SEN BENİM YASAĞIMSIN kitap kapağı

8. bölüm / 18

8. BÖLÜM — DEMİR AİLESİNİN SONU

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 18Şu an: 8. BÖLÜM — DEMİR AİLESİNİN SONU

01. GİDEN KARDEŞ
Demir Konağı'nın merdivenlerinde üç kişi karşı karşıyaydı.
Alp, kardeşi Mert'e öfkeyle bakıyordu. Mira ise elindeki fotoğrafı hâlâ anlamlandırmaya çalışıyordu.
Mert'in elinde siyah bir valiz vardı.
— Ne demek onun gerçek babasını tanıyorsun? diye sordu Alp.
Mert gözlerini Mira'ya çevirdi.
— Tam olarak söylediğim şey.
Alp merdivenlere doğru ilerledi.
— Mert, bu gece benimle oyun oynama.
— Oyun oynamıyorum abi.
— O zaman konuş.
Mert valizini yere bıraktı.
— Önce şunu bilmeni istiyorum. Ben bu evde yıllardır sizin bilmediğiniz şeyleri biliyorum.
Mira araya girdi.
— Babamı nereden tanıyorsun?
Mert derin bir nefes aldı.
— Kemal Karahan'ı ilk kez on dört yaşımdayken gördüm.
Mira'nın gözleri büyüdü.
— Nerede?
— Cavid'in evinde.
Alp kaşlarını çattı.
— Amcamın evinde mi?
— Evet. Babamın bize yıllarca anlattığı hikâyelerin hiçbirinin doğru olmadığını o gün anladım.
— Devam et.
Mert gözlerini yere indirdi.
— Kemal Bey kaçırılmamıştı. Bir süre kendi isteğiyle saklanmıştı. Ama sonra…
— Sonra ne? diye sordu Mira.
Mert'in sesi kısıldı.
— Sonra onu bir daha hiç görmedim.
Mira'nın gözleri doldu.
— Yaşıyor mu?
Mert cevap vermedi.
Bu sessizlik Mira'nın içini daha da korkuyla doldurdu.
02. KARDEŞLERİN HESAPLAŞMASI
Alp, Mert'i çalışma odasına götürdü.
Mira da peşlerinden girmek istedi ama Alp elini kaldırdı.
— Biraz yalnız konuşmamız gerekiyor.
Mira kaşlarını çattı.
— Benim babamla ilgili konuşacaksınız.
— Biliyorum. Ama önce Mert'le hesaplaşmam lazım.
Mira birkaç saniye düşündü.
— Beş dakika.
Alp başını salladı.
Kapı kapandığında Alp kardeşine döndü.
— Anlat.
Mert koltuğa oturdu.
— Nereden başlayacağımı bilmiyorum.
— En başından.
— Babamın, yani Murat'ın, yıllardır Cavid'le bir anlaşması vardı. Cavid bazı işlerini onun üzerinden yürütüyordu. Kemal Bey bunu öğrendiğinde ikisinin arasındaki ortaklık bozuldu.
— Bunu biliyoruz.
— Hayır, bilmiyorsun. Çünkü Kemal Bey'in elinde yalnızca şirket belgeleri yoktu. Bir de hastane kayıtları vardı.
Alp'in yüzü gerildi.
— Hangi kayıtlar?
— Senin ve Mira'nın doğum gecesine ait kayıtlar.
Alp birkaç saniye sustu.
— Babam neden bu kayıtları sakladı?
Mert acı acı güldü.
— Çünkü o gece hastanede yaşananlar bir kaza değildi.
Alp masaya yaklaştı.
— Ne demek istiyorsun?
— Bebeklerin kimlikleri bilerek değiştirildi.
Alp'in gözleri karardı.
— Bunu kim yaptı?
Mert cevap vermeden önce kapıya baktı.
Sonra fısıldadı:
— Cavid.
03. MİRA'NIN SABRI TÜKENİYOR
Mira koridorda beklerken telefonunu eline aldı.
Nermin'i tekrar aradı.
Bu kez telefon çaldı.
— Anne?
— Mira, kızım.
— Neredesin? Lütfen bana artık nerede olduğunu söyle.
— Güvendeyim.
— Beni neden bırakıp gittin?
Nermin'in sesi titredi.
— Seni korumak için.
— Herkes beni korumaya çalışıyor ama kimse bana gerçeği söylemiyor!
— Mira, beni dinle. Mert'e güvenme.
Mira şaşırdı.
— Neden?
— O çocuk sandığın kadar masum değil.
— Anne, Mert bana babamı tanıdığını söyledi.
Nermin bir anda sustu.
— Ne dedin?
— Babamı tanıyormuş.
Nermin'in sesi titremeye başladı.
— Mira, oradan hemen ayrıl.
— Anne, neden?
— Çünkü Mert'in doğduğu gece…
Tam o sırada telefondan bir ses geldi.
Ardından bağlantı kesildi.
— Anne? Anne?!
Mira tekrar aradı.
Telefon kapalıydı.
Çalışma odasının kapısı açıldı.
Alp dışarı çıktı.
— Ne oldu?
Mira telefonu ona gösterdi.
— Annem Mert'e güvenmememi söyledi.
Alp'in bakışları kardeşine döndü.
— Mert!
Mert de kapıdan çıktı.
— Ne oldu?
Mira ona yaklaştı.
— Senin doğduğun gece ne oldu?
Mert'in yüzündeki ifade değişti.
— Bunu sana kim söyledi?
Mira gözlerini kıstı.
— Demek bir şey biliyorsun.
Mert cevap vermedi.
04. MERT'İN GERÇEK KİMLİĞİ
Mert salona geçti ve koltuğa oturdu.
Alp karşısında ayakta duruyordu.
Mira da yanlarına geldi.
Mert sonunda konuşmaya başladı.
— Ben Murat Demir'in biyolojik oğlu değilim.
Alp'in yüzü dondu.
— Ne?
— Beni Cavid büyüttü. Ama doğduğumda kimliğim değiştirildi.
Mira şaşkınlıkla baktı.
— Sen de mi?
Mert başını salladı.
— Evet. Cavid, kendi oğlunu Murat'ın ailesinin içine yerleştirmek istedi. Böylece Demir ailesinin mirasına ve şirketlerine ulaşabilecekti.
Alp öfkeyle konuştu.
— Yani sen benim kardeşim değilsin?
Mert başını kaldırdı.
— Kan bağıyla değil.
— Bunca yıl bunu biliyor muydun?
— Her şeyi değil. Ama gerçek babamın Cavid olduğunu on dört yaşımda öğrendim.
Alp birkaç adım geri çekildi.
— Peki Kemal?
Mert'in gözleri Mira'ya döndü.
— Kemal Bey, bu planı ortaya çıkarmak için uğraşıyordu.
Mira'nın sesi titredi.
— Peki benim gerçek babam kim?
Mert gözlerini kapattı.
— Kemal Karahan.
Mira derin bir nefes aldı.
— Bunu zaten biliyorum.
Mert başını salladı.
— Ama Kemal Bey'in sana anlatmak istediği başka bir şey vardı.
— Ne?
— Cavid'in yalnızca hastane kayıtlarını değil, doğum belgelerini de değiştirdiğini biliyordu. Senin kimliğinin neden değiştirildiğini araştırıyordu.
Mira gözyaşlarını sildi.
— Neden benim?
Mert cevap vermeden önce cebinden küçük bir USB bellek çıkardı.
— Çünkü senin doğum belgenin arkasında başka bir isim var.
Alp belleği aldı.
— İçinde ne var?
— Kemal Bey'in bana verdiği kayıtlar.
Mira heyecanla sordu:
— Babam nerede?
Mert başını eğdi.
— Bilmiyorum.
05. USB BELLEK
Alp bilgisayarını açtı ve belleği taktı.
İçinde üç dosya vardı.
Birincisinin adı:
DOĞUM KAYITLARI
İkincisinin adı:
CAVİD'İN İTİRAFI
Üçüncüsünün adı ise:
MİRA'YA
Mira ekrana yaklaştı.
— Üçüncüyü aç.
Alp dosyaya tıkladı.
Ekranda eski bir video belirdi.
Kemal Karahan kameranın karşısında oturuyordu. Yüzü yorgundu. Gözlerinin altında derin çizgiler vardı.
Mira'nın nefesi kesildi.
— Baba…
Videodaki Kemal konuşmaya başladı.
“Sevgili kızım Mira…
Eğer bu videoyu izliyorsan, sonunda gerçeklere ulaşmışsın demektir.
Öncelikle bilmeni istediğim bir şey var. Seni hiçbir zaman terk etmedim. Seni korumak için uzak durdum.
Doğduğun gece yaşananlar, hayatımın en büyük hatasıydı. Cavid, seni ve Alp'i birbirinden ayırarak iki aileyi de kontrol etmek istedi.
Ama onun bilmediği bir şey vardı.
Ben o gece bütün kayıtların bir kopyasını aldım.
Ve o kayıtlarda gerçek babanın kim olduğunu gösteren bir belge var.
Mira, sakın Cavid'e güvenme.
Bir de Murat'a…
Çünkü Murat, seni korumak için değil, kendi suçunu saklamak için sustu.
Sana söylemem gereken son bir şey daha var.
Annen Nermin, benim kaybolduğum gece yanımdaydı. Ama beni ele veren kişi o değildi.
Beni ele veren kişi…”
Video bir anda kesildi.
Mira ekrana baktı.
— Hayır! Devamı nerede?
Alp dosyanın kalanını kontrol etti.
— Video bozuk.
Mert başını salladı.
— Başka bir kopyası daha vardı. Ama Cavid onu aldı.
Mira gözlerini kapattı.
— Yine yarım kaldı…
Alp onun omzuna hafifçe dokundu.
— Devamını bulacağız.
06. MURAT'IN İTİRAFI
O sırada Murat çalışma odasından çıktı.
Salondaki herkesi bir arada görünce durdu.
— Burada neler oluyor?
Alp bilgisayarı ona çevirdi.
— Gerçekleri öğreniyoruz.
Murat ekrana baktı.
Kemal'in görüntüsünü görünce yüzü değişti.
— Bu videoyu nereden buldunuz?
Mert cevap verdi.
— Cavid'den.
Murat'ın yüzü gerildi.
— O adamın elinde ne varsa hepsini yok etmeliyiz.
Alp öfkeyle ayağa kalktı.
— Neden? İçinde seninle ilgili şeyler mi var?
Murat sustu.
Alp masaya yaklaştı.
— Beni dinle. Artık yalan istemiyorum. Cavid'in planını biliyor muydun?
Murat başını eğdi.
— Evet.
Mira şaşkınlıkla ona baktı.
— Ne?
— Cavid'in bazı planlarını biliyordum. Ama bebeklerin değiştirildiğini sonradan öğrendim.
Alp acı acı güldü.
— Sonradan öğrendin ama sustun.
— Seni kaybetmekten korktum.
— Ben zaten seni kaybettim, baba.
Murat'ın gözleri doldu.
— Alp…
— Bana baba deme hakkını sen kaybettin.
Murat başını eğdi.
Mira da konuştu:
— Benim annem nerede?
Murat ona baktı.
— Bilmiyorum.
— Cavid biliyor mu?
— Muhtemelen.
Mira çantasını aldı.
— O zaman onu bulacağız.
07. KAYIP NUMARA
Gece saat 23.20.
Mira odasında tek başına oturuyordu.
Annesinden hâlâ haber yoktu.
Telefonunu eline aldı ve eski mesajlara baktı.
Bilinmeyen numaradan gelen son mesajın üzerine tekrar tıkladı.
Numara artık görünmüyordu.
Ama mesajın altında küçük bir konum bağlantısı vardı.
Mira bağlantıya bastı.
Ekranda bir adres açıldı.
Büyükada — Eski Deniz Feneri.
Mira hemen ayağa kalktı.
Kapıyı açtığında Alp koridordan geçiyordu.
— Nereye gidiyorsun?
Mira telefonu ona gösterdi.
— Annemin yerini buldum.
Alp ekrana baktı.
— Bu konum nereden geldi?
— Eski mesajlardan.
Alp hemen anahtarlarını aldı.
— Geliyorum.
Mira başını salladı.
— Bu kez tartışmayacağım.
Alp hafifçe gülümsedi.
— Güzel. Çünkü tartışacak zamanımız yok.
08. DENİZ FENERİNDEKİ KADIN
Gece yarısını geçmişti.
Deniz fenerinin çevresi karanlıktı. Rüzgâr sert esiyor, dalgalar kayalıklara çarpıyordu.
Alp arabayı biraz uzakta durdurdu.
— Burada bekle.
Mira ona baktı.
— Hayır.
— Mira…
— Annem içerideyse ben de geleceğim.
Alp itiraz etmedi.
Birlikte eski binaya doğru yürüdüler.
Kapı aralıktı.
İçeriden hafif bir ışık geliyordu.
Mira fısıldadı:
— Anne?
Bir kadın sesi duyuldu.
— Mira?
Mira koşarak içeri girdi.
Ama karşısında Nermin yoktu.
Pencerenin yanında duran kadın, uzun siyah saçlarını omzunun arkasına atarak döndü.
Leyla Arslan.
Alp'in annesi.
Mira şaşkınlıkla ona baktı.
— Siz?
Leyla'nın gözleri doluydu.
— Geç kalmışsınız.
Alp annesine yaklaştı.
— Burada ne yapıyorsun?
Leyla elindeki zarfı ona uzattı.
— Bunu sana vermem gerekiyordu.
Alp zarfı açtı.
İçinden eski bir doğum raporu çıktı.
Raporda Mira'nın adı, doğum tarihi ve bir not vardı.
“Biyolojik baba: Kemal Karahan.”
Alp belgeyi inceledi.
— Bu belgeyi neden sakladın?
Leyla cevap vermedi.
Mira etrafına baktı.
— Annem nerede?
Leyla gözlerini kaçırdı.
— Nermin'i Cavid götürdü.
Mira'nın yüzü bembeyaz oldu.
— Ne?!
Leyla devam etti:
— Ama onu kurtarabiliriz.
— Nasıl?
Leyla zarfın içinden başka bir fotoğraf çıkardı.
Fotoğrafta Cavid, Nermin ve Kemal birlikteydi.
Fotoğrafın arkasında bir tarih yazıyordu:
3 MAYIS 2003
Ve altında tek bir cümle:
“Bu gece doğan çocuklardan biri, aslında Cavid'in gerçek varisi.”
Mira'nın gözleri büyüdü.
Alp fotoğrafı Leyla'nın elinden aldı.
— Mert mi?
Leyla başını iki yana salladı.
— Hayır.
Bir an durdu.
Sonra Mira'ya baktı.
— Mira… Cavid'in gerçek çocuğu sensin.
Mira'nın dünyası bir kez daha başına yıkıldı.
— Ne?
Alp annesine döndü.
— Bu imkânsız!
Leyla'nın gözlerinden yaşlar süzüldü.
— Keşke öyle olsaydı.
Tam o sırada dışarıdan bir araba sesi duyuldu.
Leyla pencereye koştu.
— Geldiler!
Alp Mira'nın elini tuttu.
— Kim geldi?
Leyla korkuyla fısıldadı:
— Cavid.
Deniz fenerinin kapısı sertçe açıldı.
Cavid içeri girdi.
Elinde bir silah vardı.
— Sonunda hepiniz bir araya gelmişsiniz.
Mira Alp'in arkasına geçti.
Cavid gözlerini ona dikti.
— Merhaba, kızım.
8. BÖLÜM SONU.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

4okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…