncunun ödünç almaya geldiği bir tarifin peşine düşünce Anne yerinden fırlayıp odanın öbür ucundan Marilla’nın yanına koştu.
“Ah, Bayan Cuthbert, Green Gables’ta kalmama belki izin vereceğinizi gerçekten söylediniz mi?” diye sordu nefes nefese, fısıltıyla; sanki yüksek sesle konuşursa bu muhteşem ihtimal paramparça olacakmış gibi. “Gerçekten söylediniz mi? Yoksa yalnızca öyle söylediğinizi mi hayal ettim?”
“Gerçek olanla olmayanı ayırt edemiyorsan, şu hayal gücünü dizginlemeyi öğrenmen iyi olur, Anne,” dedi Marilla ters ters. “Evet, tam da bunu söyledim, fazlasını değil. Henüz karar vermedik; belki de sonunda seni Bayan Blewett’ın almasına karar veririz. Sana benden çok daha fazla ihtiyacı olduğu kesin.”
“Onunla yaşamaktansa yetimhaneye dönmeyi tercih ederim,” dedi Anne tutkuyla. “Tıpkı bir… bir burguya benziyor.”
Marilla, Anne’i böyle konuştuğu için azarlaması gerektiğine inanarak gülümsemesini bastırdı.
“Senin gibi küçük bir kızın bir hanımefendi ve yabancı biri hakkında böyle konuşmaya utanması gerekir,” dedi sertçe. “Geri dön, usulca otur, sus ve iyi bir kız gibi davran.”
“Yeter ki beni yanınızda tutun, benden istediğiniz her şeyi yapıp olmaya çalışırım,” dedi Anne, taburesine usulca dönerek.
O akşam Green Gables’a döndüklerinde Matthew onları patikada karşıladı. Marilla uzaktan onun patikada volta attığını görmüş, niyetini anlamıştı. Anne’i en azından yanında geri getirdiğini görünce yüzündeki rahatlamayı okumaya hazırdı. Yine de ahırın arkasındaki avluya geçip inekleri sağmaya başlayana kadar olan bitenle ilgili ona tek kelime etmedi. Sonra Anne’in geçmişini ve Bayan Spencer’la görüşmesinin sonucunu kısaca anlattı.
“Sevdiğim bir köpeği bile o Blewett kadınına vermezdim,” dedi Matthew alışılmadık bir coşkuyla.
“Ben de onun tavrını pek sevmiyorum,” diye itiraf etti Marilla, “ama seçenekler ya bu ya da onu kendimizin yanımıza almamız, Matthew. Sen de onu istiyor gibisin; sanırım razıyım, en azından razı olmak zorundayım. Bu fikri öyle çok düşündüm ki artık alışır gibi oldum. Sanki bir görevmiş gibi geliyor. Hiç çocuk, hele de kız çocuğu büyütmedim; berbat edeceğimden eminim. Ama elimden geleni yapacağım. Bana kalırsa Matthew, burada kalabilir.”
Matthew’ın utangaç yüzü sevinçle ışıldadı.
“İşte böyle, sonunda benim gibi düşünmeye başlayacağını tahmin etmiştim, Marilla,” dedi. “Çok ilginç bir küçük şey.”
“İşe yarar bir küçük şey diyebilseydin, daha yerinde olurdu,” diye karşılık verdi Marilla. “Ama öyle yetişmesini sağlamak benim işim olacak. Şunu da unutma Matthew: Yöntemlerime karışmayacaksın. Evlenmemiş yaşlı bir kadın çocuk yetiştirmekten pek anlamayabilir, ama sanırım evlenmemiş yaşlı bir adamdan daha çok şey biliyordur. O yüzden onu yönetme işini bana bırak. Başarısız olursam, o zaman sen de işe karışabilirsin.”
“Tamam, tamam Marilla, sen nasıl istersen,” dedi Matthew güven vererek. “Yeter ki onu şımartmadan olabildiğince iyi ve nazik davran. Sanırım onu sevmeni sağlarsan, o kızla her şeyi yapabilirsin.”
Marilla, Matthew’ın kadınlarla ilgili görüşlerini küçümsediğini belirtmek için burnundan soludu ve kovalarla süt odasına gitti.
“Bu gece ona kalabileceğini söylemeyeceğim,” diye düşündü sütü süzme kaplarına aktarırken. “Öyle heyecanlanır ki gözüne uyku girmez. Marilla Cuthbert, bu işe fena hâlde bulaştın. Bir gün yetim bir kız evlat edineceğini hiç düşünmüş müydün? Bu bile şaşırtıcı; ama hep küçük kızlardan ölümüne korkmuş gibi görünen Matthew’ın bu işin arkasında olması daha da şaşırtıcı. Her neyse, bu denemeye karar verdik; sonunun ne olacağını bir tek Tanrı bilir.”
Bölüm etkileşimi
