21. BÖLÜM: YENİ SABAHIN TAZELİĞİ VE GÜLÜMSEMELER

Gece mavisi gökyüzü yerini yavaş yavaş pırıl pırıl bir sabah güneşine bırakırken, sahil kafesindeki masamız yeniden hayatın o neşeli ritmiyle dolmaya başladı. Demli çay kokularının ve taze simitlerin arasında, yirmi birinci bölümün huzurlu sabahına merhaba diyorduk.
Lina ile Soner, masanın en sakin köşesinde yan yana oturmuş, günün ilk ışıklarının denizde yarattığı parıltıları izliyorlardı. Soner, masaya gelen taze çay bardaklarından birini dikkatle Lina’ya uzatırken, aralarındaki o uzun yolların getirdiği geçmişteki tüm acı tatlı anıları geride bırakmanın hafifliğini yaşıyordu. "Artık her sabahım seninle başlıyor," diye fısıldadı Soner yumuşak bir sesle; Lina bu söze gözlerinin içindeki o derin parıltıyla "Ve bu hayatımın en güzel alışkanlığı" diye karşılık verdi.
Karşı masada Selin ile Tarkan, kahvaltının tadını çıkarırken yine o sakin ve uyumlu hallerindeydiler. Tarkan, Selin’in bardağına çay doldururken aralarında geçen sessiz ama anlamlı bakışlaşma, aynı binanın koridorlarında geçen o mesafeli günlerin artık tamamen unutulduğunu bir kez daha kanıtlıyordu. Artık her sabahı birlikte planlamak, ikisi için de hayatın en olağan ve en güzel rutini haline gelmişti.
Serçe ile Mert cephesinde ise sabah sessizliği asla söz konusu olamazdı. Mert’in erkenden masaya gelip "Bugün kahvaltıyı kimin ısmarlayacağı konusunda iddiaya varalım" demesiyle, Serçe’nin kollarını bağlayıp "Sen yine kendi kendine kurallar koyuyorsun Mert, kabul etmiyorum!" diye çıkışması bir oldu. O tatlı sert didişmeler, masanın enerjisini daha güne başlar başlamaz zirveye taşıyordu.
Ben ise defterimi önüme açmış, kalemimin ucuyla bu neşeli sabahın detaylarını kağıda döküyordum. Fırtınalar çok geride kalmıştı; şimdi yazılacak en güzel hikaye, bu masadaki hayatın ta kendisiydi.