Bölümler 37Şu an: Bölüm 27 Seçilmiş Olan
- 1 Bölüm 1 Geçmiş: Acının Sesi117 kelime
- 2 Bölüm 2 Son Veda173 kelime
- 3 Bölüm 3 Kıyametin Sabahı199 kelime
- 4 Bölüm 4 Beyaz Koridorlar169 kelime
- 5 Bölüm 5 Bir Çığlığın Ardından408 kelime
- 6 Bölüm 6 Sessiz Ev197 kelime
- 7 Bölüm 7 Son Yolculuk196 kelime
- 8 Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif288 kelime
- 9 Bölüm 9 İlk Tanışma166 kelime
- 10 Bölüm 10 Alkan Konağı221 kelime
- 11 Bölüm 11 İlk Dava210 kelime
- 12 Bölüm 12 Suç230 kelime
- 13 Bölüm 13 İlk İpucu235 kelime
- 14 Bölüm 14 Sıradaki Kurban291 kelime
- 15 Bölüm 15 Tehdit200 kelime
- 16 Bölüm 16 İsim234 kelime
- 17 Bölüm 17 Yakındaki Gölge334 kelime
- 18 Bölüm 18 Kayıp Dosya284 kelime
- 19 Bölüm 19 Benim Adım260 kelime
- 20 Bölüm 20 Geçmişin İzler258 kelime
- 21 Bölüm 21 Eski Bir Borç278 kelime
- 22 Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon269 kelime
- 23 Bölüm 23 Eski Ev415 kelime
- 24 Bölüm 24 Doğduğun Gece366 kelime
- 25 Bölüm 25 Kapıdaki Kişi329 kelime
- 26 Bölüm 26 O Ses369 kelime
- 27 Bölüm 27 Seçilmiş Olan321 kelime · Okuduğun bölüm
- 28 Bölüm 28 Mert'in Sesi316 kelime
- 29 Bölüm 29 Tuzak388 kelime
- 30 Bölüm 30 Gerçek365 kelime
- 31 Bölüm 31 Kime?353 kelime
- 32 Bölüm 32 Sır330 kelime
- 33 Bölüm 33 Çocuk276 kelime
- 34 Bölüm 34 Gerçek320 kelime
- 35 Bölüm 35 Son212 kelime
- 36 kısa bir notlar🙂333 kelime
- 37 Gelcekten Alıntı367 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
"Bu hikâyenin ortasında doğdu."
Murat'ın sözleri odada yankılandı.
"Ne demek bu?" diye sordum.
Murat cevap vermeden önce Karan'a baktı.
"Artık saklamanın anlamı yok."
Karan'ın sesi sertti.
"Öyleyse konuş."
Murat derin bir nefes aldı.
"Yıllar önce Karahan, Alkan ve Demir aileleri arasında bir anlaşma yapıldı."
"Nasıl bir anlaşma?"
"Bir sır karşılığında."
"Ne sırrı?"
Murat sustu.
Selim bu kez konuştu.
"Bir belge."
Karan ona döndü.
"Hangi belge?"
Selim gözlerini bana çevirdi.
"Üç ailenin de sonunu getirebilecek bir belge."
İçimdeki merak daha da büyüdü.
"Ve bu belgenin benimle ne ilgisi var?"
Murat masanın üzerindeki eski fotoğrafı aldı.
"Belge kaybolduğunda seni kullanmaya karar verdiler."
"Kullanmak mı?"
"Çünkü seni kimse şüpheli görmezdi."
Karan'ın yüzü sertleşti.
"Çocuktu o."
"Evet."
Murat'ın sesi ağırlaştı.
"Bu yüzden plan değişti."
"Ne planı?"
Selim başını eğdi.
"Belgeyi saklamak için onu kimsenin bulamayacağı bir yere koydular."
Karan kaşlarını çattı.
"Nereye?"
Selim cevap vermeden bana baktı.
"Senin yanında."
Donup kaldım.
"Benim yanımda mı?"
"Çocukken sana verilen bir eşyanın içine."
Elim istemsizce boynuma gitti.
Kolye.
Murat bunu fark etti.
"Evet."
Kolye boynumdaydı.
Yıllardır hiç çıkarmadığım kolye.
Karan hemen yaklaştı.
"Onu çıkar."
Kolye avucuma düştü.
Murat dikkatlice baktı.
"İçinde bir şey var."
Karan kolyeyi eline aldı.
"Nasıl açılıyor?"
Selim başını salladı.
"Ben bilmiyorum."
Tam o anda kapının dışından bir ses duyuldu.
"Ben biliyorum."
Hepimiz aynı anda kapıya döndük.
Aras kapının yanında duruyordu.
Karan şaşkınlıkla ona baktı.
"Sen hastanedeydin."
Aras hafifçe gülümsedi.
"Orada kalmam gerektiğini kim söyledi?"
Yanımıza geldi.
Gözleri kolyeye takıldı.
"Yıllardır aradığımız şey bu."
Kolyeyi Karan'dan aldı.
Arkasındaki küçük bölmeye bastırdı.
Klik.
Küçük bir kapak açıldı.
İçinden minicik bir kâğıt çıktı.
Kâğıdı açtığımda yalnızca üç kelime vardı:
"Mert'e güvenme, Lara."
Kalbim hızlandı.
Karan bana baktı.
"Bu ne demek?"
Aras'ın yüzündeki ifade değişti.
Murat bir adım geriye çekildi.
Selim ise gözlerini kapattı.
Ben kâğıda tekrar baktım.
Tam o sırada telefonum çaldı.
Bilinmeyen numara.
Aramayı açtım.
Karşı taraftan gelen ses birkaç saniye boyunca sessiz kaldı.
Sonra tek bir cümle duyuldu:
"Lara..."
Nefesim kesildi.
Bu sesi tanıyordum.
Mert.
Bölüm etkileşimi
