SEN BENİM YASAĞIMSIN kitap kapağı

16. bölüm / 18

16. BÖLÜM — ÖLÜ ADAMIN DÖNÜŞÜ

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 18Şu an: 16. BÖLÜM — ÖLÜ ADAMIN DÖNÜŞÜ

01. İKİZ KARDEŞLER
Çalışma odasında derin bir sessizlik vardı.
Murat'ın söylediği son cümle herkesin zihninde yankılanıyordu.
“Cavid benim ikiz kardeşim.”
Alp, babasına inanmakta güçlük çekiyordu.
— Sen… Cavid'in kardeşi misin?
Murat başını salladı.
— Evet.
Aras şaşkınlıkla sordu:
— Peki neden yıllardır birbirinizden nefret ediyorsunuz?
Murat pencereye doğru yürüdü.
— Çünkü Cavid yalnızca benim kardeşim değildi. Bir zamanlar en yakın dostumdu. Her şeyimizi birlikte kurduk. Demir Holding'i, şirketleri, yatırımları… Ama bir gün para ve güç onun için aileden daha önemli hâle geldi.
Alp sertçe konuştu:
— Bu yüzden mi kendi yeğenini bile kullandı?
Murat gözlerini kapattı.
— Cavid'in ne yapabileceğini o zamanlar tahmin bile edemezdim.
Mira araya girdi.
— Peki neden herkese öldüğünü söylediniz?
Murat uzun süre cevap vermedi.
Sonunda konuştu:
— Çünkü yirmi yıl önce Cavid bir kazada öldü sanıldı. Arabası uçurumdan aşağı yuvarlanmıştı. İçinden kimse çıkmadı. Herkes onun öldüğüne inandı.
Aras kaşlarını çattı.
— Ama o hayattaydı.
— Evet. Birkaç ay sonra bana ulaştı. Başka bir kimlikle yaşamaya başlamıştı. Benden tek bir şey istedi: Onun öldüğünü söylemeye devam etmemi.
Alp öfkeyle güldü.
— Sen de kabul ettin?
— O zamanlar beni tehdit ediyordu. Annenizi, sizi, herkesi…
Leyla gözlerini Murat'a çevirdi.
— Peki neden şimdi geri döndü?
Murat'ın cevabı kısa oldu:
— Çünkü artık saklanmak istemiyor.
02. ALP'İN ÖFKESİ
Alp çalışma odasından çıktı.
Mira hemen peşinden gitti.
— Alp, bekle!
Alp durdu ama arkasına dönmedi.
— Şimdi ne var, Mira?
— Böyle konuşma.
— Nasıl konuşayım? Her gün başka bir yalan öğreniyorum!
Mira karşısına geçti.
— Biliyorum. Ama kendini bu kadar yıpratma.
Alp ellerini saçlarının arasından geçirdi.
— Babamın kardeşi yıllardır karşımızda oyun kuruyor. Annem yıllarca bir oğlunun öldüğünü sandı. Benim ikizim başka bir ailede büyüdü. Mert'in kimliği değiştirildi. Senin geçmişin bile yalanlarla dolu.
Mira sessizce onu dinledi.
Alp devam etti:
— Biz nasıl bir aileyiz?
Mira elini tuttu.
— Dağılmış bir aile olabiliriz. Ama hâlâ birbirimizi bulabiliriz.
Alp ona baktı.
— Sen nasıl hâlâ bu kadar güçlü kalabiliyorsun?
Mira hafifçe gülümsedi.
— Çünkü senin yanında ağlamaktan yoruldum.
Alp'in yüzü yumuşadı.
— Gel buraya.
Mira ona yaklaştı.
Alp onu kollarının arasına aldı ve alnına bir öpücük kondurdu.
— Seni kaybetmekten korkuyorum.
Mira başını göğsüne yasladı.
— Beni kaybetmeyeceksin.
Alp fısıldadı:
— Söz mü?
— Söz.
03. CAVİD'İN GERİ DÖNÜŞÜ
Ertesi sabah Demir Konağı'nın kapısında siyah bir araba durdu.
Arabadan inen adam, takım elbisesinin düğmesini ilikledi.
Kapıya doğru yürüdü.
Zile bastı.
Kapıyı Sevim Hanım açtı.
Adam hafifçe gülümsedi.
— Günaydın Sevim Hanım.
Sevim Hanım'ın elindeki tepsi yere düştü.
— Cavid Bey…
Cavid başını hafifçe eğdi.
— Beni özlediniz mi?
Sevim Hanım geri çekildi.
— Siz… Siz ölmüştünüz.
Cavid içeri girdi.
— İnsanlar benim hakkımda çok şey söylüyor.
Salondaki herkes kapıya yöneldi.
Murat, Cavid'i gördüğünde olduğu yerde kaldı.
İki kardeş birbirlerine baktılar.
Cavid kollarını açtı.
— Kardeşim!
Murat yerinden kıpırdamadı.
— Bu eve girmeye hakkın yok.
Cavid gülümsedi.
— Hâlâ aynı Murat. Her şeyi kontrol edebileceğini sanıyorsun.
Alp öne çıktı.
— Ne istiyorsun?
Cavid gözlerini yeğenine çevirdi.
— Önce yeğenimle tanışmak istiyorum.
Aras sertçe konuştu:
— Beni yıllarca kullandın. Artık benden uzak dur.
Cavid ona baktı.
— Aras… Seninle ilgili planlarım henüz bitmedi.
Alp bir adım attı.
— Bir daha kardeşime yaklaşma.
Cavid gülümsedi.
— Ne kadar korumacı oldun, Alp. Tıpkı baban gibi.
Sonra Mira'ya döndü.
— Mira Karahan…
Mira'nın yüzü gerildi.
— Bana yaklaşmayın.
Cavid hafifçe eğildi.
— Seninle de konuşacağız, küçük hanım.
Alp hemen araya girdi.
— Onunla konuşacağın hiçbir şey yok.
Cavid kahkaha attı.
— İşte tam da bu yüzden buradayım.
04. BİR FOTOĞRAFIN ARKASINDAKİ GERÇEK
Cavid, salondaki koltuğa oturdu.
— Hepinizin bilmediği bir şey var.
Murat sertçe karşılık verdi:
— Yeter artık!
Cavid cebinden eski bir fotoğraf çıkardı.
Masaya bıraktı.
Fotoğrafta genç Murat ve Cavid yan yana duruyordu. Arkalarında iki kadın vardı.
Leyla fotoğrafı görünce nefesini tuttu.
— Bu…
Nermin de fotoğrafa yaklaştı.
— Yanınızdaki kadın kim?
Cavid gülümsedi.
— İkinci eşim.
Murat başını kaldırdı.
— Senin hiçbir zaman evliliğin olmadı.
Cavid kahkaha attı.
— Sana öyle söylemiştim.
Alp fotoğrafı aldı.
— Bu kadının kim olduğunu soruyorum.
Cavid'in gözleri Aras'a kaydı.
— Aras'ın gerçek annesi sandığınız kadın, aslında onun biyolojik annesi değil.
Aras'ın yüzü bembeyaz oldu.
— Ne saçmalıyorsun?
Cavid arkasına yaslandı.
— Leyla seni doğurmadı, Aras.
Leyla ayağa kalktı.
— Yalan söylüyorsun!
Cavid başını salladı.
— O gece hastanede doğan çocukların sayısı sandığınızdan fazla olabilir.
Mira'nın kalbi hızlandı.
— Yine mi aynı hikâye?
Cavid fotoğrafın arkasını çevirdi.
Orada bir isim yazıyordu:
ELİF SANCAKTAR.
Mert şaşkınlıkla annesine baktı.
— Elif?
Elif'in yüzü değişti.
Cavid konuştu:
— Aras'ın gerçek annesi Elif.
Aras geri çekildi.
— Hayır…
Elif gözyaşlarına boğuldu.
— Bu doğru değil.
Cavid gülümsedi.
— Öyleyse neden doğum yaptığın gece hastaneden bir çocukla ayrıldın, Elif?
Mert annesine döndü.
— Anne?
Elif ağlayarak cevap verdi:
— Ben… Ben yalnızca Deniz'i doğurduğumu biliyordum.
Cavid ayağa kalktı.
— Çünkü sana iki bebeğin olduğunu söylemediler.
05. ELİF'İN HATIRLADIĞI GECE
Elif koltuğa oturdu.
Ellerini birbirine kenetlemişti.
— O geceyi hatırlıyorum. Hastanede doğum yaptım. Bana bir oğlum olduğunu söylediler. Sonra bebeğimi kucağıma verdiler.
Mert yanına oturdu.
— Anne, sakin ol.
Elif devam etti:
— Ama doğumdan sonra bir hemşire geldi. Bana başka bir bebeğin daha olduğunu söyledi. Çok korkmuştum. Sonra Cavid geldi ve her şeyin yolunda olduğunu söyledi.
Aras'ın gözleri doldu.
— Peki beni kim aldı?
Elif başını kaldırdı.
— Bilmiyorum oğlum.
Cavid araya girdi:
— Çünkü o bebeği ben aldım.
Murat öfkeyle ayağa kalktı.
— Yeter!
Cavid ona döndü.
— Sen de her şeyi biliyordun, kardeşim. Beni suçlayamazsın.
Alp ikisinin arasına girdi.
— Artık kimse kimseyi suçlamayacak. Önce gerçekleri öğreneceğiz.
Cavid başını salladı.
— O zaman sana bir gerçek daha vereyim.
Cebinden küçük bir zarf çıkardı.
— İçinde Aras'ın gerçek doğum belgesi var.
Aras zarfı aldı.
Belgeyi açtığında yüzü değişti.
Baba adı: Tarık Sancaktar.
Anne adı: Elif Karahan.
Aras başını kaldırdı.
— Tarık benim babam mı?
Cavid gülümsedi.
— Evet. Leyla değil. Elif de seni doğurdu ama seni büyüten kişi Tarık oldu.
Aras'ın gözlerinden yaşlar süzüldü.
— Peki beni neden bıraktı?
Cavid cevap vermedi.
06. KARDEŞLERİN YÜZLEŞMESİ
Aras evden çıktı.
Alp arkasından koştu.
— Aras!
Aras durdu.
— Bırak beni!
Alp kolundan tuttu.
— Bu hâlde nereye gidiyorsun?
Aras öfkeyle döndü.
— Senin neyin var Alp? Her şeyini biliyorsun. Bir annen, bir baban, bir evin vardı. Benim hiçbir şeyim yok!
Alp'in yüzü değişti.
— Benim de yıllardır bilmediğim şeyler var.
— Ama en azından bir hayatın vardı!
Alp onu bırakmadı.
— Sen benim kardeşimsin. Bunu değiştiremezsin.
Aras gözlerini sildi.
— Ben senin gibi olamam.
— Olmanı da istemiyorum.
Alp bir adım yaklaştı.
— Senden tek istediğim, artık tek başına savaşmaman.
Aras başını eğdi.
— Ben hiç kardeşim olacağını düşünmemiştim.
Alp hafifçe gülümsedi.
— Ben de. Ama artık iki kişiyiz.
Aras ilk kez gülümsedi.
İki kardeş birbirlerine sarıldılar.
Uzun zamandır aradıkları şey, nihayet karşılarındaydı.
07. MİRA'NIN GİZLİ ARAMASI
Akşam olduğunda Mira odasında yalnızdı.
Telefonuna bilinmeyen bir numaradan mesaj geldi.
“Cavid'in anlattıklarına inanma. Aras'ın gerçek annesi Elif değil.”
Mira'nın kaşları çatıldı.
Mesajın devamı geldi:
“Bu ailede hiçbir çocuk, kendisine anlatılan aileye ait değil.”
Mira hemen numarayı aradı.
Telefon birkaç kez çaldı.
Sonunda bir kadın açtı.
— Mira?
— Kimsiniz?
Kadın sessiz kaldı.
— Sana yardım etmek istiyorum.
— Neden?
— Çünkü annenin başına gelenleri biliyorum.
Mira'nın kalbi hızlandı.
— Hangi annem?
Kadın kısa bir süre sustu.
Sonra konuştu:
— Seni büyüten Nermin'in.
Mira ayağa kalktı.
— Nermin'e ne oldu?
Kadının sesi titredi.
— Nermin yıllar önce bir bebeği kaybetmedi, Mira. Ona başka bir bebeği verdiler.
Mira'nın gözleri doldu.
— Ne demek bu?
Kadın son cümlesini söyledi:
— Nermin'in kucağına verilen çocuk, sen değildin.
Telefon kapandı.
Mira olduğu yerde kaldı.
Kapı açıldı.
Alp içeri girdi.
— Mira, ne oldu?
Mira'nın elindeki telefon titriyordu.
— Alp…
— Ne oldu canım?
Mira gözyaşlarını tutamadı.
— Ben… Ben gerçekten kimin kızıyım?
Alp hemen yanına gelip onu kollarına aldı.
— Bana bak. Ne duyduysan birlikte öğreneceğiz.
Mira başını onun göğsüne yasladı.
— Ya Nermin bile benim annem değilse?
Alp saçlarını okşadı.
— Seni büyüten, seven, koruyan kadın senin annen. Ama geçmişinle ilgili gerçeği de bulacağız.
08. CAVİD'İN SON HAMLESİ
Gece yarısı Cavid, eski bir depoda tek başına oturuyordu.
Telefonunu çıkardı.
— Her şey hazır mı?
Karşıdaki kişi cevap verdi:
— Evet. Nermin'in dosyasını bulduk.
Cavid gülümsedi.
— Güzel.
— Peki Mira?
— Mira'nın gerçeği öğrenmesi gerekiyor.
Karşıdaki adam tereddüt etti.
— Ya Alp?
Cavid'in yüzü sertleşti.
— Alp'i Mira'dan uzaklaştırmanın tek yolu, ona Mira'nın kendisinden sakladığı şeyi göstermek.
Adam sordu:
— Ne göstereceğiz?
Cavid masanın üzerindeki fotoğrafı aldı.
Fotoğrafta Mira, başka bir adamla yan yana duruyordu.
Cavid gülümsedi.
— Bunu.
09. BİR FOTOĞRAF, BİR AYRILIK
Ertesi sabah Alp'in telefonuna bir fotoğraf geldi.
Fotoğrafta Mira, bir adamla eski bir binanın önünde duruyordu.
Adamın eli Mira'nın omzundaydı.
Altında tek bir cümle vardı:
“Sevdiğin kadın senden bir şey saklıyor. Ona gerçekten güveniyor musun?”
Alp fotoğrafa uzun süre baktı.
Tam o sırada Mira odaya girdi.
— Günaydın.
Alp telefonu masaya bıraktı.
— Dün gece kiminle konuştun?
Mira şaşırdı.
— Ne?
— Sana bir soru sordum.
Mira onun yüzündeki ifadeyi görünce duraksadı.
— Biri aradı. Ama…
— Kimdi?
— Bilmiyorum.
Alp gözlerini kıstı.
— Peki bu fotoğraf ne?
Mira ekrana baktı.
Yüzü bembeyaz oldu.
— Alp, bu göründüğü gibi değil.
Alp'in sesi soğudu.
— O zaman bana ne olduğunu anlat.
Mira gözleri dolarak konuştu:
— Nermin hakkında bir şey öğrendim. Bir kadın beni aradı. Onunla buluşmamı istedi.
— Bana neden söylemedin?
— Seni daha fazla üzmek istemedim.
Alp acı bir şekilde güldü.
— Yani beni korumak için benden sakladın.
Mira elini uzattı.
— Alp…
Alp geri çekildi.
— Ben senden yalnızca dürüst olmanı istedim.
Mira ağlamaya başladı.
— Sana yalan söylemedim.
Alp bir süre ona baktı.
Sonra yavaşça konuştu:
— O zaman bana o adamın kim olduğunu söyle.
Mira başını iki yana salladı.
— Bilmiyorum.
Alp telefonunu cebine koydu.
— Peki. Öğreneceğiz.
Kapıya yöneldi.
Mira arkasından seslendi:
— Alp, gitme.
Alp durdu.
Ama dönmedi.
— Sana güvenmek istiyorum, Mira. Gerçekten istiyorum.
Bir an sustu.
— Ama herkes benden bir şey saklıyor. Artık hangisinin gerçek olduğunu bilmiyorum.
Kapı kapandı.
Mira yatağın kenarına oturup ağlamaya başladı.
10. SON MESAJ
Alp çalışma odasına girdiğinde Aras onu bekliyordu.
— Ne oldu?
Alp telefonu masaya bıraktı.
Aras fotoğrafı gördü.
— Bu kim?
— Bilmiyorum.
Aras fotoğrafı büyüttü.
Adamın yüzüne dikkatle baktı.
Bir anda dondu.
— Alp…
— Ne?
Aras fotoğrafı ona uzattı.
— Bu adamı tanıyorum.
Alp'in yüzü gerildi.
— Kim?
Aras'ın sesi kısıldı.
— Bu, yıllar önce Cavid'in yanında çalışan adam. Benim çocukluğumda beni kaçırmaya çalışan kişi.
Alp ayağa kalktı.
— Adı ne?
Aras cevap verdi:
— Baran Yalçın.
Alp'in telefonu yeniden çaldı.
Bu kez mesaj vardı.
“Mira'yı suçlama. Onu kullanan kişi, senin sandığından çok daha yakınında.”
Alp mesajı okurken kapı açıldı.
Murat içeri girdi.
— Alp, seninle konuşmam gerekiyor.
Alp gözlerini babasına çevirdi.
— Ne oldu?
Murat'ın yüzü bembeyazdı.
— Cavid az önce aradı.
— Ne istiyor?
Murat yutkundu.
— Mira'yı.
Alp'in gözleri karardı.
— Ne demek Mira'yı?
Murat son cümleyi söyledi:
— Cavid, Mira'nın gerçek annesini bulduğunu söylüyor. Ve o kadın, bu gece Demir Konağı'na gelecek.
16. BÖLÜM SONU.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…