KENDİ YOLUNDA İLERLEMEK

Karan o geceden sonra kendini tamamen antrenmanlara ve yoğun maç takvimine verdi Kızı sürekli uzaktan izlemek ya da gölge gibi arkasından gitmek onun tarzı değildi Aden’in sınırlarına ve kendi hayatına saygı duyuyordu Herkes kendi patikasında yürümeliydi
Hafta sonu oynanacak büyük derbi maçı öncesi kulüpteki baskı hat safhadaydı Basın toplantıları taktik analizler ve saha içindeki sert idmanlar Karan’ın tüm gününü alıyordu Hocası saha kenarında sürekli talimatlar yağdırıyor ama göz göze geldiklerinde aralarındaki o kırgın ve ağır mesafe hissediliyordu
Aden ise kendi küçük dünyasında hayatına devam ediyordu Sabahları Lina’yı okula bırakıyor öğleden sonraları ise arkadaşı Naz’ın abisinin açtığı o loş kafede grubuyla yeni parçalar çalışıyordu
Bir Salı akşamüstü Aden arabasıyla sanayi sitesine doğru yola çıktı Arabasının sol ön farı birkaç gündür temassızlık yapıyordu ve yağmurlu havalarda yolu görmek zorlaşıyordu Küçük bir oto tamircisinin önünde durdu
Arabadan inip ustayla konuşurken yağmur hafif hafif çilemeye başladı Ustalar kaputu açıp elektrik aksamına bakarken Aden dükkanın yanındaki küçük çay ocağının önünde durdu Sıcak çayından bir yudum aldı
O sırada Karan kulübün sponsorluk çekimleri için sanayi bölgesindeki eski bir fabrikaya giden takım otobüsünün içindeydi Otobüs kırmızı ışıkta tamircinin olduğu caddede durdu
Karan cam kenarında oturmuş dışarıdaki yağmurlu sokağı izliyordu Otobüsün büyük buğulu camından dışarı baktığında yolun kenarındaki Aden’i gördü
Aden siyah kapaüşonlu montuyla durmuş dükkanın önünde çayını yudumluyordu Karan’ı veya otobüsü fark etmemişti Bileğindeki o küçük nota simgeli anahtarlık cebinden sarkıyordu
Karan otobüsün koltuğunda arkasına yaslandı Yüzünde zorlama olmayan hafif bir tebessüm belirdi hayat bu karmaşık şehirde yollarını bir şekilde tesadüfen aynı çizgiye getiriyordu
Yeşil ışık yandı Takım otobüsü motorunu çalıştırıp caddede ilerledi Karan arkasına dönüp bakmadı Sadece kızın kendi ayakları üzerinde duran o güçlü duruşunu zihnine kazıdı
Aden ise tamircinin Farın halloldu abla sesini duyunca gülümsedi Çay bardağını masaya bırakıp arabasına yöneldi
İkisi de kendi yolundaydı Biri yeşil sahaların gürültüsünde diğeri melodilerin sessizliğinde hayatına devam ediyordu