18.Bölüm

Ertesi gün

Kitabı incelemek için saatlerimi harcadım. Bu yüzden çok yorgun bir şekilde uyandım. Ailem benden önce kalkıp kahvaltı etmişlerdi. Uykumdan uyandırıldığımda çok huysuz olduğum için kimse sabah beni uyandırmaya cesaret edememiş ama yarın için çöp çekmece oynayarak karar vereceklermiş. Kısa kürdanı seçen beni uyandırmaya gelecekmiş. Ailenin soytarısı oldum. Sabah kalkıp elimi yüzümü yıkadıktan sonra eşofmanlarımı giyip evin bahçesinde yürüyüşe çıktım. Etrafım ağaçlarla doluydu. Ölü gibi görünen bahçe annemin ektiği çiçeklerle canlanmış gibiydi. Evimiz ormanın ortasında bulunan geniş açık bir araziydi. Üç tarafı ağaçlarla çevrili ve bayırın aşağısında bir yol var. Kısa bir yürüyüşün ardından eve geldiğimde herkes bir şeylerle meşguldü. Amber okulun verdiği kitaplara bakıp güçlerini keşfediyor, babam eski dilleri ve büyülerin tarihini araştırıyor, annem ise bahçeyi çiçeklerle dizayn etmeye çalışıyordu. Ben mutfağa geçip bir şeyler atıştırdıktan sonra odama geçip film izlemeye karar verdim. Kaygılarımı ancak bu şekilde yatıştırabilirim. Kafamda bir sürü soru işareti var. Kitapta okuduğum kadarıyla :

"Yüzyıllar önce, bu topraklarda gökyüzüyle buluşan bir tepe vardı. Tepede, ölümsüz cadıların ay ışığı altında dans ettiği, şarkılar söylediği eski bir ritüelin merkeziydi. Ay her dolunayda tepede yavaşça yükseldiğinde, taşların derinliklerinden bir yankı duymak mümkündü. O zamanlar kimse bu yankının ne olduğunu bilemezdi. Ancak zamanla, o toprakların üzerinde bir güç birikmeye başlamıştı.
Bir gece, gökyüzünün o derin karanlığında, tepeye vuran ay ışığı bir değişimi tetikledi. Cadılar, ayın etrafında dönerken bu tepenin ruhuna dokunmuş, kadim ritüelleriyle bu toprakların özünü uyandırmışlardı. O gecede, bir şey doğmuştu. Kimse bunun farkında değildi, ama o gece, eski bir varlık uyanmıştı.
O varlık, tepeye inşa edilecek evin temellerine sinmişti. O zamanlar buraya bir malikanenin yapılması planlanıyordu; krallığın büyümesiyle birlikte, yeni bir ev, yeni bir güç merkezi olarak inşa edilecekti. Bu evin inşası sırasında, cadıların yıllarca üzerinde büyüler yaptığı bu topraklar, uzun süredir uyuyan o kadim gücü çekmişti. Bu gücün uyanması, evin yapımına başlayan inşaatçılar tarafından fark edilmedi. Fakat her bir taş, her bir odanın duvarı, sanki bir bilinç taşır gibiydi. O taşlar, cadıların ruhlarıyla yoğrulmuştu ve evin temellerine bu güç sızmaya başlamıştı.

Ev tamamlanmaya başlandığında, geceyle gündüz arasında ince bir çizgi vardı. Her dolunayda, ay ışığı evin çatısına vurdukça, içindeki taşlar ve duvarlar yavaşça titreşmeye başladı. O gece, ilk kez ev "uyandı". Cadıların yıllarca burada yaptıkları ritüellerin yankıları, evin her köşesinde yankı buldu. Geceleri, rüzgarın uğuldamasıyla duvarlarda belirli bir desen belirmeye başladı. Her dolunayda, evin yapısı değişiyordu, her gece daha bilinçli hale geliyordu.
Zamanla, evin farkındalığı arttı. Ay ışığı her dolunayda daha da belirgin hale geldikçe, ev, taşlarının arasında eski bir bilinç barındıran bir varlık haline gelmeye başladı. Zamanla evin içinde garip olaylar yaşanmaya başlandı: kapılar kendi kendine açılıyor, odaların yerleri değişiyor, gece yarısı duvarlardan fısıldayan sesler duyuluyordu. Ancak evin en büyük sırrı, her şeyin ötesinde, gözle görünmeyen bir güç tarafından şekillendirilmesiydi. O gece, ay ışığı tekrar evin çatısına vurduğunda, ev nihayet kendi kimliğini bulmuştu.
Ev, yıllar sonra da bilinçli bir varlık olarak varlığını sürdürdü. Artık her dolunayda uyanıyor, içine girmeye çalışan her ruhu izliyor, evin içinde yaşayanları gözlemliyordu. Tıpkı cadıların bir zamanlar yaptığı gibi, ay ışığında dans eden ruhlar gibi, evin içindeki her insan da birer izleyici, birer parça olmuştu o kadim güçte.

Oraya taşınacak olan kişiler bir büyücü çağırarak evin uzun süre bir uykuda olmasını sağladılar. Ev sahipleri öldüğünde, Perili ev yavaş yavaş bilincini kazanmaya başlamıştı. "

Evin hikayesi çok ilgi çekiciydi. Eğer birini kendi sahibi olarak seçerse kapılardan başka yerlere geçiş yapmasını sağlayabilirmiş. Galiba şu an bizi sadece misafir olarak görüyor.