Right Here | Aref kitap kapağı

10. bölüm / 20

10rh

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 20Şu an: 10rh

“Oğlum bu ne lan?”

Yine klasik, Barış’ın evine gelmiştim. Müzik hakkında konuşurken mola vermiştik. Ve tiktok’ta paylaştığım videoyu yeni görüyordu. Gerçi zaten dün akşam paylaşmıştım.

Suratına bakarak gülümsedim. “Dans ettik.”

Şok içinde bana döndü.

“Anladık onu da… Oha yani. Ne ara la?”

İç çektim. Ve başından anlatmaya başladım. Tuvalette konuştuğumuz kısım dışında, sadece bana parkta buluşmak istediğini söylediğini söyledim. Ve sonra konunun dansa, Ateez’e gelişine de girdim.

Güldü. “Hiç beklemezdim valla. Söylemedin bir de çakal seni.”

Ben de güldüm. Niye söylemedim ben de bilmiyordum aslında. Ama söylememem gereken bir şey gibi hissettirmişti.

Konuşmaya devam etti. “Kanka bu arada… benim bir alakam yok, sonuçta tanımıyorum bile ama bence Arda’nın çok bir suçu yok. Yani arkadaş olunacak biri mi sana sormalı ama ne bileyim. Biraz garip biri ama asla serseri birisi vibe’ını vermiyor.”

Bu çocuk da travma yaşaya yaşaya tüm insanlığın kişiliklerini, duygularını çözmüştü.

“Abi evet. Dün anlattı bana, o arkadaşları ile görüşmüyormuş artık. Bir de gıcık gıcık davranması falan böyle kötü anlamda değil. Yani arkadaş gibiyiz. Bilemiyorum.”

“Yakışıyorsunuz.”

“Ne?!”

Gözlerini dans videomuzdan çekip benimkilerde buluşturduğunda muhtemelen ne söylediğini farkedip şok oldu.

“Ananı… pardon. Yani arkadaş olarak.”

Derin bir nefes alarak ellerimi kavuşturdum. Artık sır tutamayacaktım ben. Barış’a güvenim sonsuzdu, bunu söylemeliydim.

“Barış. Bak beni yargılamadan dinle ve sır olarak tut tamam mı? Biz kardeş gibiyiz ve ben senden saklayamayacağım.”

Gözleri büyürken başıyla onayladı dikkatle beni dinlemeye başladı.

“Ben… bilmiyorum. Başta ona çok olmasa da gıcık oluyordum, hani itici gibiydi. Keko gibiydi. Sonra TikTok hesabından gördüm, dans edişini gördüm. Ve dün, o sahte maskesini çıkardı sanki yanımda. Nasıl anlatılır bilmiyorum. Çok, çok düşündüm bunun hakkında. Ama içimde öyle bir his var ki, onunla ne arkadaş kalmak istiyorum ne de yabancı.”

Telefonunu masaya bırakarak iyice bana yaklaştı. Ve kolunu omzuma uzattı.

“Efe… kanka anladım ben seni. Ne demek istiyorsun anladım galiba. Bilmiyorum, bence dediklerinde doğrusun. Ona bir şeyler hissetmen mümkün. Çünkü niye, sen daha önce bir kez bile gelip bana ‘ben şu kızdan hoşlanıyorum’ falan demedin. Bana söylemesen de en azından bir kez hissederdin. Yani olabilir. Ona bir şeyler hissediyor olabilirsin, ama bunu söylemeyezsin anlıyorum da. Bak bunu yaşamadım, anlayamam ama cidden öyle bir şey varsa uygun zamanı bekle. Biraz daha konuşun. Efe, kimseye söyleme. Ne bizimkilere, ne annenlere, hatta Alperen’lere bile söylemeyelim.”

Dolmaya başlayan gözlerimle onu dinlemeye devam ediyordum.

“Emin olana kadar bekle. Arda için de aynı şeyi düşünüyorsan o zaman açılmayı düşün. Ama çevrene söyleme bak. Söyleyen insanlara neler oluyor görüyorsun. Üzülme. Aşık olmaktan üzülme. Ben sadece kötü bir şey yaşama diye uyardım. Normal bir aşka benzemez çünkü. İnsanlar işlerine gelmediğinde hislerine karışır. Kimse seni anlamaya çalışmaz. Ben biliyorum, bunu sen yönetmiyorsun. Ama emin olana kadar bekle.”

Ben gözümü silerken, o da derin bir nefes verdi. “Bu ihtimali düşünmüş gibi konuşuyorsun. Anlamış mıydın?”

“Aslında hiç olabilir diye düşünmemiştim. Ama dediğim gibi insan küçüklükten beri yönelimine göre en azından birine aşık oluyor. Sen kimseye öyle bir şey söylemedin. Özellikle kızlara daha ilgisizsin, belli oluyor. Böyle bir olay ile bana geleceğini düşünmezdim. Ama bu anormal değil. Suç hiç değil. Aşk bu. Olabilir. Ya da hoşlantı, bilemem. Erkeği, kızı olmaz bunun. Sen şimdi üzme kendini.”

Uzun süredir tuttuğumu yeni farkettiğim nefesimi verdim. Gerginlikten dudaklarımı dişlemeye başlamıştım. Barış gibi bir arkadaşa sahip olmak ayrı bir şeydi. Cennetten gelmişti sanki. Telefonumdan saate baktım, henüz erkendi. Yediye bile gelmemişti.

“Barış… teşekkür ederim. Yargılayabilirdin. Hatta dalga geçebilirdin. Ama yapmadın. Ki emin olmamama rağmen bu kadar yardım ediyorsun. Çok teşekkürler…”

Ayağa kalkıp düşünmeden ona sımsıkı sarıldım. Kardeşim olsa dalga geçerdi benimle.

“Ben bugünlerin için varım oğlum.” O da kollarını sırtıma dolarken gülümsedim. Ağlarken bile gülümsetiyordu ya.

“Sen fazla taktın bunu. Gel parka gidelim. Kahveler benden.”

Geri çekildiğimde bakıştık. “Gidelim de valla ısmarlayan ben olurum. Herkes yaptığını yapmazdı, hakeden sensin.”

“Saçmalama ya.”

Ve alışık olduğumuz senaryo. Ani bir kararla parka gidip dururduk. Aslında okul açıldığından beri sık gidememeye başlamıştık ama Kuzey’le gidişimizden beri daha çok gidiyorduk.

Barış’ın evinden çıkışımız, parka gidişimiz halüsinasyon gibi geliyordu. 3. bir kişi tarafından izliyor gibiydim kendimi.

Hem bedenimin içinde oluşumu hissederek, hem ilahi bakış açısı içinde olduğumu düşünerek kararmaya başlayan sokaklarda Barış’la yürürken telefonumun titreyişini hissettim. O da Alperen’le mesajlaştığı için duymamıştı.

Telefonumu açtığımda kilit ekranımda Arda’dan gelen bir bildirim gördüm. Ve bu sefer TikTok yerine Whatsapptan gönderilmişti.

ArdaS
-shine
-naber
-müsait?

Siz
-Sayılır
-Barış’layım ama müsaitim

ArdaS
-ne
-nerdesiniz

Siz
-Evdeyiz
-sakın parkta olma

ArdaS
-hadi ya
-ben de dicektim ki
-ben parktayım al arkadaşlarını gel
-tanıştır beni
-😆

Şimdi bitmiştik işte. Telefonu kapatır kapatmaz Barış’ın koluna dokundum.

“Barış, parka gitmesek mi ya? Gel şuralarda dolaşalım zaten geç oldu.”

“Oğlum saat yedi buçuğa geliyor ne geçi?”

“Yani bilmiyorum… gitmeyelim lütfen. Kötü hissettirdi de.”

“İyi tamam gel o zaman.”

Ağaçların yanında bir bank vardı, boştu. Oraya oturduk. Ben telefonumu alınca Barış da Alperen’le konuşmaya devam etti. Böylece dikkatini çekmeyecektim.

Siz
-Tüh
-Başka zaman artık

ArdaS
-hmm öyle mi
-yarın
-okulda görüşürüz o zaman
-arkadaş
-olarak

Siz
-Bilmem, ne olarak görüşürüz
-Ama görüşürüz
(görüldü: 19.24)

Bir beş dakika tiktok’a girip kaydırayım derken, üzerinden fazla geçmeden Arda’dan tekrar mesaj geldi. Bu da tiktok’tandı.

6rda
-arkadaşınla birlikteyken neden tt izliyosun
-ayıp değil mi

Siz
-manyak misin sen la
-Nerden göedün

6rda
-görürüm ben
-özellikle baktım aktif misin diye de ondan yani

Siz
-Hee tamam ben de yanlışlıkla gördün falan sandım
-Tövbe yani hata etmişim

6rda
-en sevdigin kpop grubu ateez mi

Siz
-Ne alaka simdi

6rda
-bilmm sorasım geldi

Siz
-olabilir ya çok dinlemiyorum
-enhypen derdim ama hee olayindan sonra biraktim dinlemeyi

6rda
-bence attılar onu

Siz
-zaten
-adam coverlarında falan bile belli ediyor ozledigini

Zamanın geçtiğini hissetmeden Arda ile muhabbete dalmıştık. Aşkın verdiği bir gerginlik yoktu üzerimde. Ama arkadaş olmak da istemiyordum. Ne hissettiğimden emin değildim ben. Ama çok zevkliydi onunla konuşmak.

Beni tanımamasına rağmen sesimle dalga geçmeyen ilk kişi falandı. Sınıftaki arkadaş grubumuz da başlarda beni tanımadan önce öyleydi ama Arda daha farklı hissettiriyordu.

Barış’la vedalaşıp evlere dağıldıktan sonraki süreçte, eve gelip duştan çıkıp yatağımda gece yarılarına kadar sadece video izlemek için kullandığım uygulamayı bu sefer bir başkasıyla mesajlaşmak için kullanıyordum.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

363okunma 12beğeni 7yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…