Bölümler 37Şu an: Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon
- 1 Bölüm 1 Geçmiş: Acının Sesi117 kelime
- 2 Bölüm 2 Son Veda173 kelime
- 3 Bölüm 3 Kıyametin Sabahı199 kelime
- 4 Bölüm 4 Beyaz Koridorlar169 kelime
- 5 Bölüm 5 Bir Çığlığın Ardından408 kelime
- 6 Bölüm 6 Sessiz Ev197 kelime
- 7 Bölüm 7 Son Yolculuk196 kelime
- 8 Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif288 kelime
- 9 Bölüm 9 İlk Tanışma166 kelime
- 10 Bölüm 10 Alkan Konağı221 kelime
- 11 Bölüm 11 İlk Dava210 kelime
- 12 Bölüm 12 Suç230 kelime
- 13 Bölüm 13 İlk İpucu235 kelime
- 14 Bölüm 14 Sıradaki Kurban291 kelime
- 15 Bölüm 15 Tehdit200 kelime
- 16 Bölüm 16 İsim234 kelime
- 17 Bölüm 17 Yakındaki Gölge334 kelime
- 18 Bölüm 18 Kayıp Dosya284 kelime
- 19 Bölüm 19 Benim Adım260 kelime
- 20 Bölüm 20 Geçmişin İzler258 kelime
- 21 Bölüm 21 Eski Bir Borç278 kelime
- 22 Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon269 kelime · Okuduğun bölüm
- 23 Bölüm 23 Eski Ev415 kelime
- 24 Bölüm 24 Doğduğun Gece366 kelime
- 25 Bölüm 25 Kapıdaki Kişi329 kelime
- 26 Bölüm 26 O Ses369 kelime
- 27 Bölüm 27 Seçilmiş Olan321 kelime
- 28 Bölüm 28 Mert'in Sesi316 kelime
- 29 Bölüm 29 Tuzak388 kelime
- 30 Bölüm 30 Gerçek365 kelime
- 31 Bölüm 31 Kime?353 kelime
- 32 Bölüm 32 Sır330 kelime
- 33 Bölüm 33 Çocuk276 kelime
- 34 Bölüm 34 Gerçek320 kelime
- 35 Bölüm 35 Son212 kelime
- 36 kısa bir notlar🙂333 kelime
- 37 Gelcekten Alıntı367 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Odadaki herkes bir anda sessizleşti.
Telefonun sesi kesilmiyordu.
Karan eğilip yatağın altına baktı.
"Kimse hareket etmesin."
Telefonu çıkardığında ekranında kayıtlı olmayan bir numara vardı.
Karan aramayı açtı.
"Konuş."
Karşı taraftan birkaç saniye boyunca ses gelmedi.
Sonra boğuk bir erkek sesi duyuldu.
"Sonunda telefonu buldunuz."
Karan'ın bakışları sertleşti.
"Sen kimsin?"
Adam kısa bir kahkaha attı.
"Yanlış soruyu soruyorsun, Karan."
"Doğru soruyu söyle."
"Gerçeği gerçekten öğrenmek istiyor musun?"
Karan cevap vermedi.
Adam devam etti.
"Lara'nın ailesinin yıllar önce ne yaptığını öğrenmek istiyorsan..."
Bir an sustu.
"...eski eve git."
Ardından telefon kapandı.
Ben Karan'a baktım.
"Eski ev."
Karan başını salladı.
"Gitmemiz gerekiyor."
Aras yatağında huzursuzca kıpırdandı.
"Hayır."
İkimiz de ona döndük.
"Oraya gitmeyin."
"Neden?" diye sordum.
Aras'ın yüzü endişeliydi.
"Çünkü o ev boş değil."
Karan kaşlarını çattı.
"Kim var?"
Aras cevap vermedi.
"Aras."
Gözlerini kapattı.
"Yıllardır orada birinin yaşadığını biliyorum."
Karan'ın sesi sertleşti.
"Kim?"
Aras dudaklarını araladı.
"Selim Demir."
O an odadaki hava değişti.
"Demir'in babası mı?" dedim.
Aras başını salladı.
"Onu yıllar önce öldü sanıyorduk."
Karan telefonu masaya bıraktı.
"Demek ki yaşıyor."
Aras'ın yüzündeki korku arttı.
"Ve eğer sizi oraya çağıran kişi gerçekten oysa..."
Cümlesini tamamlayamadı.
Karan ona baktı.
"Ne olacak?"
Aras yavaşça konuştu.
"Bu kez kaçamayabilirsiniz."
Karan elini cebine attı ve anahtarı çıkardı.
Bana baktı.
"Yine de gideceğiz."
Anahtarı avucuma bıraktı.
"Çünkü artık cevaplardan kaçamayız."
Hastaneden çıkarken telefonum yeniden titredi.
Yeni bir mesaj.
"Gece yarısından önce gelin."
Altında bir adres vardı.
Ve son cümle:
"Tek başınıza gelin."
Karan mesajı okudu.
"Tek başımıza gitmeyeceğiz."
Başımı kaldırdım.
"Kimle gideceğiz?"
Karan gözlerini hastanenin çıkışına çevirdi.
"Polisle."
Ama ikimiz de biliyorduk.
Bizi çağıran kişi yalnızca geçmişimizi değil...
bizim ne yapacağımızı da biliyordu.
Devamı gelicek🤗
Bölüm etkileşimi
