Eksik Halka ve Üçlü Fırtına

İhtiyaç Odası'ndaki hava, az önce serbest bıraktığım aslanın altın tozlarıyla hala ağır ve sıcaktı. Harry ve Draco, kafeslerinden kurtulmuş, üzerlerindeki şoku atmaya çalışıyorlardı.
"Tamam Lyra, bu kadarı yeterli," dedi Harry, asasını cübbesinin içine yerleştirirken. "Godric’in gücü bile odayı titretmeye yetti. Diğerlerini başka bir gün denersin, bugünlük bu kadar yüklenme."
Hermione yanıma gelip elimi tuttu. "Harry haklı Lyra. Fiziksel olarak çok iyisin ama ruhun bu kadar kadim enerjiyi aynı anda taşımaya hazır olmayabilir. Dinlenmelisin."
Başımı iki yana salladım. Kehribar gözlerimdeki o hafif parıltı henüz sönmemişti. "Hayır," dedim, sesimdeki kararlılık hepsini susturdu. "Yıllarca Godric’in gücüyle yaşamayı, onu aslan gibi evcilleştirmeyi öğrendim. O benim bir parçam, beni yormuyor. Ama Salazar ve Helga... Onlar içimde yabancı birer rüzgar gibi esiyorlar. Eğer şimdi onları birleştirmezsem, gece uyurken beni içeriden parçalayacaklar."
"Lyra, yapma," dedi Draco, yanıma gelip ellerimi tutarak. "Güzelim, az önce gördüklerin yeterince büyüleyiciydi. Kendini yakmana izin veremem."
"Lütfen Draco... Sadece yanımda durun," dedim ve ellerimi yavaşça ondan çektim.
Odanın merkezine geçtim. Gözlerimi kapattım ve önce boynumdaki kolyeyi hissettim. Göğsümden altın rengi bir ışık sızdı; devasa bir aslan silueti salonun sağ tarafında kükreyerek belirdi. Ardından bileğimdeki gümüş yılana odaklandım. Buz gibi bir enerji kolumdan akıp yere indi; gümüşten, sinsi ve heybetli bir yılan aslanın karşısında kıvrılarak yükseldi. Son olarak, parmağımdaki altın yüzüğe, Helga’nın şefkatine tutundum. Toprak kokulu, sıcak bir ışık sol tarafımdan fışkırdı ve sabırlı, güçlü bir porsuk silueti diğer ikisinin yanında yerini aldı.
"Aman Tanrım," diye fısıldadı Pansy, Alexei’nin koluna tutunarak. "Şu manzaraya bakın... Üç kurucu aynı odada."
"Geri çekilin!" diye bağırdı Alexei, herkesi odanın en uzak köşesine iterken.
Üç hayvan silueti de kendi doğasına göre hareket ediyordu. Aslan kükrüyor, yılan tıslıyor, porsuk ise toprağı eşeliyordu. Ama aralarında korkunç bir uyumsuzluk vardı. Işıklar birbirine çarptığında İhtiyaç Odası'nın duvarlarından taşlar dökülmeye başladı. Yerçekimi bir anlığına yok oldu, masalar havaya kalktı.
"Lyra, dur! Kontrolü kaybediyorsun!" diye bağırdı Ron, bir sütunun arkasına saklanarak.
İçimde bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordum. Bir dengeleyici, bir köprü... Üçü de birbirine hükmetmeye çalışıyordu. Aslanın saldırganlığı, yılanın kibri ve porsuğun inadı arasında eziliyordum. Ama pes etmedim. Zihnimi bir süzgeç gibi kullandım; onların sadece güç değil, Hogwarts’ın kendisi olduğunu düşündüm.
"BİRLEŞİN!" diye haykırdım.
O an, odanın tam ortasında üç enerji birbirine dolanmaya başladı. Yeşil, altın ve sarı ışıklar bir sarmal oluşturdu. O kadar yüksek bir frekansta büyü yayıldı ki, camlar patladı. Ama sonunda... o devasa fırtına dindi. Üç hayvan silueti tek bir ışık küresine dönüştü ve bedenime geri döndü.
Oda sessizliğe gömüldüğünde dizlerimin bağı çözüldü. İlk defa bu kadar büyük bir büyü kullanmak, sanki tüm kanımı damarlarımdan çekmişti.
"Yaptı..." dedi Hermione hayretle. "Kusursuz bir şekilde birleştirdi."
"Ama bir şey eksikti," diye mırıldandı Harry, yanıma doğru koşarken. "O uyumun içinde sanki boş kalan bir yer vardı."
Görüşüm kararmaya başladı. Yere düşmeden önce Draco’nun kollarını etrafımda hissettim.
"Lyra! Gözlerini aç!" Draco’nun sesi çok uzaktan, suyun altından geliyormuş gibi yankılanıyordu.
"Bitti... yapabildim..." diye fısıldayabildim sadece.
"Dayan güzelim, buradayız," diyen Draco’nun hıçkırıklı nefesini duydum. Pansy’nin "Hemen bir iksir getirin!" diyen telaşlı sesini, Ron’un "O iyi olacak mı?" diyen korku dolu sorusunu ve Alexei’nin sakinleştirmeye çalışan mırıltılarını duyarken kendimi karanlığın kollarına bıraktım.
Hepsini hissetmiştim. Ama Harry haklıydı; o muazzam gücün tam kalbinde, henüz tanımlayamadığım bir boşluk vardı. Dördüncü bir sesin, dördüncü bir rengin eksikliği...

________________

Yeni bölüm sizlerle umarım beğenirsiniz 🥰 Yorumlarınızı ve beğenilerinizi bekliyorum 🩶