YAĞMUR VE PİYANO SESİ

1. BÖLÜM:
Yağmur stadyumun devasa camlarını döverken antrenman tesisleri yavaş yavaş boşalıyordu Maç haftasının stresi babasının saha kenarındaki bağırışları ve medyanın üzerindeki baskısı Karan’ı gün boyu fazlasıyla yormuştu
Soyunma odasından en son Karan çıktı Islak saçlarını havluyla kuruladı siyah kapüşonlusunu kafasına geçirip stadyumun çıkışına doğru yürümeye başladı Herkes arabalarına binip şehre dağılmıştı Karan ise hemen gitmek istemiyordu yağmurlu günlerde stadyumun o sessiz devasa halini dinlemeyi seviyordu
Tesislerin alt katındaki boş koridorda yürürken kulağına yağmur tıpırtılarının arasından süzülen bir melodi çalındı
Bir piyano sesi
Sert gürültülü futbol dünyasına tamamen aykırı yumuşak biraz melankolik ama inanılmaz derecede huzur veren bir melodi
Karan adımlarını yavaşlattı. Ses stadyumun içindeki küçük basın/etkinlik salonundan geliyordu Salonun kapısı hafifçe aralıktı Karan içeri girmeden kapı aralığında durdu İçerideki ışıklar kapalıydı sadece dışarıdaki sokak lambalarının sarı ışığı ve camlara vuran yağmur damlalarının gölgesi içeri süzülüyordu
Piyanonun başında bir kız oturuyordu
Aden babasının antrenmanı bitirmesini beklerken boş salona girmiş yağmurun ritmine uyan o melodiyi tuşlara döküyordu Gözleri kapalıydı Ne Karanın kapı aralığında durduğundan haberdardı ne de kim olduğundan Sadece piyanonun tuşlarına dokunuyor kısık ve buğulu sesiyle mırıldanıyordu.
Karan o karanlık ve serin koridorda sırtını duvara yasladı Zihnindeki bütün gürültü bütün o maç stresi ve bağırışlar bir anda bıçak gibi kesildi İlk defa uzun zamandır bu kadar derin bir nefes aldığını hissetti
Aden şarkıyı bitirdiğinde piyanonun kapağını yavaşça kapattı Karan onun yüzünü net göremiyordu sadece pencereden dışarıdaki yağmuru izleyen profilini seçebiliyordu
Aden çantasını alıp ayağa kalktı Karan görünen biri olmak istemediği için sessizce geriye doğru bir adım attı ve koridorun karanlığında kayboldu
İkisi tek bir kelime bile konuşmamıştı Aden koridorda onu dinleyen adamdan habersizce dışarı çıktı Karan ise o akşam ilk defa bir şarkının içinde kaybolmanın huzuruyla evinin yolunu tuttu