MÜHÜR kitap kapağı

19. bölüm / 31

ASLA GİTME

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 31Şu an: ASLA GİTME

Nehir bir süre daha koridordaki sandalyede dinlendi.

Sonra odasına dönmesi gerektiğini hatırladı.

Yavaşça doğruldu.

Kuzey hemen ayağa kalktı.

"Yavaş."

Nehir başını salladı.

"Yürüyebilirim."

Ayağa kalktığında ise vücudunun düşündüğünden çok daha yorgun olduğunu fark etti. Dizleri hafifçe güçsüzleşti.

Kuzey hiç düşünmeden onu kucağına aldı.

Nehir şaşkınlıkla ona baktı.

"Kuzey..."

"İtiraz etme."

Nehir konuşacak oldu ama sesi yine çok kısık çıktı.

"Ben... ağır değil miyim?"

Kuzey ona baktı.

"Hayır."

Bir an durdu.

"Tam tersine."

Nehir'in son günlerde ne kadar güçsüz düştüğünü fark etmişti. Kucağında eskisinden çok daha hafifti.

Nehir başını onun omzuna yasladı.

"Çok yoruldum..."

"Uyuyabilirsin."

Kuzey koridorda yavaşça yürümeye başladı.

Bora ve diğerleri onları görünce sessizce kenara çekildi.

Bora'nın yüzünde küçük bir gülümseme vardı.

Nehir gözlerini kapattı.

Sesi neredeyse fısıltıydı.

"Tim hâlâ burada mı?"

Bora cevap verdi.

"Buradayız."

Nehir gözlerini açmadan gülümsedi.

"İyi..."

Kuzey onu odasına götürürken Nehir başını yeniden omzuna bıraktı.

Kuzey ise onu biraz daha dikkatli tuttu.

Çünkü artık tek istediği, Nehir'in yeniden güvende olduğunu hissetmesiydi.Kuzey, Nehir'i dikkatlice yatağa yatırdı.

Nehir yastığa başını koyduğunda gözlerini birkaç saniye kapattı. Hâlâ çok yorgundu.

Kuzey üzerini düzeltip geri çekilecekken Nehir elini hafifçe tuttu.

"Kuzey..."

"Efendim?"

Nehir gözlerini araladı.

Sesi hâlâ çok kısıktı.

"Yanıma... yatar mısın?"

Kuzey bir an durdu.

Nehir'in yüzündeki yorgun ifadeye baktı.

"Tabii."

Yatağın yanına oturdu. Nehir biraz yana kayınca Kuzey de dikkatlice yanına uzandı.

Nehir başını onun omzuna yasladı.

Kuzey elini tuttu.

"Şimdi uyu."

Nehir gözlerini kapattı.

"Gitmeyeceksin, değil mi?"

"Gitmeyeceğim."

Nehir'in yüzünde küçük bir huzur belirdi.

"Tamam..."

Ve birkaç dakika içinde yeniden uykuya daldı.

Kuzey ise onun elini bırakmadan yanında kaldı.Nehir gözlerini kapatmıştı ama uykuya dalamıyordu.

Bir süre sessiz kaldıktan sonra Kuzey'in elini biraz daha sıkı tuttu.

"Kuzey..."

"Buradayım."

Nehir'in sesi titrek ve kısıktı.

"Tekrar gelmezler değil mi?"

Kuzey birkaç saniye sustu.

Nehir'in korkusunu anlıyordu.

"Şu an güvendesin."

Nehir gözlerini açtı.

"Ya tekrar..."

Kuzey sözünü tamamlamasına izin vermeden sakin bir sesle konuştu.

"Şu an hastanedesin. Yanında ben varım. Tim burada."

Nehir'in gözleri doldu.

"Gerçekten gitmeyeceksin?"

"Gitmeyeceğim."

Nehir başını tekrar Kuzey'in omzuna yasladı.

"Tamam..."

Kuzey onun elini tuttu.

"Şimdi dinlen. Güvendesin."

Nehir gözlerini kapattı.

Bu kez nefesi biraz daha sakinleşti.Nehir sonunda uykuya daldı.

Kuzey hâlâ yanındaydı.

Oda sessizdi. Sadece cihazların düzenli sesleri duyuluyordu.

Bir süre sonra Nehir'in kaşları hafifçe çatıldı.

Uykusunda huzursuzlanmaya başladı.

Zihni yeniden yaşadığı olaylara dönüyordu.

Karanlık...

Soğuk...

Kaçmaya çalıştığı anlar...

Bir anda nefesi hızlandı.

Başını hafifçe sağa sola çevirdi.

"Hayır..."

Sesi uykusunda kısık bir fısıltıydı.

Kuzey hemen gözlerini açtı.

"Nehir?"

Nehir onu duymuyordu.

Kâbusun içindeydi.

Ellerini hafifçe sıktı, yüzü gerildi.

"Git..."

Kuzey onun yanında olduğunu belli etmek için sakin bir sesle konuştu.

"Boncuk, buradayım."

Nehir'in nefesi daha da hızlandı.

"Hayır... hayır..."

Kuzey elini onun elinin üzerine koydu.

"Nehir, güvendesin."

Nehir bir anda gözlerini açtı.

Nefes nefese kalmıştı.

Birkaç saniye nerede olduğunu anlayamadı.

Sonra Kuzey'i gördü.

Gözleri hemen doldu.

"Kuzey..."

"Buradayım."

Nehir titreyen bir nefes aldı.

"Kâbustu..."

Kuzey başını salladı.

"Evet. Sadece kâbustu. Şu an buradasın."

Nehir gözlerini kapatıp birkaç kez yavaşça nefes aldı.

Sonra elini Kuzey'in elinin üzerine koydu.

"Gitme..."

Kuzey elini bırakmadı.

"Gitmiyorum."

Nehir tekrar gözlerini kapattı.

Bu kez Kuzey yanında olduğunu hissettirecek kadar yakınında kaldı.

Ve Nehir yeniden uykuya dalarken, korkusunun içinde yalnız olmadığını biliyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

115okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…