24. BÖLÜM: YILDIZLARIN ALTINDA SON AKŞAM YEMEĞİ

Limandaki ikindi çaylarının ardından güneş, kasabanın ufkundan yavaşça çekildi ve gökyüzü gece mavisi kadifemsi örtüsünü üzerimize serdi. Kasabanın sahil kenarındaki en sıcak, en ışıl ışıl restoranında yirmi dördüncü bölümün o unutulmaz akşam yemeği için masamızı kurduk. Fırtınaların çok geride kaldığı, geriye sadece bu saf huzurun ve sevginin kaldıgı o gece, hepimizin içinde tatlı bir heyecan vardı.
Lina ile Soner, masanın deniz kenarındaki köşesinde, birbirlerinden bir an olsun gözlerini ayırmadan oturuyorlardı. Soner, elini masanın üzerinden uzatıp Lina'nın parmaklarını kendi avucunun içine aldığında, aralarındaki o kilometrelerce uzanan eski yolların tüm anıları bir film şeridi gibi geçip gitti. "Artık haritada hangi şehre baktığımızın bir önemi yok," diye fısıldadı Soner derin bir sesle, "çünkü benim bütün yollarım seninle bitti." Lina, gözlerindeki o mutlu parıltıyla gülümsedi; aralarındaki mesafe artık sonsuza kadar sıfırlanmıştı.
Hemen yan masada Selin ile Tarkan, ikisi de gecenin bu büyüleyici atmosferine ayak uydurmuşlardı. Tarkan, masaya gelen tabakları düzenlerken Selin'e dönüp yumuşak bir bakış attı. Aynı binanın iki ayrı daire duvarını paylaşırken birbirlerinin varlığından habersiz geçirdikleri o soğuk aylar, şimdi bu sahil kasabasının sıcak ışıkları altında tamamen unutulmuştu. Aralarındaki o komşuluk hikayesi, hayatlarının en güzel ortaklığına dönüşmüştü.
Serçe ile Mert ise bu son akşam yemeğinde bile o tatlı ve neşeli atışmalarından ödün vermemişlerdi. Mert’in masaya getirdiği eğlenceli bir iddiaya karşı Serçe kaşlarını kaldırıp, "Bak Mert, bu final akşamında bile aynı şeyi yapıyorsan gerçekten kabul etmem!" diye çıkıştı. Ama o inatçı cümlenin ardındaki sıcak gülüşler, aralarındaki o fırtınalı ve tutkulu çekimin ne kadar kusursuz bir dengeye ulaştığını gösteriyordu.
Ben ise masanın bir köşesinde önüme açtığım defterimin son yapraklarına yaklaşırken, kalemimin ucuyla bu muazzam tablonun her anını özenle kaydettim. Hikayemizin sonuna sadece bir adım kalmıştı.