Giriş

Elime önemli evrakları alıp Yağız beyciğimizin odasına doğru ilerledim. İçeride birinin olma ihtimaline karşı yüzüme salak bir tane gülümseme yerleştirdim. Kapıyı çalıp "Gir" sesini duyduktan sonra içeri girdim

Girdiğimde içeride kimseyi göremeyince yüzümdeki yalandan gülümsemeyi hemen sildim. Yanaklarım ağrıyor sonra.

Kimse yok ama Yağız Bey var!

Ben bu meymenetsizin yüzünü her gün görmek zorunda mıyım ya?

Umursamaz şekilde masasına ilerledim ve evrakları gayet düzenli (!) bir şekilde masasına bıraktım.

Başını kaldırmadan bana baktı. Sonra kalemini masaya bırakıp koltuğuna yaslandı

Koltukta tam zenginlik kokuyor he

"Başka bir şey istemiyorsanız ben gidiyorum. Kolay gelsin" deyip gideceğim anda "Bekle" dedi

Sesi havalı olsa hadi neyse. Sesi havalı değil ki

Yavaşça arkamı döndüğümde havalı olduğunu sandığı ama mal gibi duran patronuma baktım "Efendim"

Öne eğildi ve parmağıyla önünü işaret etti. İşaret ettiği yere baktım

Utku Yağız DEMİR

"Burada ne yazıyor?"

"Utku Yağız Demir" tekrardan sandalyesine yaslandı

"Peki ben senin neyinim?" Ay kesin patronluk taslayacak bu gerizekalı

Oflayarak "Ne yazık ki patronum" dedim

Gözlerini kıstı.

Böyle mal gibi durduğunun farkında mıydı acaba?

"Peki sen nasıl bana bu kadar saygısızca davranabiliyorsun?"

Ay haspama bak hele!

Sen patronum olsan ne olur be varoş!

Baban olmasa şuan Bim köşelerinde kasiyerlik yapardın be! Gelmiş bana laf atıyor birde

"Asena!"

Kendime gelince hafif eğildim

"Kusura bakmayın, özür dilerim. Bir daha tekrarlanmayacağına emin olabilirsiniz" külliyen yalan

Hemen odadan çıktıktan sonra kapıyı kapatıp yeri tekmelemeye başladım.

"Sen kimsin ya?! Sen kimsin!? Gelmiş bana burda artistlik taslıyor. Mala bak yâ" Diye söylenirken kendi masama çoktan gelmiştim

Masaya oturduktan hemen sonra telefon çalınca oflayarak telefonu kulağıma götürdüm

"Odama acil filtre kahve getir"

Ebenin gözü!

Daha yeni odadan çıktım. Çıkalı daha 5 dakika olmadı yâ!

Salak!

Sinirle odasına gittikten sonra kapının önünde durdum ve derin bir nefes verdim. Umarım bir cinayet işlemeden odadan çıkabilirim.

Kapıyı tıklatıp "Gel" demesini beklemeden içeri girdim

Oha!

Hatuna bak be,taş mısın mübarek?

Hemen arkamı döndüm ve bir şey hatırladım. Ben kahve almadan pat diye gelmiştim. Lanet olsun, bu iğrenç sahneyi görmek zorunda mıydım?

"Özür dilerim,ben kahveyi almayı unuttum. Hemen alıp geliyorum" deyip hemen odadan çıktım

Görüyor musunuz, gözümden kırmızı bir sıvı akıyor?

Hemen kahvesini hazırlayıp hemen odasına doğru ilerledim. Allah'ım ne olursun o taş- pardon,o kadın gitmiş olsun. Amin.

Kapıyı tıklatıp "Gel" sesini duyunca içeri girdim.

Zar zor kafamı kaldırdığımda onun o yüzünü gördüm.

Odadaki o kız bunun neyini sevmiş yâ? Suratında meymenet yok ki bunun

Hemen masasına kahvesini bıraktım

"Başka bir istediğiniz var mı?"

Düz bir ifadeyle "Var" dedi. "O gördüklerini unutman"

Gülümsedim. "Ben gördüklerimi unuturum elbette, ama bunun bir karşılığı olmalı, öyle değil mi?"

Gözlerini kısıp masaya eğildi "Ne istiyorsun? Maaşına zam yapmamı mı?" Aşk olsun der gibi ona baktım

"Ben paragöz bir insan değilim bir kere. Senden istediğim tek şey 50 istediğim şeyi yapman"

Utanmasalar yuvalarından düşüp gidecek kadar büyüyen gözlerini görünce gülmemek için neredeyse boğulacaktım

Neyse,yaşıyorsak sorun yok

"50 şey mi!? Hayatta olmaz!" Diye kükreyince sakin bir tavırla tırnaklarıma bakmaya başladım. Şurayı törpülesem iyi olacak

"İyi. Madem öyle,bende hem ortağına,hem babana, hemde ofiste çalışanlara düşmanımız denecek kadar aramızın kötü olduğu ofisin sahibinin kızıyla burada neler yaşadığını anlatırım."

Sinirden domates gibi kızardı gariban. Sanki "Doma doma domates,doma doma domates tatlı domatesleeerr!" Diye bağırırken salçaya dönüşecek gibiydi

"Kovarım seni"

"Bu söylememem için bir neden değil. Ben herkese duyurur gider asıl mesleğim olan veterinerliği yaparım. Zararlı çıkan yine sen olursun "

Allah'ım ne olur çarpma Yarabbim

"Düşünücem baş belası. Şimdi çık git"

Gülümsedim. "Şu kapıdan "Tamam" cevabını duymadan çıktığım anda herkes her şeyi öğrenecek"

Sinirden kudırmasını izlerken keyifle gülümsedim. Bu evet demekti