Gümüş ve Yeşil Arasında

Slytherin masasına doğru yürürken, salonun geri kalanından yükselen fısıltılar artık umurumda değildi. Bakışlarım sadece Draco’nun olduğu yere odaklanmıştı. Draco, sanki bir kraliçeyi karşılıyormuş gibi hafifçe ayağa kalktı ve yanındaki boşluğu işaret etti.
"Beklenen bir şeydi Elera," dedi Draco gururla. "Senin yerin her zaman burasıydı. Gel, seninle tanışmak için can atan kişiler var."
Masaya yaklaştığımda üçü bir tarafta, ikisi diğer tarafta oturan bir grup beni izliyordu. Draco’nun tam karşısında siyah saçlı, gözleri heyecanla parlayan bir kız oturuyordu; bakışlarından benimle ilgili her detayı saniyeler içinde analiz etmeye çalıştığı belliydi. Onun yanında esmer, oldukça yakışıklı ve rahat tavırlı bir çocuk, onun yanında ise daha soğuk ama zarif bir kız vardı.
Draco beni masanın ortasına, kendisi ile diğer tarafındaki çocuğun arasına oturttu. "Bakın," dedi Draco gruba dönerek, "Bu Elera. Ve Elera, bu meraklı grup da benim arkadaşlarım."
Draco’nun karşısındaki kız hemen söze atıldı. "Sonunda! Trende Potter ve tayfasıyla oturduğunu duyduğumuzda şoka girmiştik. Ben Pansy."
Gülümseyerek başımı salladım. Yanındaki esmer çocuk, "Blaise," dedi, elindeki kadehi hafifçe kaldırarak. "Grindelwald ha? Okulun bu yıl sıkıcı olacağını düşünmüştüm, yanılmışım."
Onun yanındaki zarif kız ise mesafeli ama saygılı bir tonda, "Astoria," diye kendini tanıttı. Hepsiyle kısa ve özgüvenli bir şekilde selamlaştım. Ancak asıl dikkatimi çeken, sol yanımda oturan ve şu ana kadar sessiz kalan çocuktu.
Döndüğümde, onun Tom Riddle ile olan inanılmaz benzerliği karşısında bir an duraksadım. Ama bu benzerlik sadece yüz hatlarındaydı; ifadesi, duruşu ve yaydığı enerji Tom’dan tamamen farklıydı. Tom, az ötede tek başına, bizi duyabileceği kadar yakın ama dahil olmayacak kadar mesafeli bir yerde oturmuş, elindeki kadehi izliyordu.
Solumdaki çocuk, yüzünde haylaz bir gülümsemeyle elini uzattı. Parmaklarımı kavradığında, nazik ama bir o kadar da özgüvenli bir şekilde elimin üzerine küçük bir öpücük kondurdu.
"Ben Mattheo," dedi sesi melodik bir tonda. "Mattheo Riddle. Okula hoş geldin Elera. Sanırım bu soğuk masanın tam da senin gibi bir ateşe ihtiyacı vardı."
Gözlerimi kısıp ona baktım. "Özgüven," dedim içimden, "sevdiğim bir özellik." Dışarıya ise sadece bir sırıtış verdim. "Memnun oldum Mattheo. Ama söylemeliyim ki, abinin aksine çok daha centilmenmişsin."
Bu cümlemle birlikte masada kısa bir sessizlik oldu. Tom’un az ötede elindeki kadehi sıktığını, eklemlerinin beyazladığını görebiliyordum. Mattheo ise hiç bozuntuya vermeden kahkaha attı.
"Ah, Tom mu? O biraz... protokol insanıdır," dedi Mattheo, Tom’a alaycı bir bakış fırlatarak. "Ben ise sadece anın tadını çıkarmayı severim."
Draco araya girerek, "Mattheo, Elera’yı ilk günden ürkütme istersen," dedi. Sesi şakayla karışıktı ama kolunu hafifçe oturduğum yerin arkasına atarak o korumacı tavrını sergiledi. "O benim çocukluk arkadaşım, ona göre davran."
Mattheo ellerini teslim olurcasına kaldırdı. "Sakin ol Draco, sadece bir 'merhaba' dedim. Ama itiraf etmeliyim, Grindelwald’ın bu kadar... etkileyici olacağını tahmin etmemiştim."
Yemeğime dönerken Tom’un bakışlarını üzerimde hissettim. Hala bir şey söylememişti ama Mattheo ile olan bu kısa etkileşimimiz, onun o kusursuz kontrol duvarında küçük bir çatlak oluşturmuş gibiydi. Mattheo’nun o kaotik ama sıcak enerjisi, Tom’un buz gibi sessizliğine karşı en büyük silahım olabilirdi.

________________

Yeni bölüm sizlerle umarım beğenirsiniz 💞 Yorumlarınızı ve beğenilerinizi bekliyorum 🫶