Kahvaltıdaki Fırtına

Ertesi sabah Büyük Salon’a girdiğimde üzerimde tuhaf bir özgüven vardı. Kızlarla dün geceki konuşmamız, içimdeki o pasif bekleyişi yok etmişti. Gryffindor masasından bize bakan Hermione ile göz göze geldik. Pansy, yanımda yürürken Hermione’ye hafifçe göz kırptı; Hermione ise belli belirsiz bir tebessümle karşılık verdi. Draco bu kısa etkileşimi görünce şaşkınlıktan elindeki parşömeni düşürüyordu.
"Neler oluyor burada?" diye mırıldandı Draco, yanımıza otururken. "Siz ikiniz ve bir Gryffindor? Kıyamet yakındır."
"Sadece yeni müttefikler Draco," dedim sakince.
Tam o sırada Mattheo yanıma çöktü. Bugün her zamankinden daha neşeliydi. "Günaydın Elera! Bakıyorum da bugün de o meşhur 'yasaklı' rujundan vazgeçmemişsin," diyerek doğrudan yüzüme yaklaştı.
Tom, bizden birkaç koltuk ötede Penelope ile yine "akademik" bir sohbete dalmış gibi görünüyordu. Ama Mattheo’nun bana bu kadar yaklaşmasıyla birlikte tüy kalemini kağıdın üzerine sertçe bıraktığını duydum.
Mattheo, sanki sadece ikimiz varmışız gibi, elini saçlarıma daldırdı ve kulağıma doğru eğildi. "Sana bir sır vereyim mi?" diye fısıldadı ama sesini Tom’un duyabileceği kadar yüksek tutuyordu. "Abim şu an önündeki kitabı ters tutuyor. Odaklanma sorunu yaşıyor galiba, sence neden?"
Kahkahayı bastım. "Belki de Penelope’nin anlattıkları fazla karmaşıktır Matt."
Mattheo, parmaklarını boynumun hemen yanındaki saç tutamımda gezdirmeye devam etti. "Belki de... Ama senin bu sabahki halin benim bile aklımı karıştırıyor." Elini yavaşça omzuma koydu ve beni kendine doğru çekti. O an aramızdaki bu samimiyet, masadaki tüm Slytherinlerin ilgisini çekmişti.
Tam o sırada, Tom’un oturduğu taraftan keskin bir 'çat' sesi yükseldi.
Hepimiz oraya döndük. Tom’un elindeki gümüş saplı kupa, sanki görünmez bir güç tarafından sıkıştırılmış gibi tam ortasından çatlamış, içindeki çay masaya dökülmeye başlamıştı. Penelope korkuyla geri çekildi.
Tom’un yüzünde en ufak bir duygu kırıntısı yoktu. Gözleri masadaki dökülen çaya dikiliydi ama eklemleri bembeyaz olana kadar bardağı hala sıkıyordu. Elinden sızan çay damlaları bileği boyunca ilerlerken, bakışlarını yavaşça kaldırdı.
O an, Büyük Salon’daki tüm gürültü kesildi. Tom’un karanlık gözleri, önce Mattheo’nun omzumdaki eline, sonra da benim gözlerimin içine dikildi. Bakışları o kadar yoğun, o kadar yakıcıydı ki, az önce bardağı patlatan o enerjiyi bizzat ruhumda hissettim.
"Dikkatsizlik," dedi Tom, sesi bir yılanın fısıltısı kadar soğuk ve tehlikeliydi. "Bazı şeyler, fazla baskı uygulandığında kırılmaya mahkumdur."
Mattheo elini çekmedi, aksine daha da sahiplenici bir tavırla gülümsedi. "Öyle mi diyorsun abi? Belki de sadece bazı şeylerin dayanıklılığını test etmeyi bilmiyorsundur."
Tom ayağa kalktı. Masaya dökülen çayı bir asa hareketiyle temizledi. Penelope’ye bakmadan, "Kütüphaneye gitmem gerekiyor. Tek başına devam et," dedi ve salonu terk etti. Ama geçerken sırtıma çarpan o buz gibi rüzgar, bardağı patlatanın sadece fiziksel bir güç olmadığını kanıtlıyordu.
Pansy yanıma eğilip fısıldadı: "Bardak patladı Elera... Adamın kontrolü cam kırıkları gibi dağıldı. Operasyon başarıyla devam ediyor."

______________

Yeni bölüm sizlerle umarım beğenirsiniz ✨ Yorumlarınızı ve beğenilerinizi bekliyorum 💚