Bölümler 37Şu an: Bölüm 9 İlk Tanışma
- 1 Bölüm 1 Geçmiş: Acının Sesi117 kelime
- 2 Bölüm 2 Son Veda173 kelime
- 3 Bölüm 3 Kıyametin Sabahı199 kelime
- 4 Bölüm 4 Beyaz Koridorlar169 kelime
- 5 Bölüm 5 Bir Çığlığın Ardından408 kelime
- 6 Bölüm 6 Sessiz Ev197 kelime
- 7 Bölüm 7 Son Yolculuk196 kelime
- 8 Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif288 kelime
- 9 Bölüm 9 İlk Tanışma166 kelime · Okuduğun bölüm
- 10 Bölüm 10 Alkan Konağı221 kelime
- 11 Bölüm 11 İlk Dava210 kelime
- 12 Bölüm 12 Suç230 kelime
- 13 Bölüm 13 İlk İpucu235 kelime
- 14 Bölüm 14 Sıradaki Kurban291 kelime
- 15 Bölüm 15 Tehdit200 kelime
- 16 Bölüm 16 İsim234 kelime
- 17 Bölüm 17 Yakındaki Gölge334 kelime
- 18 Bölüm 18 Kayıp Dosya284 kelime
- 19 Bölüm 19 Benim Adım260 kelime
- 20 Bölüm 20 Geçmişin İzler258 kelime
- 21 Bölüm 21 Eski Bir Borç278 kelime
- 22 Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon269 kelime
- 23 Bölüm 23 Eski Ev415 kelime
- 24 Bölüm 24 Doğduğun Gece366 kelime
- 25 Bölüm 25 Kapıdaki Kişi329 kelime
- 26 Bölüm 26 O Ses369 kelime
- 27 Bölüm 27 Seçilmiş Olan321 kelime
- 28 Bölüm 28 Mert'in Sesi316 kelime
- 29 Bölüm 29 Tuzak388 kelime
- 30 Bölüm 30 Gerçek365 kelime
- 31 Bölüm 31 Kime?353 kelime
- 32 Bölüm 32 Sır330 kelime
- 33 Bölüm 33 Çocuk276 kelime
- 34 Bölüm 34 Gerçek320 kelime
- 35 Bölüm 35 Son212 kelime
- 36 kısa bir notlar🙂333 kelime
- 37 Gelcekten Alıntı367 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
O gece neredeyse hiç uyuyamadım.
Sürekli aynı soru dönüp duruyordu aklımda.
"Kimdi o adam?"
Sabah saat dokuz olmadan kapının zili çaldı.
Derin bir nefes alıp kapıyı açtım.
Karşımda yine hastanede ve cenazede gördüğüm siyah takım elbiseli adam duruyordu.
Bakışları her zamanki gibi sakindi.
"Merhaba."
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra elini uzattı.
"Ben Karan..."
"...Karan Alkan."
İlk defa adını duymuştum.
Ben de yavaşça elimi uzattım.
"Lara..."
"Lara Karahan."
Elimi sıktıktan sonra hemen geri çekti.
"Tekrar başınız sağ olsun."
"Teşekkür ederim."
Kısa bir sessizlik daha oldu.
Sonra Karan konuştu.
"Hazırsanız gidebiliriz."
"Nereye?"
"Ofisime."
"Bahsettiğim dosyayı orada konuşacağız."
Kapıyı kilitleyip onunla birlikte dışarı çıktım.
Bahçenin önünde siyah bir araba bekliyordu.
Karan benim için arabanın kapısını açtı.
Kısa bir an duraksadım.
"Buna gerek yoktu."
"Sorun değil."
Sessizce arabaya bindim.
Karan da direksiyonun başına geçti.
Araba yavaşça hareket ederken camdan dışarı baktım.
İçimde hâlâ tarifsiz bir acı vardı.
Ama ilk kez...
Hayatımın yönü değişecekmiş gibi hissediyordum.
Yanımdaki adamın kim olduğunu hâlâ tam olarak bilmiyordum.
Tek bildiğim şey, adının Karan Alkan olduğuydu.
Bölüm etkileşimi
