BÖLÜM 18-

Ellerim hala titriyordu fakat artık en azından ıslanmıyordum.

Kulübedeydik.

Minik şöminenin karşısına Esila ile birlikte yan yana oturmuştuk.

"Ne yani, Yaman sana şefkatle baktı öyle mi?"

"Evet... Sanırım."

Esila'nın gözleri bana döndü. Ben zaten ona baktığım için direkt göz göze geldik. Şaşırmış görünüyordu. "Hadi Karam, ciddi olamazsın..." Kaşlarımı çattım. "Neden yalan söyleyeyim ki?" Omuz silkti. "Bilmem, yani..." Gözlerini kaçırdı. "Yaman'ın kimseye karşı böyle davrandığını görmedim. Bir şey hissediyor olabilir mi?"

"Ne gibi?"

"Hoşlanmak gibi yani."

Omuz silkip gülümsedim. "Saçmalama istersen, İlyas'ı öptüğümü gördü. Ona rağmen benden hoşlanacağını sanmam. Ayrıca, diğerleri benle hâlâ konuşmuyor. Napacağım?" Dudaklarını birbirine bastırıp bir süre düşündü. "Barlas biraz daha anlayışlı yaklaşmaya başladı ancak özellikle Zeliha ve Demir seni affetmeyeceğini söylüyor. Efsun sadece düşünüyor." Gözlerimi kaçırdım. "Kötü hissediyorum... Ayrıca Esila... " Sözümü kesti. "Biliyorum, bizim aramızda kalmak istemiyorsun ama sen farkında olmasan bile biz kendimizle birlikte seni de koruyoruz. Şu ana dek çoktan öldürülmüş olabilirdin. Bizimle kalmaya mecbursun. Artık bize bağlısın, eğer bizden ayrılırsan," gözlerime kararlı bir ifadeyle baktı. "Güçsüz düşersin Karam." Kaşlarımı çattım ve ona baktım. "Zaten şuan güçsüzüm sizin gözünüzde, öyle değil mi?" Dudaklarını ıslattı. "Sanmıyorum. Bildiğin birçok sır olduğuna eminim. Bize anlatmayacağından da öyle." Sırıttım. "Aynen öyle," Gözlerindeki ifade biraz daha yumuşadı. "Senle iyi bir ikili olabiliriz Karam, görmüyor musun? Şuan yanında olan tek kişi benim. Benle hareket et." Tek kaşım havalandı. "Ne demek istiyorsun?" Dedim fısıldayarak. Bedenini biraz daha bana doğru çevirdi. "Abinle ilgili tüm sırları bana anlatabilirsin, biz dost olabiliriz. Hatta..." Elimi iki elinin arasına alıp sıktı. "En iyi dost bile."

****

Esila ile konuştuktan sonra kendimi çok garip hissetmiştim. Ona güvenecek değildim tabii ki de ama kendi içimde çelişkideydim. Acaba abisiyle birlikte benim aklıma girmeye çalışıyor olabilirler miydi? İlyas ondan hoşlanmamı sağlayıp duygusal olarak bana bir savaş açabilirdi. Esila ise arkadaş olup kendimi ona açmamı sağlayabilirdi. Küçüklüğümden beri kimse en yakın arkadaşım olmamıştı. Düzgün bir arkadaşım bile yoktu. Kimsenin de en yakın arkadaşı değildim normal olarak ve Esila'nın söyledikleri içimdeki küçük Karam'a dokunmuştu.

Hayır, bir çocuğun hevesi için sırlarımızı kimseye anlatamazdım.

Ayrıca bu kulübede daha ne kadar kalacaktık?

Eskimiş kanepede otururken yan tarafımdaki iki tane tekli koltukta Barlas ve Efsun oturuyordu. Konuşmuyorduk, ama bakışıyorduk sadece.

"Karam, gelir misin?" Yaman'ın sesiyle sol tarafıma baktım. Benden birkaç metre uzaktaydı. Omuz silkip ayağa kalktım ve usulca ona yaklaştım. "Ne oldu?" Gözlerini kaçırdı. "Konuşmamız gerek," eli ensesine gitti. "Mümkünse baş başa." Yutkundum. "Boş oda olmadığına eminim."

"Yağmur dindi sayılır, çok az yağıyor. Dışarı çıkalım mı?"

"Olur."

****

"Eee, ne konuşmak istiyordun?"

Yaman'la birlikte dışarı çıkıp çimlerdeki ıslaklığı umursamadan oturmuştuk. Ben dizlerimi karnıma kadar çekip yüzümü diz kapaklarıma yasladığımda o benimle göz temasından kaçınıyordu. Lafa nasıl başlayacağını bilemez gibiydi.

Sanki... Utanmıştı.

"Yaman, garip davranıyorsun, ne oldu?"

"İlyas'ı seviyor musun Karam?" Yutkundum. Aniden sorduğu soru karşısında donakalmıştım. "Neden böyle bir şey soruyorsun?" Avuç içlerini çimenlere yasladı. "Öptünüz ya birbirinizi. O yüzden yani... Ona karşı bir şey hissettin mi?" Tek kaşımı kaldırdım. "Bu seni ilgilendirir mi?" Başıyla onayladı.

"Beni umursamıyordunuz bile, neden bir anda böyle bir soru sordun anlamıyorum. Sadece birbirimizi öptük fakat bunu büyüttünüz. İlyas'a karşı bir his besleyip beslememem seni etkiler mi?"

Derin bir nefes verdi. "Hem beni, hem de İlyas'la aramızdaki ilişkiyi etkiler." Oturduğum yerde doğruldum. "Nasıl yani?" Sırıttı. "Söylediklerimi anlamayacak kadar aptal olduğunu düşünmüyorum. Akıllı bir kızsın, düşün ve seçim yap Karam." Ayağa kalktı ve kulübeye doğru yürüdü. O kulübeye girerken sadece arkasından bakabildim.