Plaklar ve Eski Ritimler

Ertesi gün Tom’un o Penelope ile olan "akademik tiyatrosu" devam edince, Draco ve Mattheo benim keyfimi yerine getirmek için duruma el koymaya karar verdiler. Akşam yemeğinden sonra Slytherin ortak salonunda hava her zamankinden daha sıcaktı. Blaise, bir yerlerden bulduğu eski bir plak çaları şöminenin yanına yerleştirmişti.
"Bugün kimse ödevlerden bahsetmeyecek," dedi Draco, elinde birkaç eski plakla yanıma gelerek. Yüzünde, sadece çocukluk arkadaşı olduğumuz o eski günlerdeki o muzip gülümseme vardı. "Hatırlıyor musun Elera? Küçükken malikanenin tavan arasında gizlice dinlediğimiz o şarkıları?"
Gözlerim parladı. "Grindelwald ve Malfoy mirasçıları gizlice Muggle müziği dinliyor... Eğer babalarımız duysaydı bizi asarlardı."
Draco plağı yerleştirdi. Cızırtılı ama büyüleyici bir caz ritmi salonu doldurmaya başladı. 1920’lerin o asi ve özgür havası, Slytherin’in ağır taş duvarları arasında yankılanıyordu. Blaise hemen Astoria’yı dansa kaldırdı, Pansy ise Draco’nun koluna girdi.
Mattheo yanıma gelip elini uzattı. "Bu ritmi sevdim. Grindelwald hanımefendisi, bu dansı bana lütfeder mi?"
"Memnuniyetle, Bay Riddle," dedim, Tom’un yukarıdaki yatakhanelere giden merdivenlerde belirdiğini fark ederek.
Mattheo ile dans etmeye başladık. Şarkı hızlandıkça etrafımızda dönen dünya bulanıklaşıyor, sadece müziğin ve kahkahaların sesi kalıyordu. Elera olarak ilk kez kendimi bu kadar "hafif" hissediyordum. Tom’un bakışlarını üzerimde hissedebiliyordum; yukarıdaki gölgelerin içinden, tırabzanlara tutunmuş bir halde bizi izliyordu.
Onu yok saydım. Draco ile göz göze gelip şarkının sözlerine eşlik ettik. O an Tom’un varlığı değil, benim neşem salonun hakimiydi. Mattheo beni kendi etrafımda döndürürken kahkaham Tom’un kulaklarına bir meydan okuma gibi çarpmıştı.
Tom’un tırabzanları sıkan elinin boğumlarının beyazladığını, aşağıdan bile görebiliyordum. Daha fazla dayanamadı; merdivenlerden aşağı, kalabalığın arasına doğru indi. Ama bize yaklaşmadı. Sadece barın yanındaki masaya gidip kendine sert bir şeyler doldurdu. Bakışları, Mattheo’nun elimi tuttuğu noktada çakılı kalmıştı.
"Sanırım birileri izlenmekten pek memnun değil," diye fısıldadı Mattheo kulağıma, beni kendine daha çok çekerek.
"İzlemeye devam etsin Matt," dedim, başımı onun omzuna yaklaştırarak. "Kendi yarattığı sessizliğin içinde boğulmasını izlemek paha biçilemez."
Müzik doruk noktasına ulaştığında, Tom kadehini masaya sertçe bıraktı ve arkasına bakmadan ortak salondan dışarı, karanlık koridorlara çıktı. Kaçmıştı. Bu sefer o bizi değil, biz onu kendi evinden sürmüştük.

_____________

Yeni bölüm sizlerle umarım beğenirsiniz 💕 yorumlarınızı bekliyorum 🫶