Bölümler 38Şu an: Xxıv. Bölüm — Bayan Stacy ve Öğrencileri Bir Konser Hazırlıyor
- 1 Bölüm I. — Bayan Rachel Lynde Şaşkınlığa Uğruyor1.974 kelime
- 2 Bölüm Iı. — Matthew Cuthbert Şaşkınlığa Uğruyor3.489 kelime
- 3 Iıı. Bölüm — Marilla Cuthbert Şaşırıyor1.559 kelime
- 4 Iv. Bölüm. — Green Gables’ta Sabah1.590 kelime
- 5 V. Bölüm. — Anne’in Öyküsü1.459 kelime
- 6 Vı. Bölüm. — Marilla Kararını Veriyor1.323 kelime
- 7 Vıı. Bölüm — Anne Duasını Ediyor828 kelime
- 8 Vııı. Bölüm — Anne’in Yetiştirilmeye Başlanması1.985 kelime
- 9 Ix. Bölüm. — Bayan Rachel Lynde Tam Anlamıyla Dehşete Düşüyor1.774 kelime
- 10 Bölüm X. — Anne’in Özrü1.819 kelime
- 11 Xı. Bölüm. — Anne’in Pazar Okulu İzlenimleri1.271 kelime
- 12 Xıı. Bölüm. — Ciddi Bir Yemin ve Söz1.476 kelime
- 13 Xııı. Bölüm. — Beklemenin Tatlılığı1.270 kelime
- 14 Xıv. Bölüm. — Anne’in İtirafı2.104 kelime
- 15 BÖLÜM XV. Okul Çaydanlığında Kopan Fırtına3.778 kelime
- 16 Bölüm Xvı. — Diana Çaya Davet Ediliyor ve Bunun Acı Sonuçları2.757 kelime
- 17 Bölüm Xvıı. — Hayata Yeni Bir İlgi1.479 kelime
- 18 Xvııı. Bölüm. — Anne Yardıma Koşuyor2.373 kelime
- 19 Xıx. Bölüm. — Bir Konser, Bir Felaket ve Bir İtiraf2.880 kelime
- 20 Xx. Bölüm — Yanlış Yola Sapan Güçlü Bir Hayal Gücü1.637 kelime
- 21 Xxı. Bölüm — Aromalarda Yeni Bir Deneme2.663 kelime
- 22 Bölüm Xxıı. — Anne Çaya Davet Ediliyor1.074 kelime
- 23 Xxııı. Bölüm — Anne, Onur Meselesinde Zora Düşüyor1.698 kelime
- 24 Xxıv. Bölüm — Bayan Stacy ve Öğrencileri Bir Konser Hazırlıyor1.069 kelime · Okuduğun bölüm
- 25 Xxv. Bölüm — Matthew Kabarık Kol Konusunda Israr Ediyor2.464 kelime
- 26 Xxvı. Bölüm. — Öykü Kulübü Kuruluyor1.852 kelime
- 27 Xxvıı. Bölüm — Kibir ve Ruh Sıkıntısı1.774 kelime
- 28 Xxvııı. Bölüm — Talihsiz Zambak Bakiresi1.967 kelime
- 29 Xxıx. Bölüm — Anne’nin Hayatında Bir Dönüm Noktası2.229 kelime
- 30 Xxx. Bölüm — Queen’s Sınıfı Kuruluyor2.957 kelime
- 31 Xxxı. Bölüm. — Dereyle Irmağın Buluştuğu Yer1.624 kelime
- 32 Xxxıı. Bölüm. — Sınavı Kazananların Listesi Açıklanıyor1.851 kelime
- 33 Xxxııı. Bölüm — Otel Konseri2.421 kelime
- 34 Xxxıv. Bölüm — Queen’s’li Bir Kız1.722 kelime
- 35 Xxxv. Bölüm — Queen’s’te Kış1.127 kelime
- 36 Xxxvı. Bölüm — Görkem ve Düş1.350 kelime
- 37 Bölüm Xxxvıı. — Adı Ölüm Olan Biçer1.591 kelime
- 38 Bölüm Xxxvııı. — Yoldaki Dönemeç1.964 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
XXIV. BÖLÜM
Bayan Stacy ve Öğrencileri Bir Konser Hazırlıyor
ANNE okula dönmeye hazır olduğunda ekim ayı gelmişti. Her yerin kızıl ve altın rengine büründüğü, vadileri güneşin çekip alması için sonbahar ruhunun doldurmuşçasına narin sislerin kapladığı, ılık ve görkemli bir ekimdi. Sisler ametist, inci, gümüş, gül ve duman mavisi tonlarındaydı. Çiy öyle yoğundu ki tarlalar gümüş kumaş gibi parlıyordu; çok gövdeli ormanların çukurlarıysa üzerinden çıtırdayarak koşmaya doyamayacağın hışır hışır yaprak yığınlarıyla doluydu. Huş Yolu baştan başa sarı yapraklardan bir gölgelikle örtülmüş, eğrelti otları boyunca kuruyup kahverengileşmişti. Havanın içindeki keskin serinlik, salyangozlar gibi ağır ağır değil, okula hızla ve hevesle seğirten küçük kızların yüreğini coşturuyordu. Diana’nın yanındaki küçük kahverengi sıraya yeniden oturmak da pek eğlenceliydi; Ruby Gillis koridorun öbür yanından ona başıyla selam veriyor, Carrie Sloane notlar gönderiyor, Julia Bell de arka sıradan bir parça sakız uzatıyordu. Anne kalemini açıp resimli kartlarını sırasına yerleştirirken mutlulukla derin bir nefes aldı. Hayat gerçekten çok ilginçti.
Yeni öğretmeninde bir gerçek dost daha bulmuştu Anne; hem de ona destek olan bir dost. Bayan Stacy, öğrencilerinin sevgisini kazanıp koruma ve zihinsel, ahlaki bakımdan içlerindeki en iyiyi ortaya çıkarma yeteneğine sahip, canlı ve anlayışlı bir genç kadındı. Anne bu sağlıklı etki altında bir çiçek gibi açtı; okul çalışmalarını ve hedeflerini hayranlık duyan Matthew ile eleştirel Marilla’ya ışıl ışıl gözlerle anlattı.
“Bayan Stacy’yi bütün kalbimle seviyorum, Marilla. Öyle hanımefendi biri ki, sesi de çok tatlı. Adımı telaffuz ederken içgüdüsel olarak e harfiyle yazdığını hissediyorum. Bu öğleden sonra ezberden şiir okuduk. Keşke ‘İskoçya Kraliçesi Mary’yi okurken beni dinlemek için orada olsaydın. Bütün ruhumu kattım. Eve dönerken Ruby Gillis, ‘Şimdi babamın kollarına,’ dedim, ‘kadın yüreğime elveda’ dizelerini söyleyişimin kanını dondurduğunu söyledi.”
“Ee, şu günlerde ahırda benim için de okursun belki,” diye önerdi Matthew.
“Elbette okurum,” dedi Anne düşünceli düşünceli, “ama o kadar iyi okuyamam, biliyorum. Önünde bütün bir okul nefesini tutmuş, sözlerine kulak kesilmişken olduğu kadar heyecanlı olmaz. Senin kanını donduramayacağım, biliyorum.”
“Geçen cuma Bell Tepesi’ndeki o büyük ağaçların tepesine karga yuvası aramak için tırmanan çocukları görünce Bayan Lynde’nin kanı donmuş,” dedi Marilla. “Bayan Stacy’nin onları yüreklendirmesine şaşıyorum.”
“Ama doğa incelemesi için bir karga yuvasına ihtiyacımız vardı,” diye açıkladı Anne. “O gün açık havada ders yapıyorduk. Açık hava dersleri harika, Marilla. Bayan Stacy her şeyi öyle güzel anlatıyor ki. O günlerde kompozisyon yazmamız gerekiyor; en iyilerini de ben yazıyorum.”
“Öyle diyerek kendini pek beğenmiş görünüyorsun. Bırak bunu öğretmenin söylesin.”
“Ama söyledi zaten, Marilla. Gerçekten de kendimi beğenmişlik etmiyorum. Geometride böyle bir aptalken nasıl edebilirim ki? Gerçi onu da biraz anlamaya başladım. Bayan Stacy öyle açık anlatıyor ki. Yine de bunda asla iyi olamayacağım; inan, bu insanın haddini bildiren bir düşünce. Ama kompozisyon yazmayı seviyorum. Bayan Stacy çoğunlukla konularımızı kendimizin seçmesine izin veriyor; ama gelecek hafta olağanüstü bir kişi hakkında kompozisyon yazacağız. Yaşamış onca olağanüstü insan arasından seçim yapmak zor. Olağanüstü olup öldükten sonra hakkında kompozisyonlar yazılması ne şahane olmaz mı? Ah, olağanüstü olmayı çok isterdim. Büyüyünce eğitimli bir hemşire olup Kızılhaç’la savaş alanına merhamet elçisi olarak gideceğimi düşünüyorum. Tabii yabancı ülkelerde misyonerlik yapmaya gitmezsem. O da çok romantik olurdu ama misyoner olmak için çok iyi biri olmak gerekir; işte bu da önümü kesiyor. Her gün beden eğitimi hareketleri de yapıyoruz. İnsana zarafet kazandırıp sindirimi kolaylaştırıyorlar.”
“Kolaylaştırıyormuş, hadi oradan!” dedi; bunların hepsini içtenlikle saçmalık sayan Marilla.
Ama bütün açık hava dersleri, ezberden şiir okunan cumalar ve beden eğitimi kıvrandırmaları, Bayan Stacy’nin kasım ayında ortaya attığı bir tasarının yanında sönük kalıyordu. Avonlea okulunun öğrencileri bir konser hazırlayıp Noel gecesi salonda verecek, elde edilen gelirle de okul bayrağı alınmasına yardım edecekti; ne övgüye değer bir amaç! Öğrencilerin hepsi bu plana seve seve katıldı ve program hazırlıklarına hemen başlandı. Konserde sahne alacaklar arasında en heyecanlısı, yüreğini ve ruhunu bu işe veren Anne Shirley’di; ne var ki Marilla’nın hoşnutsuzluğu onu biraz engelliyordu. Marilla bunun tam bir budalalık olduğunu düşünüyordu.
“Kafalarınızı saçma sapan şeylerle doldurup derslerinize ayırmanız gereken zamanı alıyor,” diye homurdandı. “Çocukların konser düzenlemesini, provalara koşturmasını doğru bulmuyorum. Onları kendini beğenmiş, küstah ve gezip tozmaya meraklı yapıyor.”
“Ama amacın ne kadar değerli olduğunu düşün,” diye yalvardı Anne. “Bir bayrak vatanseverlik ruhunu geliştirir, Marilla.”
“Hadi oradan! Hiçbirinizin aklında vatanseverlik falan yok. Tek istediğiniz eğlenmek.”
“Ama vatanseverlikle eğlenceyi bir araya getirebiliyorsak bunda ne sakınca var? Elbette konser hazırlamak çok hoş. Altı koro şarkımız olacak; Diana da solo söyleyecek. Ben iki diyalogda oynuyorum: ‘Dedikoduyu Bastırma Derneği’ ve ‘Periler Kraliçesi’. Erkeklerin de bir diyaloğu olacak. Ayrıca iki şiir okuyacağım, Marilla. Aklıma geldikçe tir tir titriyorum ama bu tatlı, heyecanlı bir titreme. En sonda da ‘İnanç, Umut ve Sevgi’ adlı bir canlı tablo olacak. Diana, Ruby ve ben yer alacağız; beyazlara bürünüp saçlarımızı salacağız. Umut ben olacağım; ellerimi şöyle kavuşturup gözlerimi yukarı kaldıracağım. Şiirlerimi çatı katında çalışacağım. İnlediğimi duyarsan korkma. Birinde yürek parçalayıcı biçimde inlemem gerekiyor; iyi, sanatsal bir inilti çıkarmak gerçekten zor, Marilla. Josie Pye, diyalogda istediği rolü alamadığı için somurtuyor. Periler kraliçesi olmak istemiş. Josie kadar şişman bir periler kraliçesi kim görmüş ki? Bu rol saçma olurdu. Periler kraliçesi ince olmalı. Kraliçe Jane Andrews olacak, ben de nedimelerinden biri. Josie, kızıl saçlı bir perinin de şişman peri kadar saçma olduğunu düşünüyor ama onun dediklerine aldırmıyorum. Saçıma beyaz gül çelengi takacağım; kendi ayakkabım olmadığı için Ruby Gillis terliklerini ödünç verecek. Perilerin terlik giymesi gerekir, bilirsin. Bir perinin çizme giydiğini düşünebilir misin? Hele burunları bakır kaplıysa? Salonu sarkan ladin ve köknar dallarıyla, pembe pelür kâğıdından güller yerleştirilmiş özdeyişlerle süsleyeceğiz. Seyirciler yerlerine oturduktan sonra, Emma White orgda marş çalarken ikişer ikişer içeri gireceğiz. Ah, Marilla, sen benim kadar heyecanlı değilsin, biliyorum; ama küçük Anne’inin kendini göstermesini ummuyor musun?”
“Tek umudum uslu durman. Bütün bu telaş bitip de yeniden sakinleşebileceğin zaman gelsin diye can atıyorum. Şu anda kafan diyalog, inilti ve canlı tablolarla dolu; başka hiçbir işe yaramıyorsun. Diline gelince, bu kadar konuşup hâlâ yıpranmamış olmasına şaşıyorum.”
Anne içini çekti, sonra arka bahçeye gitti. Yapraksız kavak dallarının arasından, elma yeşili batı göğünde genç bir hilal parlıyordu; Matthew da odun yarıyordu. Anne bir kütüğün üzerine tünedi ve en azından bu kez kendisini anlayıp takdirle dinleyeceğinden emin olduğu Matthew’la konseri konuştu.
“Ee, bence güzel bir konser olacak. Senin de rolünü iyi yapacağını sanıyorum,” dedi Matthew, Anne’in hevesli, canlı yüzüne gülümseyerek bakarken. Anne de ona gülümsedi. İkisi çok iyi dosttu; Matthew da onu yetiştirme işinde payı olmadığı için yıldızlarına defalarca şükretmişti. Bu yalnızca Marilla’nın göreviydi; kendi görevi olsaydı, arzularla bu görev arasında sık sık çatışma çıktığı için kaygılanırdı. Böylece Anne’i, Marilla’nın deyişiyle, gönlünce “şımarık yetiştirebiliyordu”. Ama bu düzen o kadar da kötü sayılmazdı; biraz “takdir görmek” bazen dünyanın bütün vicdanlı “yetiştirme” çabaları kadar işe yarardı.
Bölüm etkileşimi
