BÖLÜM 6

Ah, sadece tembellikten hiçbir şey yapmamış olsaydım! Tanrım, o zaman kendime nasıl saygı duyardım. Kendime saygı duyardım çünkü en azından tembel olma yeteneğine sahip olurdum; en azından içimde kendime inanabileceğim olumlu bir nitelik olurdu. Soru: Nedir o? Cevap: Tembel: Bir tembel; bunu kendisinden duymak ne kadar hoş olurdu! Bu benim olumlu olarak tanımlandığım anlamına gelirdi, benim hakkımda söylenecek bir şey olduğu anlamına gelirdi. 'Tembel'-neden, bu bir çağrı ve meslek, bu bir kariyer. Şaka yapmayın, öyle. O zaman en iyi kulübün bir üyesi olmalıyım ve kendime sürekli saygı duymakla meşgul olmalıyım. Hayatı boyunca Lafitte uzmanı olmakla övünen bir beyefendi tanırdım. Bunu olumlu bir erdem olarak görür ve kendisinden asla şüphe etmezdi. Sadece huzurlu değil, muzaffer bir vicdanla öldü ve çok da haklıydı. O zaman kendime bir kariyer seçmeliydim, tembel ve obur olmalıydım, basit biri değil, örneğin yüce ve güzel olan her şeye sempati duyan biri olmalıydım. Bunu nasıl buldunuz? Uzun zamandır bunu hayal ediyorum. Bu 'yüce ve güzel' kırk yaşımda aklıma ağır geliyor Ama bu kırk yaşımda; o zaman-oh, o zaman farklı olurdu! Kendime ona uygun bir faaliyet biçimi bulmalıydım, daha doğrusu 'yüce ve güzel' olan her şeyin sağlığına içmeliydim. Bardağıma bir damla gözyaşı damlatmak ve sonra onu 'yüce ve güzel' olan her şeye boşaltmak için her fırsatı yakalamalıydım. O zaman her şeyi yüce ve güzele dönüştürmeliydim; en iğrenç, tartışılmaz çöplükte yüce ve güzel olanı aramalıydım. Gözyaşlarımı ıslak bir sünger gibi akıtmalıydım. Örneğin bir ressam, Gay'e layık bir resim çizer. Gay'e layık resmi yapan ressamın sağlığına içiyorum hemen, çünkü 'yüce ve güzel' olan her şeyi seviyorum. Bir yazar İSTEDİĞİNİZ GİBİ yazmış: hemen 'istediğiniz kişinin' sağlığına içiyorum çünkü 'yüce ve güzel' olan her şeyi seviyorum.

Bunu yaptığım için saygı görmeliyim. Bana saygı göstermeyen herkese zulmetmeliyim. Rahat yaşamalıyım, onurlu bir şekilde ölmeliyim, neden, bu büyüleyici, mükemmel büyüleyici! Ve ne güzel yuvarlak bir göbek büyütmeliydim, ne tiz bir çene oluşturmalıydım, kendim için ne yakut bir burun boyamalıydım, böylece herkes bana bakarak şöyle diyecekti: 'İşte bir değer! İşte gerçek ve sağlam bir şey!' Ve ne derseniz deyin, bu olumsuz çağda insanın kendisi hakkında böyle sözler duyması çok hoş.