Bölümler 37Şu an: Bölüm 4 Beyaz Koridorlar
- 1 Bölüm 1 Geçmiş: Acının Sesi117 kelime
- 2 Bölüm 2 Son Veda173 kelime
- 3 Bölüm 3 Kıyametin Sabahı199 kelime
- 4 Bölüm 4 Beyaz Koridorlar169 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 Bölüm 5 Bir Çığlığın Ardından408 kelime
- 6 Bölüm 6 Sessiz Ev197 kelime
- 7 Bölüm 7 Son Yolculuk196 kelime
- 8 Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif288 kelime
- 9 Bölüm 9 İlk Tanışma166 kelime
- 10 Bölüm 10 Alkan Konağı221 kelime
- 11 Bölüm 11 İlk Dava210 kelime
- 12 Bölüm 12 Suç230 kelime
- 13 Bölüm 13 İlk İpucu235 kelime
- 14 Bölüm 14 Sıradaki Kurban291 kelime
- 15 Bölüm 15 Tehdit200 kelime
- 16 Bölüm 16 İsim234 kelime
- 17 Bölüm 17 Yakındaki Gölge334 kelime
- 18 Bölüm 18 Kayıp Dosya284 kelime
- 19 Bölüm 19 Benim Adım260 kelime
- 20 Bölüm 20 Geçmişin İzler258 kelime
- 21 Bölüm 21 Eski Bir Borç278 kelime
- 22 Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon269 kelime
- 23 Bölüm 23 Eski Ev415 kelime
- 24 Bölüm 24 Doğduğun Gece366 kelime
- 25 Bölüm 25 Kapıdaki Kişi329 kelime
- 26 Bölüm 26 O Ses369 kelime
- 27 Bölüm 27 Seçilmiş Olan321 kelime
- 28 Bölüm 28 Mert'in Sesi316 kelime
- 29 Bölüm 29 Tuzak388 kelime
- 30 Bölüm 30 Gerçek365 kelime
- 31 Bölüm 31 Kime?353 kelime
- 32 Bölüm 32 Sır330 kelime
- 33 Bölüm 33 Çocuk276 kelime
- 34 Bölüm 34 Gerçek320 kelime
- 35 Bölüm 35 Son212 kelime
- 36 kısa bir notlar🙂333 kelime
- 37 Gelcekten Alıntı367 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Üzerime ne giydiğimi bile hatırlamıyordum.
Elime geçen ilk montu alıp evden çıktım. Yağmur öyle şiddetli yağıyordu ki birkaç saniye içinde sırılsıklam olmuştum.
"Ne olur..." diye fısıldıyordum durmadan. "Allah'ım, ne olur onları bana bağışla."
Taksi hastanenin önünde durur durmaz kapıyı açıp koşmaya başladım.
Acil servisin kapısından içeri girdiğim anda keskin ilaç kokusu burnuma doldu.
Bembeyaz koridorlar...
Koşuşturan hemşireler...
Ağlayan insanlar...
Yedi yıl önce yaşadığım o korkunç gün gözlerimin önüne geldi.
"Hayır..." dedim kendi kendime. "Bu sefer sonu aynı olmayacak."
Danışmaya koştum.
"Afedersiniz! Annem ve babam... Trafik kazası geçirdi. Nerede olduklarını söyler misiniz?"
Görevli bilgisayara baktı.
"Lara Karahan?"
"Evet."
"İkinci kattaki ameliyathanelerin önünde bekleyebilirsiniz."
Merdivenleri koşarak çıktım.
Kalbim göğsümden çıkacak gibiydi.
Ameliyathanenin önüne geldiğimde doktorlar içerideydi.
Koridorda tek başıma beklerken birkaç metre ileride siyah gömlekli, uzun boylu bir adam dikkatimi çekti.
Yüzü sertti ama bi yandan da yumuşak gibiydi.
Kollarını göğsünde birleştirmiş, tek kelime etmeden ameliyathane kapısına bakıyordu.
Kim olduğunu bilmiyordum.
Ama onun da gözlerinde benimkine benzeyen bir korku vardı.
İkimiz de aynı koridorda, aynı sessizliğin içinde, sevdiklerimizden gelecek haberi bekliyorduk...
Bölüm etkileşimi
