6rh

3, 2 ve 1. Tüm arkadaşlarımızın beklediği o an gelmişti. Simon Der Ki şuan Spotify’da yayınlanmıştı. Barış’ın evindeydim, saat ise 9 Şubat’ı 10’a bağlayan geceydi, 00.00.

Miraç’larla birlikte geçen gece klibi çekmiştik. Şarkıyı sadece stüdyo haliyle biraz duymuştuk ve şimdi ilk defa dinliyorduk.

Barış’la anasınıfından beri tanıştığımız için arkadaşlarımız da aynıydı. Asıl yakın arkadaş grubumuz da ilkokuldan beri arkadaş olduğumuz çocuklardan oluşuyordu, Arda Aykut ve Alperen. Kısaca Akut ve Alpi diye lakaplandırmıştık. Ancak onlar lisede başka şehire taşındığı için ayda yılda bir görüşüyorduk. Şimdi hem onlar, hem okuldaki arkadaş grubumuz, hem de ailelerimiz topluca şarkıyı aynı anda dinliyorduk.

Ailesi Barış’ın şarkılarında küfür etmesine kızmıyordu. Zaten normalde ağzı bozuk biri değildi.

“Oğlum bu klip ne ya, gözlerim ağrıdı.” Barış’ın babası konuştuğunda ikimiz de güldük. Haklıydı, video efektten gözükmüyordu.

Ailelerimiz yakın olduğundan annem, teyzem ve eniştem de buradaydı. Barış şarkılarını kalabalık ortamlarda dinletmekten hoşlanırdı da utanırdı biraz. Hele de küfürlü yerlerde.

Klibin sonuna geldiğimizde, salonda bir alkış tufanı koptu. Klibi elimizden geldiğimizce çekmiştik ama şarkı her zamanki gibi mükemmeldi.

Bu adam ağlatacak şarkıları da, depresif olmasına rağmen eğlendirecek şarkıları da yazmayı en iyi şekilde başarıyordu. Bunun tek olumsuz yanı bu işten bir kitle ve para elde edememesiydi çünkü tanınmıyordu.

“Oğlum mükemmel olmuş şarkı. Başta tekrarlıyor falan diye düşünmüştük de çok iyi lan!” Gülerek tokalaşmış ve ailelerimizin yorumlarını dinlemeye başlamıştık. Hepsi şarkının kusursuz, klibin fazla efektli olmasına rağmen gayet elimizden geldiğinin bile fazlası olduğunu söylüyordu. Ki klip önemli kısım değildi zaten.

“Tebrikler,” “bravo” ve benzeri övgülerden sonra Barış’ın teşekkürleri eşliğinde onun odasına gittik. Daha övülmesi gereken çok daha fazla kişi vardı çünkü.

Kapıyı kapattığı an nefes verdim. “Abi süper. Ben duygusal şarkı sevmediğim halde diğer şarkılarını açıp açıp dinliyorum. Bu şarkı kulaklığımdan düşmez herhalde.”

Güldü. “Sağol vallahi. Hem klipte hem de yazarken bana yardımcı oldun kanka. Ki diğerlerinde de bazen senden esinlendiğim oldu, biliyorsun. Hep yanımdasın. Teşekkür ederim. Ama borçlusun bana.”

Sandalyelerinden birine otururken kaşlarımı çattım. “Ne borcu?”

“Sen de şarkı yapacaksın.”

“Ya.” Hafif gülerek yanıtladığımda itiraz etti. “Banane abi, senin sesin kat kat daha iyi ve benim aksime tüm şarkılara uyuyor. Yazmak istemezsen de ben yazayım. Milletin kulaklarını kutsa.”

“O görevi sen üstleniyorsun zaten.”

Yanımdaki sandalyeye oturup omzumu salladı. “Beni dinlemiyorlar. Seni dinlerler.”

“Beni de dinlemezler. Sektörde kimlerin dinlendiğini biliyoruz. Seni de o yüzden dinlemiyorlar. Uyuşturucu içerikli şarkılar varken emekle yazdığın şarkıların ne önemi var ki?”

İç çekerek arkasına yaslandı. Bu olaydan hepimiz bıkmıştık. Barış farkedilse şuan yaşadığımız dönemin en iyi sanatçısıydı aslında. Adam akıllı sanatçı olanı kalmamıştı çünkü.

“O da doğru. Bu sektöre girmek zor iş. Ama zaten ben sevdiğim için yapıyorum. Dinleyen 3-5 kişi görmek bile beni mutlu ediyor. “

“Sen gerçek bir sanatçısın ya.”

Gülerek yavaşça omzuma vurdu. Ben de gülüyordum bir yandan.

Barış telefonu eline almış, Alperen’i görüntülü arıyordu. Onlar da Akut’la buluşacaklarını söylemişti bugüne özel. Öyle de yapmışlardı zaten. Alperen açtığında onları bir kafede, birlikte gördük.

“Oğlum bu ne? Bu ne lan? Mükemmel lan bu!”

Akut’un alışık olduğumuz heyecan dolu, neşeli sesi kulağımızı patlatmaya başlamıştı.

“Biraz tırt ama idare eder.” Alperen de kulağımız yerine çenemizi patlatmıştı, gülmekten. Her zamanki zorba halindeydi yine.

Barış’la ikisi şarkı hakkında sohbete dalarken bildirim olup olmadığını kontrol etmek amacıyla telefonumu açtım. Tiktoktan birkaç bildirim vardı.

Yazdığım yorumlar beğeni almıştı. Alışık olduğum bildirimler. Ancak gözüm aşağıdaki 1 rakamına takıldı.

6rda
-arkadaşının şarkısı çok güzelmiş
-bir dahaki şarkıyı da ‘arda der ki’ yapar mı?

Bu çocuk yine mi sarıyordu bana. Alışmak istemiyordum. Salak salak davranıyordu, asla arkadaş olmayacağım birisiydi. Bizimle uğraşmasından nefret ediyordum. Ki Barış’ın şarkısını nereden bulmuştu?

Geçenki olaylar aklımda canlandı. Kâğıdı tüm arkadaşları okumuş, dalga geçmişti. O da eline aldığı birkaç saniye göz atmıştı. Muhtemelen Barış’ın hesabını bulup bildirimleri falan açmıştı. Aptal. Ateez fanı bir Keko.

Ancak bu sefer cevapsız bırakmayacaktık onu.

Siz
-Oğlum ne uğraşıyorsun lan bizle
-Çok istiyorsan dinle şarkısını ama arkadaş olmayı deneme benle, kekonun tekisin
-Ne istiyorsun bizden

6rda
-niye ya
-ne ters hareketimi gördün
-arkadaşlarım biraz maldır
-ama ben cok tatlı bi insanım🥺
-biz erkekler…🥺🥺
-benim kekoya benzer halim mi var knk

Siz
-Sus artık

6rda
-saç şeklimden anla bari Keko olmadığımı
-yok susmayacagim
-Simon Simon Simon konuşup dur bak

Siz
-Ağzımı bozucam en sonunda
-Sus artık

6rda
-boz🥺🥺
-sende en fazla kötü insan falnn diyicek tip var
-hayatta küfürbaz olamazsın ya

Siz
-Ne istiyosun
-Arkadaşın mı yok gerizekalı
-Bana mı kaldın

6rda
-niye nefret ediyorsun kanka
-arkadaş olmak istesem bile niye bu kadar nefret ediyon ya

Siz
-Adam akıllı ol o zaman arkadaş
-Beni millete sormasaydın, saçma salak davranmasaydın parkta da
-bi de arkadaşlarımın yanında rezil de ettin ya
-Gerizekalı bi kekosun. Benim bi arkadaşa da ihtiyacım yok ayrıca

6rda
-öyle olsun
-elindekilerle idare et bakalım
-o çocuklasın dimi barış mı ne
-takılın eğlenin beraber
-benim de arkadaşa ihtiyacım yok sonuçta

Siz
-Yazma o zaman

Ne cevap vereceğini umursamadan direkt uygulamadan çıktım. Barış hala Alperen’le muhabbet ediyordu.

Gerçekten fazla önyargılı olabilirdim ama normal biri gibi durmuyordu. Ki emrivaki arkadaşlık yapan insanlardan nefret ederdim. Aslında o kadar da kötü biri gibi durmuyordu ama, bilmiyordum işte.

Arkadaş olunacak biri değildi.

Kendini wattpad kitabında sanan playboy gibi davranıyordu. Korkutucu olmayı havalı sanıyordu. İticiydi.

“Neyse kanka. Okullar biter bitmez bir şeyler planlıyoruz ya biz geliyoruz ya siz. Yoksa ikinizi de engellerim.”

“Tamam bro tamam ya. Hadi, görüşürüz. Biz de simon’u dinleyelim.”

“Hadi.” Telefonu kapatmasıyla Barış’a döndüm. Whatsapptan çıkıp Youtube’a girdi. Şarkısına baktığımızda neredeyse 20 dakikada 200 dinlenme olduğunu gördük.

Ancak normalde yorum olmazdı, şimdi 2 yorum vardı. Birisi Akut’un attığı kalplerken diğeri ise anonim birindendi.

Ancak anonim biri değildi bu. Profilinde Jongho vardı. Klipte benim hareket olsun diye Barış’la kavga ediyormuş gibi yaptığım ve sonra suratıma zoom uygulanan bir kısmın saniyesini koymuştu.

sydnngho
-1.33🔥🔥