11. BÖLÜM: GECE MAVİSİ VE SESSİZ ANLAR

Liman restoranındaki o neşeli gün batımı yemeği yavaş yavaş yerini gece mavisi gökyüzüne ve kıyıya vuran dalgaların dingin sesine bırakırken, masamızdaki hareketlilik de yerini daha sakin, huzurlu bir akışa terk etmişti. Şehirdeki o eski koşturmacaların, fırtınalı günlerin ve mahkeme salonlarının geride kalışı, sanki hepimizin omuzlarındaki tonlarca ağırlığı tek bir hamlede alıp götürmüştü.
Lina ile Soner, masadaki diğer insanlardan biraz soyutlanmış gibiydiler. Soner, üzerine geçirdiği ince hırkayı Lina'nın omuzlarına örterken, Lina hafifçe ona yaslandı. Aralarındaki o uzun yolların getirdiği özlemler, artık bu sessiz gece sefalarında tamamen tatlı birer hatıraya dönüşüyordu. "İyi ki..." diye mırıldandı Lina, cümlesini tamamlamasına gerek kalmadı; çünkü Soner onun elini avucunun içine alıp sıkarak o cümleyi en güzel şekilde tamamlamıştı.
Hemen yan masada Selin ile Tarkan, ikisi de ellerindeki kahve fincanlarıyla denizi seyrediyorlardı. Tarkan, gecenin serin havasına karşı Selin'in üşüyüp üşümediğini anlamak için ona doğru döndüğünde, Selin yumuşak bir bakışla gülümsedi. Aynı binanın iki ayrı daire duvarını paylaşırken birbirlerinin sesini bile duymakta zorlandıkları o günler, şimdi bu sahil kasabasının sonsuz huzurunda gülümseyerek hatırladıkları birer detaya dönüşmüştü. Aralarındaki mesafe artık sıfırdı.
Serçe ile Mert ise uzun bir tartışmanın ardından nihayet ortak bir noktada buluşmuşlardı. Mert’in ısrarla savunmaya çalıştığı bir fikre karşı Serçe gözlerini devirip "Şanslısın ki bu kez haklı çıkmana izin veriyorum Mert" demiş, Mert de o her zamanki çapkın sırıtışıyla "Benim her zaman haklı olduğumu biliyorsun Serçe, sadece kabul etmekte gecikiyorsun" diye karşılık vermişti. O tatlı çekişmeler, aralarındaki o tutkulu bağın en eğlenceli tuzu biberiydi.
Ben ise defterimin yaprakları arasında gezinen kalemimle, bu geceye damgasını vuran o sakinliği kaydetmeye devam ediyordum. Herkes kendi hikayesinin en doğru satırlarını yazarken, ben de bu masanın dışarıdan bakan ama kalbi onlarla atan yazarı olarak huzurla gülümsedim.