1. bölüm / 28

Önsöz

Bölümler 28Şu an: Önsöz

İnsanın en büyük yanılgısı, kendini en iyi sakladığı aynaya bakıp “işte benim gerçeğim” diye inanmasıdır. Oysa hepimiz, içimizde usulca yürüyen bir ses taşırız; kimi zaman fısıltı kadar hafif, kimi zaman tokat gibi sert… Susturamadığımız, susturduğumuzu sandığımız bir ses.
Bu ses delilik değil, aklın en çıplak hâlidir. Bize sorar: “Gerçekten böyle mi hissediyorsun, yoksa senden bekleneni mi yaşıyorsun?” İnsan bazen kendi iç düzenini, ustaca dizilmiş yalanların üzerine kurar. Bir gülüşün, bir susuşun, bir alışkanlığın altında; kendine tamamen dürüst olamamanın sancısı vardır. Çünkü dürüstlük kırar… kırılmaksa çoğu zaman yaşatmaktan zordur.
İşte bu yüzden o ince ses, insanın en hassas yerine dokunur. Gerçeği bir emir gibi değil, bir soru gibi getirir. Rahatsız eder, sarsar; ama ne tuhaftır ki, çoğu zaman en doğru olan da odur. Ve en önemlisi, bu doğru sesten nefret ettiğimizden, onu Şeytan’ın vesveseleriyle karıştırır ve duyduğumuz bu sesin ilahi bir şekilde kalbimizden geldiğini bazen görmeyiz. İnsan, aynalara sis üfler ki doğrular görünmesin; rol yapar kırılmamak için, susar yalnız kalmamak için. Ama gece herkes sustuğunda, içimizdeki o ses yeniden yükselir ve sorar: “Madem kendine bile doğruyu söyleyemiyorsun… o hâlde kim oluyorsun?”

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

366okunma 100beğeni 25yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Önsöz

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 147