13. bölüm / 33

13. Bölüm: Derinliklerdeki Yankı

Bölümler 33Şu an: 13. Bölüm: Derinliklerdeki Yankı

Ezgi, tahta basamaklara attığı her adımda gıcırdayan ahşap sesinin o sessizliği nasıl yardığını iliklerinde hissediyordu. Merdivenler aşağıya doğru indikçe, havadaki nem oranı artıyor, burun direklerini sızlatan ağır bir küf ve eski toprak kokusu etrafı sarıyordu. Elindeki telefonun ekran ışığı, daracık koridorun duvarlarındaki taş örgüleri soluk bir sarılıkla aydınlatıyordu. Burası kütüphanenin altındaki sıradan bir depo değil, çok daha eski bir yapıya, belki de yüzyıllar öncesine ait unutulmuş bir sığınak ya da mahzendi.
Aşağıya indiğinde, genişçe ama tavanı basık, taş duvarları nemden kabarmış loş bir odayla karşılaştı. Duvardaki demir kancalara asılmış paslı zincirler ve köşeye yığılmış eski, deri kaplı kalın ciltli defterler göze çarpıyordu. O an, odanın tam ortasında duran ahşap bir masanın üzerinde duran tek bir nesne dikkatini çekti: Üzeri kalın bir toz tabakasıyla kaplanmış eski, pirinç bir masa lambası ve hemen yanında duran açık bir defter.
Kalbi kulaklarında atarken, masaya doğru temkinli adımlarla yaklaştı. Defterin sayfalarına baktığında, el yazısıyla yazılmış tarihler ve isimler gördü. Sayfaları dikkatle incelerken, gözüne çarpan o isimle olduğu yerde kalakaldı. Kendi soyadı... Evet, yıllar öncesine ait o kayıtlarda kendi ailesinin, köklerinin izi bu odada, bu masada siyah mürekkeple işlenmişti.
Tam o sırada, yukarıdaki tahta merdivenlerden gelen hafif bir gıcırtı sesi duyuldu.
Gıcırtı... Tak...
Biri ya da bir şey merdivenlerden aşağıya iniyordu. Adımlar ağır, sakin ve son derece emindi. Ezgi donup kaldı; kaçacak tek bir delik bile olmayan bu yeraltı mahzeninde kapana kısıldığını anladı. Nefesini tuttu, parmaklarıyla cebindeki o soğuk demir anahtara son bir kez daha sıkıca sarıldı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.