Feniks Operasyonu

Saka’nın cenazesi hastaneden çıktığında gökyüzü hâlâ griydi.

Yağmur’un ölümünün, Saka’nın kaybının ve Sarp’ın ihanetinin ardından STX üssü ilk kez bu kadar sessizdi. Koridorlarda konuşan kimse yoktu. Herkes birbirinin gözlerine bakmaktan kaçıyordu.

Ben toplantı salonuna girdiğimde Şahin çoktan masanın başındaydı. Bulut pencerenin önünde durmuş dışarıyı izliyordu.

Ve salonun en karanlık köşesinde biri oturuyordu.

Dark.

Siyah kapüşonu başını gölgeliyordu. Kollarını göğsünde birleştirmiş, tek kelime etmeden bizi izliyordu. Onu gördüğüm an içimde garip bir rahatlama hissettim.

“Ne zaman geldin?” diye sordum.

Başını kaldırdı.

“Saka öldüğü anda.”

Sesi her zamanki gibi sakindi ama gözlerinde bastırılmış bir öfke vardı.

Dark konuşmaya devam etti:

“Onu ben eğittim.”

O an odadaki hava daha da ağırlaştı.

Şahin başını hüzünle eğdi.

“ Ve onu kaybettik.”

Dark’ın çenesi gerildi.

“Hayır,” dedi sertçe. “Biz onu kaybetmedik. Black Eyes onu aldı.”

Kapı açıldı.

Herkes ayağa kalktı.

Başkan içeri girdi.

Uzun zamandır onu bu kadar öfkeli görmemiştim. Gri takımının üzerinde siyah bir palto vardı. Yavaş adımlarla masanın başına geldi, ellerini masaya koydu.

Sessizlik.

Sonra konuştu.

“Bugün burada bir cenazenin ardından toplanmadık.”

Sesi salonun duvarlarında yankılandı.

“Bugün burada savaş ilan etmek için toplandık.”

Kalbim hızlandı.

Başkan tek tek yüzlerimize baktı.

“Black Eyes yıllardır gölgelerde hareket etti. Organ kaçakçılığı, silah sevkiyatı, ajan satın alma, devlet bağlantıları… Şimdi STX’in içine kadar sızdılar.”

Bakışları bende durdu.

“Kardeşini kaybettin, Aras.”

Sonra Bulut’a döndü.

“Nişanlını kaybettin.”

Şahin’e…

“Sevdiğin kızı kaybettin.”

Ve Dark’a…

“Ekibini kaybettin.”

Dark yumruklarını sıktı ama tek kelime etmedi.

Başkan doğruldu.

“Artık savunmada değiliz.”

Masaya bir dosya bıraktı.

Dosyanın kapağında kırmızı mühür vardı:

KARA OPERASYON – FENİKS

Odaya uğultu yayıldı.

Başkan dosyayı açtı.

“Bu operasyonla Türkiye içindeki bütün STX hücreleri birleşecek. İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa,Konya ve Antalya birimleri tam yetkiyle harekete geçecek.”

Şahin şaşkınlıkla başını kaldırdı.

Başkan devam etti:

“Yurt dışı bağlantılarımız da çağrıldı. Berlin hücresi, Moskova bağlantısı, Londra saha ekibi, Bakü istihbarat hattı ve Dubai finans birimi bu gece itibarıyla STX komutasına giriyor.”

Bulut sessizce fısıldadı:

“Bu… ordu gibi.”

Başkan’ın sesi sertleşti.

“Hayır. Bu, Black Eyes’i çökertecek güç.”

Başkanın konuşmasından yaklaşık iki saat sonra salonun kapıları yeniden açıldı.

İçeri farklı üniformalar giyen ajanlar girmeye başladı. Kimilerinin omzunda yabancı birlik armaları vardı, kimilerinin yüzünde eski savaş izleri.

Dark ayağa kalktı.

Kapüşonunu çıkardığında yüzündeki yara izi ışıkta belirginleşti.

“Bana bir ekip ver,” dedi.

Başkan hiç düşünmeden cevap verdi.

“Artık ekip değil, birlik yönetiyorsun.”

Dark’ın gözleri ilk kez parladı.

“Black Eyes’in kuzey hattını ben alıyorum.”

“Onaylandı.”

Şahin masaya eğildi.

“Limanlar benim.”

“Onaylandı.”

Bulut derin bir nefes aldı.

“Kuzey karagahları benim.”

Başkan başını salladı.

“Onaylandı.”

Herkes görev alıyordu.

Sıra bana geldi.

Başkan doğrudan gözlerimin içine baktı.

“Aras Aslan.”

Boğazımdaki düğümü yuttum.

“Sarp’ı sen bulacaksın.”

Salon buz kesti.

“Kardeşini canlı getirmeni istiyorum.”

Dark sertçe araya girdi.

“Canlı getirirse tekrar kaçacak.”

Başkan’ın bakışları değişmedi.

“Bu emir.”

İçimde savaş başladı.

Bir yanım onu öldürmek istiyordu.

Diğer yanım hâlâ kardeşim diye düşünüyordu.

Başkan son kez konuştu.

“Bu andan itibaren Black Eyes devlet düşmanı ilan edilmiştir. Finans ağları dondurulacak, limanları kapatılacak, güvenli evleri basılacak. Onları saklayan herkes hedef sayılacak.”

Masaya yumruğunu vurdu.

“Bu savaş ya STX’in çöküşü olucak…”

Bir saniye durdu.

“…ya da Black Eyes’in mezarı.”

Salon ayağa kalktı.

Telsizler aynı anda aktifleşti. Haritalar açıldı. Ekranlarda kırmızı noktalar yanıp sönmeye başladı.

Dark yanıma geldi.

“Sarp’ı bulduğunda bana haber vereceksin.”

“Neden?”

Gözlerini benden ayırmadan cevap verdi:

“Çünkü o artık senin kardeşin değil. Benim hedefim.”

Sözleri içimi kesti.

Salonun ışıkları hafifçe karardı. Dev ekranda Black Eyes’in sembolü belirdi.

Kırmızı gözlü siyah bir maske.

Başkan son emri verdi.

“Operasyon Feniks başlıyor.”

Artık sadece kaçakları kovalamıyorduk.

Bir imparatorluğu yıkmaya gidiyorduk.