Right Here | Aref kitap kapağı

11. bölüm / 20

11rh

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 20Şu an: 11rh

Sonunda beklenen an gelmiş, 8 Mart ile bir haftalık tatile girmiştik. Normalde umrumda olacak bir olay bile değildi ancak aylardır buluşamadığımız arkadaş grubumuz Arda (Akut) ve Alperen ile buluşacaktık. Barış’la da birlikte dörtlü olarak çok yakındık zaten.

Şuan evdeydim. Hazırlanıyordum. Dolabım önümde açık, klasik zevkim gözümün önünde duruyordu.

Beş dakika düşündükten sonra üzerinde mavi desenler olan beyaz bol bir tişört ile siyah kot pantolon giydim. Ve daha sonra hafiften iri zincir kolyemi zar zor takıp telefonumu şarjdan çıkardım.

Annemin teyzemlerle işi olduğundan evde değildi, bu sebeple kapıyı kilitlemek, ev işleri benim sorumluluğumdaydı. Bazı küçük işleri halledip anahtarı aldım ve evden çıktım. Kapıyı da kilitleyip merdivenlere gittim.

Bu esnada çıktığımı haber vermek için gruba kısa bir mesaj attım, ve kulaklığımı kulağıma geçirirken binadan çıktım.

Bu sefer sadece buluşmakla kalmayacak, Barış’ın evinde hepimiz iki gece kalacaktık. Aslında bunu o teklif etmişti. Anne babası evlilik yıl dönümleri olduğundan üç günlük tatile gitmişlerdi ve bizim gelmemizi onaylamışlardı.

Ilık ve aydınlık ilkbahar havasından memnuniyet duyarak en yakındaki otobüs durağına doğru yürürken gidiş planlamasını yapıyordum. Kadıköy’de bir kafede buluşacaktık. Otobüs ve marmaray ile işi çözerdim. Belki sonda yine otobüse binerdim.

Durağa varıp gelmesine 15 dakika kalan otobüsü beklerken boş bir oturağa oturdum.

Telefonumun şarjı yüzdü ve yanımda powerbank vardı. Her ihtimale karşı yanıma almıştım. Bu nedenle rahatla oynayabilirdim.

İnstagram’a girmiş, tanıdıklarımın postlarına bakıyordum ki üstten bir bildirim düştü.

—arda.sydnn sizi takip etmek istiyor.

Buradan da bulmuştu beni. Gerçi rahatlıkla bulabilirdi, hesabım adım ve soyadımdan oluşuyordu instagramda. Sınıf arkadaşlarım da genelde bulup istek atarlardı.

Fazla düşünmeden onayladım. Aslında biraz düşünebilirdim belki, çünkü birkaç tane fotoğrafım vardı. Barış, Akut, Alperenler ve Betonlarla da vardı.

Aynı zamanda Bouncy videosunu buraya da yüklemiştim. Akraba ve arkadaşlarım görmüştü yani.

Ben onayladıktan kısa bir süre sonra Arda’dan mesaj geldi. Alışılmış durum.

arda.sydnn
-naber
-hesabın güzelmiş
-videoyu da koymussun
-annenler befendi mi bari

Siz
-yani
-yanındaki salak kim dediler

arda.sydnn
-🥺🥺
-alev gibi cocugum ondandır
-şaşırmışlardır
-kendi ogullari😔😔💞💞 ben😈😈👹

Siz
-takıntılı ex

Yazdığı mesajı okuyamadan önümde duran otobüsle bakıştım. Hızla kalkıp bindim, ilk duraklar olduğundan oturacak yer vardı.

Yapmasam çok içimde kalacağı için konuşmaya girmeden önce Arda’nın hesabına tıkladım. 17 gönderisi vardı, videolarla beraber. Videoların çoğu danstı zaten.

Postlarına göz atayım derken yanında birilerini gördüm. Eli yüzü düzgün tiplerdi.

Hep gittiğimiz parkta, üç ay önce çekilmiş fotoğraflardı. Birkaç kız ve erkek, oturuyorlardı.

Umuyordum ki hepsi arkadaş olsun, sadece arkadaş.

Geri sohbet kısmına girdim.

arda.sydnn
-ayip oluyor
-ben kimsenin exi degilim tamam mı
-alo
-baksana la
-heee hesabımı stalklayacak
-gördüğünüzü beğenirsiniz umarım Efe bey

Siz
-Yani
-O parktakiler kim
-Hiç arkadaşın yok sanıyodum

arda.sydnn
-aynen meraktan soruyo biz de maliz ya burda
-😜😜😜😜
-kuzenim bu arada hepsi,, hala arkadasimmyok maalesef
-jeolusy jeolusy
-I’M SO SICK OF MYSELF
-sever misin o sarkıyı

Siz
-En sevdigim şarkılardan
-Bi de
-Biraz bana kendimi hatırlatıyor

arda.sydnn
-sen bi papatyaydın
-yapraklarını kopardılar

Siz
-Saçma sapan konusma ya Allah için
-Tm gidiyorum ben

arda.sydnn
-tm tm tm stop
-napıyon

Siz
-Eski arklarla buluşucaz
-Sen de ara kuzenlerini falan gidin bulusun
-Sosyalleş biraz

arda.sydnn
-o bana yoruyo ya
-mutluyum ben mağaramda
-iyi eglenceler sana
-biricik arkadaslarinla

Siz
-Öyle olsun
-Teşekkürler
-Şiir yazdın bu arada
-Farketmedim sanma

arda.sydnn
-LAKDŞAKDSŞKFSŞ

İnstagramdan çıkıp sırıttığımın farkında bile olmadan cama baktığımda yansımamla bunun farkına vardım. Ve direkt kendimi düzelttim.

Arkada çalan müziğin sesi şuan zihnimi temizliyordu. Müzik dinlemeyi bu yüzden seviyordum işte. Fazla ve boş düşünmeme engel oluyordu.

Gruptan gelen mesajları görünce tekrar telefona gömülüp okumaya başladım.

tdkaya
-arkadaslar ben demiştim ya iki dk işim var diye
-yeni ciktim
-beni beklemeyin siz kahve falan icin

platonikperen
-Oldu baba ya
-Biz sensiz buluşuruz gezeriz ne demek
-Sen kimsin ki zaten

tdkaya
-bokunu cikar aminevladi
-iyi ki guZel bişrey dedik

Akut.
-OHAA SEN YANLIŞ YAZDIN LAN
-NOLUYO BARIŞ AMKKK

tdkaya
-hala arda aykut ersoy diye kayitlisin sus değiştirmem

Akut.
-tmm

Yine ikonik grup sohbeti arkada dönerken odağımı yola kaydırdım. Duraklar geçtikçe kalabalıklaşan otobüsle 2 günün planını kafamda döndürüyordum.

___________

“Lan ben mi anlatamıyorum? Formanın okulun logosunun olduğu kısım yıkaya yıkaya silinmişti kanka. Benlik bir durum yoktu yani. Hocalar da forma giymediğimi sanıp kağıt imzalattırdılar. Öyle yani.”

Çocuklarla yarım saat önce buluşmuş, güzel bir kafeye oturmuştuk. Aramıza aylardır görüşmeyenin oluşturduğu soğukluk girmesini beklemiyordum tabii ama bir anda yine eskisi gibi hissettirmişlerdi. Şimdi de Akut’un disiplin yediği hikayesini dinliyorduk.

“Doğru düzgün forma yapmak çok zor zaten. Bir de dinlemiyorlar oğlum, hocalara laf anlatılmıyor.” Barış da Akut’a katılarak yorumda bulundu. Haklıydı aslında. Öğretmenlik bizim okullarımızda ucuzdu. Sanki okula gelmeden önce ders kitabından iki üç sayfa okuyup onu bize anlatıyorlarmış gibi.

“Ee,” dedim. “Ceza mı aldın?”

“Bir daha olmasın şiirini okudular. Bir de annemlere haber verdiler. Ama annem durumu bildiğinden hocaya anlattı. Hoca da baktı gördü annem onun istediği gibi bana kızmıyor, mecburen vazgeçti disiplinden.”

Gülerek önümdeki kahveden bir yudum aldım.

Barış, geldiğinden beri telefonuyla oynayan Alperen’e takılmaya başladı.

“Kral sen rolümü benden çalmaya mı çalışıyorsun? Burada telefon bağımlısı tek kişi benim.”

Alperen gülerek elini Barış’ın omzuna koydu.

“Oğlum liseli ergenler sohbetiniz de berbat ya. Ondan yani.”

Akut öfkeyle ona döndü. “Derken? Benim mi muhabbetim kötü? Hayırdır?”

“Üzerine alındığına göre cidden kötü ve farkındasın.”

“Gitmeyin Arda’mın üstüne!” Akut’u koruduğumda hiperaktifliği bana yönelerek yüksek sesli gülüşü ve sarılışları beni buldu. Sanki kardeşimi bir konuda korumuşum gibi hissettirmişti.

“Öyle işte.” Kahveler ve telefonlar eşliğinde sohbete, okul dedikodularına devam ettik. Arda’dan bahsetmemiştim. Konusu açılmamıştı zaten. Videomu görmüşlerdi ama paylaştığım gün sormuşlardı ve arkadaşım demiştim. Sıkıntı yoktu yani.

Ve sonunda kardeşlerimle içtiğimiz kahveler bittiğinde akşama kadar sokakları turlamak için kısa bir İstanbul gezisine çıktık.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

321okunma 15beğeni 5yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…