1. Bölüm: Yağmurlu Bir Akşamüstü

Havanın rengi, şehre düşen o gri ve ağır sonbahar bulutlarıyla adeta kurşuna dönmüştü. Her zamanki kalabalık ve hareketli sokaklardan uzakta, sessizliğe bürünen eski mahalle yollarından birinde yürüyordu Ezgi. Sırtındaki çantasının askısını omzuna sabitleyip adımlarını hızlandırdı. Günün yorgunluğu, bitmek bilmeyen koşturmacalar ve zihnini kurcalayan düşünceler omuzlarına ağır bir yük gibi biniyordu. Tek istediği, bir an önce eve varıp ılık bir kahve eşliğinde kafasını dinlemek ve günün kalanını sakin geçirmekti.
​Ancak o akşam şehrin planları Ezgi'ininkilerden çok farklıydı.
​Her zamanki güzergâhından sapıp, yüksek taş binaların gölgesinde kalan dar ve kuytu bir ara sokağa girdi. Burası gün batımından hemen sonra neredeyse tamamen kararırdı. Yerdeki parke taşlarına vuran ince yağmur damlaları sokak lambasının sarı ışığı altında hafifçe parlıyor, havaya keskin bir toprak ve nem kokusu yayıyordu. Etrafta ondan başka kimse yok gibiydi; ta ki o ürkütücü ses sessizliği bozana kadar.
​Arkasından gelen ani bir motor homurtusu ve lastiklerin ıslak asfaltla sertçe sürtünme sesi yankılandı. Ezgi irkilerek refleksle sağa, binanın duvarına doğru çekildi. O sırada yanından camları tamamen siyah filmli, lüks bir araç hızla geçiyordu. Araç tam önünden geçerken, beklenmedik bir şey oldu: Aracın arka kapısı aralandı ve içeriden koyu renkli, yıpranmış deri kaplı ağır bir ajanda ile küçük, metalik bir cisim dışarı fırlatıldı.
​Eşyalar kaldırım taşına sertçe çarparak Ezgi’nin ayaklarının hemen dibine kadar yuvarlandı.
​Ezgi şaşkınlıkla durdu, arkasına dönüp araca bakmak istedi ama şoför kornaya bile basmadan, lastiklerinden dumanlar çıkararak sokağın köşesini döndü ve saniyeler içinde karanlığın içinde gözden kayboldu.
​Sokak yeniden o derin sessizliğine büründü. Ezgi olduğu yerde kalakalmış, kalbi göğsünde kaburgalarını dövecek kadar hızlı atmaya başlamıştı. Yerde duran o eski, sır dolu deri ajandaya baktı. Çevrede kimsecikler yoktu; ne bir tanık ne de yardım edebilecek biri.
​Derin bir nefes alarak yavaşça eğildi ve parmakları titreyerek o ağır nesneyi yerden aldı. Kapağını hafifçe araladığı an, sararmış sayfaların arasına sıkıştırılmış yabancı kelimeler, garip semboller ve karmaşık şifreli harfler gözüne çarptı.
​O an, sıradan bir akşam yürüyüşünün bittiğini ve hayatının en tehlikeli bulmacasının tam ortasına düştüğünü henüz bilmiyordu.