ARTIK BİZ

Deniz kenarındaki küçük alanda hâlâ herkesin sesi duyuluyordu.

Mert'in bitmek bilmeyen şakaları, Bora'nın gülüşü, Efe'nin ona laf yetiştirmesi…

Ama Asena'nın dikkati yalnızca parmağındaki yüzükteydi.

Yüzüğe bakıp istemsizce gülümsedi.

Demir bunu fark etti.

Yanına yaklaşıp alçak sesle konuştu:

— Beğendin mi, sevgilim?

Asena bir anda başını kaldırdı.

“Sevgilim.”

Kelimeyi Demir'den ilk kez böyle duymuştu.

Yüzü kızardı.

— Bir daha söylesene.

Demir gülümsedi.

— Sevgilim.

Asena gözlerini kaçırdı.

— Güzelmiş.

— Ne güzelmiş?

— Böyle söylemen.

Demir biraz daha yaklaştı.

— O zaman bundan sonra hep söylerim, aşkım.

Asena gülerek başını onun omzuna yasladı.

Mert uzaktan onları izliyordu.

— Ben gidiyorum.

Bora şaşırdı.

— Nereye?

— Bunların romantizmine dayanamayacağım bir yere.

Asena kahkaha attı.

— Mert!

— Ne var aşkım?

Demir hemen araya girdi:

— O hitap sana ait değil.

Mert kahkahayı bastı.

— Tamam tamam, kıskanç damat!

Asena Demir'e baktı.

— Kıskandın mı?

Demir hiç düşünmeden cevap verdi.

— Biraz.

— Neden?

— Çünkü sana “aşkım” deme hakkını ben kullanmak istiyorum.

Asena gülümsedi.

— O zaman kullan, sevgilim.

Demir'in yüzündeki gülümseme daha da büyüdü.

— Memnuniyetle.

---

Eve döndüklerinde Asena hâlâ yüzüğüne bakıyordu.

Demir kapının yanında durup onu izledi.

— Aşkım?

Asena döndü.

— Efendim?

— Yüzüğe kaçıncı kez bakıyorsun?

Asena güldü.

— Saymadım.

— Ben saydım.

— Kaç?

— Çok.

Asena ona doğru yürüdü.

— Çünkü çok güzel.

Demir onun elini tuttu.

— Sen beğendiysen tamam.

Asena başını kaldırıp ona baktı.

— Demir…

— Efendim, sevgilim?

Asena birkaç saniye sustu.

Sonra gülümseyerek:

— Bundan sonra gerçekten “biz” miyiz?

Demir hiç tereddüt etmedi.

— Bizdik zaten.

Asena'nın gözleri doldu.

Demir elini sıktı.

— Ama artık bunu herkes biliyor.

Asena gülümseyerek başını onun omzuna yasladı.

— O zaman ben de alışayım.

— Neye?

— Sana “sevgilim” demeye.

Demir hafifçe güldü.

— Ben çoktan alıştım, aşkım.

Ve o gece, ilk kez ikisi de geçmişi düşünmeden gelecekten bahsetti.

Çünkü artık geleceklerinin adı vardı:

Biz.