Mühür ve İtiraf

Akşam yemeğinde Büyük Salon, iksir dersindeki Amortentia dedikodularıyla çalkalanıyordu. Bizim masada ise Blaise, Astoria’ya Fransız parfümleri hakkında takılmaya devam ediyor, Draco ise Pansy’nin tabağına hafifçe gülümseyerek en sevdiği tatlıdan bırakıyordu.
"Eee Elera," dedi Blaise, bana doğru göz kırparak. "Kütüphane ve kış rüzgarı kokusu ha? Bence sen kütüphanede fazla vakit geçirmekten delirdin. İksir sana ders çalışma isteği fırlatmış resmen."
Mattheo bıyık altından güldü. "Bence o kokunun kütüphaneyle hiç alakası yok Blaise, ama neyse."
"Uzatma Blaise," dedim, önümdeki çorbayı karıştırırken. "En azından senin gibi tüm salonun önünde Astoria’nın parfümünü ifşalamadım." Astoria bu lafımla kızarırken, Draco ve Pansy de bizim bu neşeli atışmamıza gülerek katıldılar. Ortam tam da özlediğim o samimi, gürültülü arkadaş grubu havasındaydı.
Tam o sırada, salonun tavanından içeriye onlarca posta baykuşu süzüldü. Benim üzerime doğru gelen büyük, simsiyah bir peçeli baykuş tam önüme, masanın ortasına ağır bir mektup bıraktı.
Mektubu elime aldığım an kalbim hızla çarpmaya başladı. Bu, Grindelwald Malikanesi’nden, ailemden geliyordu. Parşömenin üzerinde koyu kırmızı, asil aile mühür mumu parlıyordu. Ama asıl çarpıcı olan şey, mektubun kenarına kurutularak iliştirilmiş olan o bembeyaz, zarif gece kraliçesi çiçeğiydi. Ailemizin bahçesinde yetişen, benim en sevdiğim o nadide çiçek...
Çiçeğin ve mühür mumunun o tanıdık kokusu bir anda etrafımıza yayıldı.
"Bu o..." diye fısıldadı Mattheo, gözleri mektuba kilitlenmişti.
Dehşetle kafamı kaldırdım. Masanın biraz uzağında oturan Tom’un bakışları çoktan üzerimize dönmüştü. Sınıfta aldığı o gizemli kokuların (mühür mumu ve gece kraliçesi çiçeği) şu an benim elimde durduğunu fark ettiği an, Tom’un o dondurucu göz bebekleri aniden büyüdü. Maskesi tamamen un ufak olmuştu.
Panikle mektubu hızla cübbemin cebine tıkıştırmaya, çiçeği saklamaya çalıştım. "Ben... odada okusam iyi olacak," dedim aceleyle ayağa kalkarak.
Ancak Tom’un gözlerindeki o şok dalgası, yerini derin bir farkındalığa ve ardından gelen o yakıcı karanlığa bırakmıştı. Amortentia’da kokusunu aldığı, zihninin inkar ettiği o "ideal kadının" Penelope ya da bir başkası değil, doğrudan Elera Grindelwald olduğu gerçeğiyle tam şu an yüzleşmişti. Benim alelacele mektubu saklamaya çalışmam ise sadece bu gerçeği perçinlemişti.
"Elera, bekle," dedi Draco arkamdan ama çoktan salondan çıkmak için adımlamıştım.
Büyük Salon’un kapısından çıkarken arkama baktığımda, Tom’un da oturduğu masadan hızla kalktığını ve Penelope’yi arkasında bırakarak doğrudan benim çıktığım kapıya doğru ilerlediğini gördüm. Bu sefer sadece zihni değil, tüm sakladığı duyguları da o kokunun peşinden sürükleniyordu.

_______________

Yeni bölüm sizlerle umarım beğenirsiniz 💝 Yorumlarınız ve beğenilerinizi bekliyorum 💜